Doorgaan naar hoofdcontent

2 jarig jubileum

Vandaag zijn we precies 2 jaar weg. Wauw zeg wat vliegt de tijd toch snel. Dat was dus een dikke knuffel toen we allebei s'ochtends wakker waren. Het moest vandaag maar een feestje worden. We hebben namelijk zoals jullie misschien nog wel weten, besloten dat 17 juli een nationale feestdag is. Hier horen natuurlijk wat borrels bij, maar dit zit er helaas niet in vandaag.

Toch moesten er nog wel wat klusjes gebeuren. Jeroen was brood aan het bakken. Justin en Daan waren bezig met het vervangen van het filter van de watermaker, maar op dat moment schreeuwde Jeroen "VIS!". Justin en Daan kwamen gelijk in actie. Handschoenen aan mes bij de hand en direct de vis proberen binnen te halen. Justin; "wow deze is wel echt heel erg sterk" Stukje voor stukje kregen we de vis dichterbij de boot. Justin en Jeroen stonden op het platform en begonnen te schreeuwen "Wow deze is mega" "Alweer een haai" "Nee geen haai een knoeperd van een tonijn". Toen we de vis eenmaal bij de boot hadden bleek het een tonijn van wel zeker 1,5 meter te zijn. We waren allemaal wel een beetje stom verbaast. Zo iets groots hebben we nog nooit aan de lijn gehad. Tijdens ons gerommel snapte de lijn en was vis weer op vrije vinnen. Klote zeg alweer een lure weg en onnodig plastic in de oceaan zeiden we tegen elkaar. Iedereen baalde als een stekker. Deze vis was zo groot die hadden we echt binnen moeten halen. Zonde!

Jeroen kwam met een geniaal idee. Hij kwam het idee om de kite lijnen van zijn oude kite te gaan gebruiken als vislijn. Deze zijn vele malen sterker dan onze vislijntjes. Onze vislijnen zijn gemaakt voor een vis tot 80 kilo. De kiten lijnen laten Jeroen vliegen door de lucht achter zijn kite. Dus die moeten sterker zijn. We zijn de hele middag bezig geweest met het maken van onze nieuwe vislijnen. We hebben er zelfs een elastiek op gemaakt zodat als de vis hapt er rek op de lijn is. Nu zijn de kite lijnen van dyneema gemaakt, hier zit ook wat rek op, maar dit is minimaal. Eenmaal klaar met de lijnen was het natuurlijk tijd om ze uit te testen.

Het avond eten was iets speciaals deze keer. We hadden namelijk gebakken aardappeltjes, koolsalade en eend! De eend hebben gekocht in Moorea. Het leuke van het avond was ook dat het een team prestatie was. Justin deed de gebakken aardappeltjes. Daan maakte de kool salade en de eend klaar. De eend marineerde hij in een sausje van olie, knoflook, ui, honing en een beetje peper. Toen alles echt bijna klaar was riep Jeroen (alweer) "VIS!". Sjonge jonge zeg daar gaat ons feestmaal. Gelukkig hadden we goed teamwork. Justin en Jeroen bemoeide zich met de vis dat een Bonito bleek te zijn en Daan zorgde ervoor dat het eten niet verbranden en warm bleef. Het vis gebeuren was klaar in 10 minuten. Even snel laten leeg bloeden en de ingewanden eruit halen. Direct fileren zou teveel tijd hebben gekost dus besloten we de vis in een emmer moet zout water te leggen. Dit kan prima want als we speervissen, dan ligt de vis soms ook wel een uur in de emmer voordat we hem verder behandelen.

Het eten was verrukkelijk. Een echt feest maaltijdje. Na het eten hebben we niet zoals gewoonlijk een half uur dom lopen ouwehoeren. We gingen namelijk gelijk aan de slag om de vis te behandelen en de afwas te doen. Jeroen deed de afwas. Justin en Daan zorgde dat de vis gefileerd zou worden. Justin was degene achter het mes. Het was de eerste keer dat die een vis ging fileren en dit ging hem super goed af. Een paar prachtig mooie filetjes.

Gevaren afstand : 100NM
Gemiddelde snelheid : 4,1
Afstand te gaan : 670NM

Jeroen, Justin & Daan

Reacties

Populaire posts van deze blog

Thuis. Echt thuis...

Na drieënhalf jaar op zee was daar ineens dat moment: de haven van Zeewolde, de kade vol mensen en het geluid van applaus en gejuich dat over het water rolde. Wat een thuiskomst! Ruim 120 man stonden ons op te wachten; familie, vrienden, buren, bekenden van vroeger en zeilvrienden van onderweg. Er was muziek, vuurwerk, tranen en vooral: heel veel warmte. We hadden het ons niet mooier kunnen wensen. Eerlijk geven we toe dat we wel iets wat overprikkeld waren.  We willen iedereen die er was, en iedereen die op afstand heeft meegeleefd, enorm bedanken. Jullie waren er niet alleen bij de aankomst, maar eigenlijk de hele reis door. Via berichtjes, reacties en goede wensen. Soms gelezen op een eilandje midden in de Stille Oceaan, soms onder de skyline van een heuse metropool, maar altijd met veel plezier, omdat het een stukje van thuis mee aan boord bracht. En nu zijn we dus weer écht thuis. Dat klinkt simpel, maar eerlijk is eerlijk: het is best even wennen. Na jaren leven met de wind, ...

BBQ bij de burgermeester

Het is zondag en dat betekend dat er een kerkdienst is. Vorige keer vonden we het zo leuk. In Nukutavake. Dat we besloten om hier in Amanu nog een keer te gaan. Deze keer ging Jeroen niet mee, want die vond een keer in ze leven naar een kerk dienst wel genoeg. Ollie, Eva, Son yung en de kinderen om 8 uur naar de kerk. Deze kerk bleek weer een beetje anders te zijn dan die in Nukutavake. Hij was kleiner en er waren veel minder mensen. Omdat hier ook geen scherm hing om de text mee te lezen om te zingen vroegen we een boekje van een lokale bewoner. Die hielp ons naar de juiste liedjes en zo konden we een beetje mee zingen. Najah zingen je kan het beter bleren noemen. Aan het eind van de dienst kregen we 4 plakken cake, ranja en chips. We willen wel vaker naar deze kerk ;) Om 11:30 begon de bbq. De burgermeester had gister een varken geslacht en deze vanochtend onder de grond gebbqt. Deze manier van bbq’n is een traditie in Polynesië. Er waren z’n 30 man op de bbq. Er was van alles te...

Spinakker tape

De voorbereidingen voor de oversteek zijn vandaag weer in volle gang. Tenminste voor Ollie en Daan, want Jeroen ligt nog steeds ziek op bed. Ollie heeft s’ochtends de afwas gedaan en Daan water gehaald bij het dingy dock.  S’middags wou Ollie graag wat dingen regelen op ze laptop. Dit kon niet aanboord, want ons internet was op. Daan wou boodschappen doen en een nieuw internet kaartje kopen. Dus Ollie en Daan zijn samen naar de kant gegaan en hebben Jeroen aan ze lot overgelaten.  Sailing Ohana de catamaran waar we laatst een cake voor hebben gemaakt. Zij zijn al een tijdje onderweg naar Paaseiland. Zij hebben in de eerste dagen hun spinnaker gescheurd. Ze hebben ons gevraagd of we daar reparatie tape voor konden halen en mee wouden nemen naar Paaseiland. Dit konden we niet vinden in Panama city. Dus hebben we gevraagd aan andere cruisers die nog aan de andere kant van het kanaal zijn of ze die mee kunnen nemen bij de zeilmaker in Shelter bay marina.  Parker en Katy...