Doorgaan naar hoofdcontent

Weg bij de navel

 



Het is tijd om ons klaar te maken voor het vertrek van Amanu. Daar hoort natuurlijk bij om even netjes gedag te zeggen bij de burgermeester en de andere bekenden van het Atol. 

Echter liggen we deze ochtend nog netjes met 4 boten aan elkaar geknoopt in het navel van het atol(een stukje verhoogt koraal in het midden van het atol).

Na een rustige ochtend met brood bakken, wat schoonmaken en genieten van deze bijzondere plek was het tijd om in de gebruikelijke chaos te lunchen. Gezellig met zijn alle op de Ohana, iets wat zeker gemist gaat worden.


Na de lunch was het tijd om on raft op te breken en richting de ankerplaats bij de dropje te gaan. Daan was weer kapitein en manoeuvreerde de Challenger zonder enige brokken weg bij de Ohana. Ivm de weinige wind was de tocht naar de volgende ankerplaats nogal saai. De Ohana gebruikte zijn spinaker, dat zorgde dan wel weer voor een mooi plaatje. Wij vermaakte ons prima en gebruikte de tijd om wat man overboord oefeningen te doen. 

niet gevreesd, willy de stootwil is elke keer weer netjes uit het water gevist. 


ankeren was een spannende activiteit. De relatief kleine ankerplaats, al het scherpe koraal en de 2 boten die er al lagen maakte het het ankeren marginaal. Er waren 2 plekken waar we binnen een meter ons anker konden laten vallen. De eerste keer mislukte dit helaas, maar gelukkig ging dit de 2e keer helemaal perfect. Geheel dankzij ollie die zwemmende met zijn duikbril de ankerplek controleerde. 


Het avond maal vond plaat op de Enki, de boot van Jamie en Sunyoung. Hier aten we samen met de Anila(Inaki en Carmen) gezellig knus in de kuip. We hadden pasta, een kip curry en een gewokte grouper in een sausje. Ohana had dit keer voor het eerst in dagen een rustige maaltijd met de kinderen. Die waren iets wat overprikkeld door alle gezelligheid van de aflopen dagen. 


morgen staat er op de planning om een klein beetje bootschappen te doen en ons natuurlijk klaar te maken voor de tocht.


Ollie, Daan & Jeroen 

Reacties

Populaire posts van deze blog

Spinakker tape

De voorbereidingen voor de oversteek zijn vandaag weer in volle gang. Tenminste voor Ollie en Daan, want Jeroen ligt nog steeds ziek op bed. Ollie heeft s’ochtends de afwas gedaan en Daan water gehaald bij het dingy dock.  S’middags wou Ollie graag wat dingen regelen op ze laptop. Dit kon niet aanboord, want ons internet was op. Daan wou boodschappen doen en een nieuw internet kaartje kopen. Dus Ollie en Daan zijn samen naar de kant gegaan en hebben Jeroen aan ze lot overgelaten.  Sailing Ohana de catamaran waar we laatst een cake voor hebben gemaakt. Zij zijn al een tijdje onderweg naar Paaseiland. Zij hebben in de eerste dagen hun spinnaker gescheurd. Ze hebben ons gevraagd of we daar reparatie tape voor konden halen en mee wouden nemen naar Paaseiland. Dit konden we niet vinden in Panama city. Dus hebben we gevraagd aan andere cruisers die nog aan de andere kant van het kanaal zijn of ze die mee kunnen nemen bij de zeilmaker in Shelter bay marina.  Parker en Katy...

Thuis. Echt thuis...

Na drieënhalf jaar op zee was daar ineens dat moment: de haven van Zeewolde, de kade vol mensen en het geluid van applaus en gejuich dat over het water rolde. Wat een thuiskomst! Ruim 120 man stonden ons op te wachten; familie, vrienden, buren, bekenden van vroeger en zeilvrienden van onderweg. Er was muziek, vuurwerk, tranen en vooral: heel veel warmte. We hadden het ons niet mooier kunnen wensen. Eerlijk geven we toe dat we wel iets wat overprikkeld waren.  We willen iedereen die er was, en iedereen die op afstand heeft meegeleefd, enorm bedanken. Jullie waren er niet alleen bij de aankomst, maar eigenlijk de hele reis door. Via berichtjes, reacties en goede wensen. Soms gelezen op een eilandje midden in de Stille Oceaan, soms onder de skyline van een heuse metropool, maar altijd met veel plezier, omdat het een stukje van thuis mee aan boord bracht. En nu zijn we dus weer écht thuis. Dat klinkt simpel, maar eerlijk is eerlijk: het is best even wennen. Na jaren leven met de wind, ...

Grote fles, klusjes & Jiu jitsu

Vandaag stond echt in het teken om te ons weer klaar te maken voor vertrek. De klusjes lijst kwam weer te voorschijn en zo ging Jeroen weer aan de slag met onderhoud van de boot.  Daan ging wassen en Ollie bleef op de bank hangen want die voelde zich niet helemaal ok.  S’ ochtends kwam Teiki nog lang met een gigantische gasfles. Na wat spullen bij elkaar te hebben gezocht bleek het niet te gaan lukken om onze gasfles via zwaartekracht te gaan vullen.  Teiki komt morgen de fles weer ophalen en neemt die van ons dan ook mee. Zo hopen we toch onze fles gevuld te krijgen.  ’s avonds is Daan nog naar de Jiu Jitsu geweest en heeft waar weer samen getraind met Kiva en Gabriello. Daan werd goed ingemaakt maar wist wel Kiva een keer ongecontroleerd door de lucht te gooien. Jammer dat er een muur achter hem stond…  Morgen ochtend krijgen de Michel en Ilona van de Volantis aan boord. Dat zijn sinds deze morgen onze Nieuwe Nederlandse buren. Voor de rest gaan we ver...