Doorgaan naar hoofdcontent

Papaya





We hebben vandaag lekker uitgeslapen. Rond 11 uur gingen we met ze drieën naar de kant. Even lekker de benen strekken op een prachtig mooi strand. Na 10 minuten lopen op het strand kwamen we een lokale bewoonster tegen. Die heeft ons verteld over het eiland. Het bleek zo te zijn dat het stuk land waar wij ons op bevinden van haar was. Haar familie heeft dit stuk land al vele jaren. Ze vond het geen probleem dat wij in hun baai hadden geankerd. Ze heeft zelfs kokosnoten voor ons open gemaakt en papaya meegegeven. De laatste keer dat we papaya hebben kunnen eten was in de Gambier. Hier waren we dus erg blij mee. Daan wist gelijk dat hij er een kerrie mee ging maken.


Ook vertelde deze lieve bewoonster dat ze zelf veel vissen de baai. Dit komt goed uit, want Daan moet Justin nog steeds laten zien hoe het speervissen werkt. Zij hebben dus de namiddag gevuld met speervissen. Ze zijn zeker twee uur weg geweest. Helaas hebben ze geen vis gevangen, maar toch hebben ze er van kunnen genieten. Het koraal was prachtig. Het leuke hier ook is dat de haaien zich heel anders gedragen dan in Frans Polynesië. Hier zijn de haaien bang voor de mens. Het blijkt namelijk te zijn dat de lokale bewoners hier ook op haaien jagen met hun speergun. Daan heeft een haai gezien en op het moment dat hij zag dat Daan een gun vast had wist die niet hoe snel die weg moest komen. 


Het avond eten was een kerrie met papaya en aardappel. Dit blijft toch echt erg lekker. Morgen hebben we afgesproken met de lokale bewoonster. Zij komt naar ons toe met een kajak. Om ons vervolgens mee te nemen naar een kleine hike over het eiland, naar een ander strand. Hier ligt een gezonken vliegtuig. Dit willen we natuurlijk wel graag zien.


Jeroen, Justin & Daan

Reacties

Populaire posts van deze blog

Thuis. Echt thuis...

Na drieënhalf jaar op zee was daar ineens dat moment: de haven van Zeewolde, de kade vol mensen en het geluid van applaus en gejuich dat over het water rolde. Wat een thuiskomst! Ruim 120 man stonden ons op te wachten; familie, vrienden, buren, bekenden van vroeger en zeilvrienden van onderweg. Er was muziek, vuurwerk, tranen en vooral: heel veel warmte. We hadden het ons niet mooier kunnen wensen. Eerlijk geven we toe dat we wel iets wat overprikkeld waren.  We willen iedereen die er was, en iedereen die op afstand heeft meegeleefd, enorm bedanken. Jullie waren er niet alleen bij de aankomst, maar eigenlijk de hele reis door. Via berichtjes, reacties en goede wensen. Soms gelezen op een eilandje midden in de Stille Oceaan, soms onder de skyline van een heuse metropool, maar altijd met veel plezier, omdat het een stukje van thuis mee aan boord bracht. En nu zijn we dus weer écht thuis. Dat klinkt simpel, maar eerlijk is eerlijk: het is best even wennen. Na jaren leven met de wind, ...

Toilet

Tijdens het zeilen is naar het toilet gaan al een hele opgave. Voor sommige mensen is het dagelijkse bezoek op het toilet een rust moment. Nou we kunnen jullie vertellen op een zeilende boot is dat alles behalve rust gevend. Toch wen je eraan en wordt het allemaal normaal. Wat trouwens ook wel vervelend is als er een grootboodschap gedaan moet worden. Normaal niet zo erg want de boot lucht lekker door, maar als de luikjes allemaal dicht zitten. Blijft dit nogal lang hangen. Dit is vervelend maar niet heel erg. Gewoon buiten even een luchtje scheppen. Wat wel erg vervelend is dat het toilet vaak niet door spoelt. Door middel van een handmatige pomp. Pompen we zeewater door het toilet om de behoeftes de zee in te pompen. Alleen tijdens het zeilen werkt dit vaak niet goed. De pomp zuigt lucht aan en dan gebeurd er vrij weinig. Je blijft dan maar pompen. Het ergste is dat die dan in een keer gaat en een beetje behoeftes om hoog schieten als je het niet rustig genoeg doet. Het is ons al...

BBQ bij de burgermeester

Het is zondag en dat betekend dat er een kerkdienst is. Vorige keer vonden we het zo leuk. In Nukutavake. Dat we besloten om hier in Amanu nog een keer te gaan. Deze keer ging Jeroen niet mee, want die vond een keer in ze leven naar een kerk dienst wel genoeg. Ollie, Eva, Son yung en de kinderen om 8 uur naar de kerk. Deze kerk bleek weer een beetje anders te zijn dan die in Nukutavake. Hij was kleiner en er waren veel minder mensen. Omdat hier ook geen scherm hing om de text mee te lezen om te zingen vroegen we een boekje van een lokale bewoner. Die hielp ons naar de juiste liedjes en zo konden we een beetje mee zingen. Najah zingen je kan het beter bleren noemen. Aan het eind van de dienst kregen we 4 plakken cake, ranja en chips. We willen wel vaker naar deze kerk ;) Om 11:30 begon de bbq. De burgermeester had gister een varken geslacht en deze vanochtend onder de grond gebbqt. Deze manier van bbq’n is een traditie in Polynesië. Er waren z’n 30 man op de bbq. Er was van alles te...