Doorgaan naar hoofdcontent

5 seconden werk

Iedereen had twee uurtjes geslapen ongeveer wanneer Jeroen de held iedereen wakker maakte omdat we moesten varen. We hadden besloten om een ankerplek dichterbij te gaan liggen en vanuit daar naar het vliegveld te gaan. Ada en Kylian zouden daar met hun elektrische fiets heen komen zodat Jeroen met hun fiets naar het vliegveld kon. Dit ging allemaal volgens plan. We zagen elkaar om 08:00 bij het kleine haventje. Ada, Kylian, Ollie en Daan gingen gelijk even wat boodschapjes halen en Jeroen fietsend naar het vliegveld.

Jeroen belde Daan op tijdens het boodschappen doen met de boodschap dat Justin en Daan naar het vliegveld moesten komen om hun kop te laten zien. Pfffff daar gaat de planning, want dat zou nog wel een paar uur duren voordat ze daar komen en dan weer terug naar de boot. Dus snel terug naar de boot Justin oppikken en naar het vliegveld. De heen weg duurde 1,5 uur. een maal aangekomen duurde het letterlijk 5 seconden. De mevrouw keek ons aan en we mochten weer gaan. Achja regeltjes zijn regeltjes. Jeroen ging terug met de fiets. Justin en Daan met de bus en dit duurde een uurtje.

Allemaal terug aan boord waren we gelukkig nog op tijd om het anker op te halen en richting Morea te varen. Dit is een klein tochtje van 3 uurtjes ongeveer. Wij zijn bij het koraal van Morea nog even gestopt om te zwemmen. Daarna het anker erin gegooid. Toen was het tijd om te chillen en te koken. Ada maakte als eerste gerecht knoflook brood. Ollie maakte als tweede gerecht vis en Daan het hoofdgerecht Lasagne.

Morgen gaan we snorkelen en bbq'n. Dit wordt de laatste dag van Ollie op de Challenger. Dit moeten we natuurlijk nog even feestelijk afsluiten.

Jeroen, Ollie, Justin en Daan

Reacties

Populaire posts van deze blog

Vertrokken

Het was moeilijk wakker worden deze ochtend. Minder als 6 uurtjes slaap, tja dat zijn we niet meer gewend. Daan en Ollie waren netjes op de afgesproken tijd aan de wal. Daar pikte Teiki ze op om te gaan shoppen voor het groeten en fruit. Echt hoe anders was de beleving op Rapa Nui wel niet geweest als we deze mensen niet hadden leren kennen. Daan en Ollie werden met de lokale kennis langs de winkeltjes gereden. Zo konden ze overal perfect de goede kwaliteit en goedkope fruit en groenten halen. Zo hebben we nu weer lekker verse producten aan boord: Appels. Advocado's, Peren, tomaten, limoen, uien, paprika's wortels, aardappelen, courgette en aubergine. Zo komen we de dagen wel weer door. We zijn erg blij met de kwaliteit van al de verse producten. Terug op de boot was jeroen nog bezig met de voorbereidingen. De hoezen waren er af, de schoten lagen klaar… Maar er moest nog veel zeevast worden gezet en het bootje moest nog worden opgeruimd. Gelukkig hebben we de tijd aan ons zelf....

Thuis. Echt thuis...

Na drieënhalf jaar op zee was daar ineens dat moment: de haven van Zeewolde, de kade vol mensen en het geluid van applaus en gejuich dat over het water rolde. Wat een thuiskomst! Ruim 120 man stonden ons op te wachten; familie, vrienden, buren, bekenden van vroeger en zeilvrienden van onderweg. Er was muziek, vuurwerk, tranen en vooral: heel veel warmte. We hadden het ons niet mooier kunnen wensen. Eerlijk geven we toe dat we wel iets wat overprikkeld waren.  We willen iedereen die er was, en iedereen die op afstand heeft meegeleefd, enorm bedanken. Jullie waren er niet alleen bij de aankomst, maar eigenlijk de hele reis door. Via berichtjes, reacties en goede wensen. Soms gelezen op een eilandje midden in de Stille Oceaan, soms onder de skyline van een heuse metropool, maar altijd met veel plezier, omdat het een stukje van thuis mee aan boord bracht. En nu zijn we dus weer écht thuis. Dat klinkt simpel, maar eerlijk is eerlijk: het is best even wennen. Na jaren leven met de wind, ...

Een catastrofe

Precies wat niet gebeuren moest met de motor gebeurde vandaag. De slang die als tijdelijke oplossing op de smeerolie leiding zat aangesloten sprong er af… We hoorde gelukkig snel dat het geluid van de motor veranderde en zette direct de motor uit. Je wil niet weten hoe het motorruim er uit zag… een grote zwarte olie catastrofe We hebben de laatste dagen niet heel veel zon gehad en hierdoor gaat het niet zo best met het opwekken van de energie. Nu dat de motor weer in gebruik is kunnen we die ook weer eens bijzetten om zo wat extra energie op te wekken en natuurlijk wat extra mijltjes te maken. Dus na de lunch met lekkere afbakbroodjes was het zo ver. Nog even alles controleren en daar ging de trouwe volvo weer aan. Het doel om 3 uurtjes te draaien. 2 daarvan draait de watermaker ook en het laatste uurtje is dat om nog wat extra energie de accues in te pompen. Helaas knalde na 2 uur de slang eraf… absoluut niet goed. We waren en snel bij, maar toch is dit alles behalve goed voor een mot...