Doorgaan naar hoofdcontent

Weg bij de navel

 



Het is tijd om ons klaar te maken voor het vertrek van Amanu. Daar hoort natuurlijk bij om even netjes gedag te zeggen bij de burgermeester en de andere bekenden van het Atol. 

Echter liggen we deze ochtend nog netjes met 4 boten aan elkaar geknoopt in het navel van het atol(een stukje verhoogt koraal in het midden van het atol).

Na een rustige ochtend met brood bakken, wat schoonmaken en genieten van deze bijzondere plek was het tijd om in de gebruikelijke chaos te lunchen. Gezellig met zijn alle op de Ohana, iets wat zeker gemist gaat worden.


Na de lunch was het tijd om on raft op te breken en richting de ankerplaats bij de dropje te gaan. Daan was weer kapitein en manoeuvreerde de Challenger zonder enige brokken weg bij de Ohana. Ivm de weinige wind was de tocht naar de volgende ankerplaats nogal saai. De Ohana gebruikte zijn spinaker, dat zorgde dan wel weer voor een mooi plaatje. Wij vermaakte ons prima en gebruikte de tijd om wat man overboord oefeningen te doen. 

niet gevreesd, willy de stootwil is elke keer weer netjes uit het water gevist. 


ankeren was een spannende activiteit. De relatief kleine ankerplaats, al het scherpe koraal en de 2 boten die er al lagen maakte het het ankeren marginaal. Er waren 2 plekken waar we binnen een meter ons anker konden laten vallen. De eerste keer mislukte dit helaas, maar gelukkig ging dit de 2e keer helemaal perfect. Geheel dankzij ollie die zwemmende met zijn duikbril de ankerplek controleerde. 


Het avond maal vond plaat op de Enki, de boot van Jamie en Sunyoung. Hier aten we samen met de Anila(Inaki en Carmen) gezellig knus in de kuip. We hadden pasta, een kip curry en een gewokte grouper in een sausje. Ohana had dit keer voor het eerst in dagen een rustige maaltijd met de kinderen. Die waren iets wat overprikkeld door alle gezelligheid van de aflopen dagen. 


morgen staat er op de planning om een klein beetje bootschappen te doen en ons natuurlijk klaar te maken voor de tocht.


Ollie, Daan & Jeroen 

Reacties

Populaire posts van deze blog

Gebombardeerd door eekhoorns

Onze dag begon ontspannen met het inmiddels vertrouwde luxe ontbijtje. Met getoast brood en tropisch fruit voelden we ons weer helemaal in de vakantiestemming. Vastbesloten om te genieten van zon en zee, gingen we op pad naar een resort met zwembad. Helaas bleek het zwembad alleen toegankelijk voor hotelgasten. Balen! Vooral voor Thom, die echt een hekel aan dat zand heeft. De prijzen waren hier nogal aan de pittige kant voor Balinese begrippen, dus dit werd niet eten en relaxen bij dit resort. Niet getreurd, we vonden al snel een charmant tentje naast het resort waar we met onze voeten in het zand (sorry Thom) konden lunchen. Terwijl we genoten van ons eten, werden we onverwachts gezelschap gehouden door enkele brutale eekhoorns. Deze kleine acrobaten smulden boven ons van vruchten en lieten de grote pitten zonder pardon naar beneden vallen. Het leek wel een gepland bombardement. Meerdere keren vielen deze met een flinke vaart op onze tafel, tot onze grote schrik. Esmee kreeg zelfs ee...

Geen wind, wel water

De wind was niet geheel aanwezig deze ochtend. Zeilen deden we nog wel maar het houd niet over… 2 knopen snelheid maar wel de goede kant op. Daarentegen was het wel heel rustig aan boord, rustig genoeg om de pomp van de watermaker te vervangen. Dat was dan ook het project van deze morgen. Slangen los, voeding los, wat signaal kabels los en zo stond de pomp op tafel. Het vervangen was niet heel moeilijk. De pomp met elektra motor er uit en de nieuwe er in. Wel even de leidingen over zetten van de oude naar de nieuwe pomp, en de druk sensor weer aansluiten als laatst deden we koel-ribben weer monteren. Hierna kon die weer terug en worden aangesloten. Daarna even testen en direct een paar uurtjes water maken. Fijn dat die het weer doet en hij lijkt wel stiller te zijn geworden. Voor de rest hebben nog even een paar uurtjes gevaren op de motor. Zo konden we wat stroom draaien en natuurlijk wat extra mijltjes maken. De wind kwam in de loop van de dag weeer een beetje terug maar in de avond ...

Challenger komt thuis!

  Na ruim 36.000 zeemijlen, 22 landen en een volledige rondje om de wereld, zeilt  Challenger  op zaterdag 25 oktober rond 14:00 uur Zeewolde weer binnen.  Wat ooit een plan was is nu een onvergetelijke ervaring. Drie jaar lang hebben we genoten, oceanen overgestoken, stormen uitgezeten, nieuwe vrienden gemaakt, onderdelen in de vreemdste uithoeken van de wereld opgescharreld en ontdekt dat er altijd nรณg een schroefje los kan zitten. En nu… varen we de laatste mijlen naar huis. ⚓️ Het voelt dubbel: blij dat we bijna zijn, maar ook een beetje melancholisch dat dit hoofdstuk van onze wereldreis bijna voorbij is. Wees welkom en kom naar de haven van Zeewolde om ons welkom te heten, een hand te geven of gewoon even te zwaaien terwijl  Challenger  haar laatste meters van de wereldreis zeilt. ๐Ÿ—“ zaterdag 25 oktober ๐Ÿ•‘ Rond 14:00 uur ๐Ÿ“ aanloophaven Zeewolde Een extra groot dankjewel aan iedereen die deze reis mogelijk maakte: Aan de mensen die onderdelen opstuurd...