Doorgaan naar hoofdcontent

Weg bij de navel

 



Het is tijd om ons klaar te maken voor het vertrek van Amanu. Daar hoort natuurlijk bij om even netjes gedag te zeggen bij de burgermeester en de andere bekenden van het Atol. 

Echter liggen we deze ochtend nog netjes met 4 boten aan elkaar geknoopt in het navel van het atol(een stukje verhoogt koraal in het midden van het atol).

Na een rustige ochtend met brood bakken, wat schoonmaken en genieten van deze bijzondere plek was het tijd om in de gebruikelijke chaos te lunchen. Gezellig met zijn alle op de Ohana, iets wat zeker gemist gaat worden.


Na de lunch was het tijd om on raft op te breken en richting de ankerplaats bij de dropje te gaan. Daan was weer kapitein en manoeuvreerde de Challenger zonder enige brokken weg bij de Ohana. Ivm de weinige wind was de tocht naar de volgende ankerplaats nogal saai. De Ohana gebruikte zijn spinaker, dat zorgde dan wel weer voor een mooi plaatje. Wij vermaakte ons prima en gebruikte de tijd om wat man overboord oefeningen te doen. 

niet gevreesd, willy de stootwil is elke keer weer netjes uit het water gevist. 


ankeren was een spannende activiteit. De relatief kleine ankerplaats, al het scherpe koraal en de 2 boten die er al lagen maakte het het ankeren marginaal. Er waren 2 plekken waar we binnen een meter ons anker konden laten vallen. De eerste keer mislukte dit helaas, maar gelukkig ging dit de 2e keer helemaal perfect. Geheel dankzij ollie die zwemmende met zijn duikbril de ankerplek controleerde. 


Het avond maal vond plaat op de Enki, de boot van Jamie en Sunyoung. Hier aten we samen met de Anila(Inaki en Carmen) gezellig knus in de kuip. We hadden pasta, een kip curry en een gewokte grouper in een sausje. Ohana had dit keer voor het eerst in dagen een rustige maaltijd met de kinderen. Die waren iets wat overprikkeld door alle gezelligheid van de aflopen dagen. 


morgen staat er op de planning om een klein beetje bootschappen te doen en ons natuurlijk klaar te maken voor de tocht.


Ollie, Daan & Jeroen 

Reacties

Populaire posts van deze blog

Vertrokken

Het was moeilijk wakker worden deze ochtend. Minder als 6 uurtjes slaap, tja dat zijn we niet meer gewend. Daan en Ollie waren netjes op de afgesproken tijd aan de wal. Daar pikte Teiki ze op om te gaan shoppen voor het groeten en fruit. Echt hoe anders was de beleving op Rapa Nui wel niet geweest als we deze mensen niet hadden leren kennen. Daan en Ollie werden met de lokale kennis langs de winkeltjes gereden. Zo konden ze overal perfect de goede kwaliteit en goedkope fruit en groenten halen. Zo hebben we nu weer lekker verse producten aan boord: Appels. Advocado's, Peren, tomaten, limoen, uien, paprika's wortels, aardappelen, courgette en aubergine. Zo komen we de dagen wel weer door. We zijn erg blij met de kwaliteit van al de verse producten. Terug op de boot was jeroen nog bezig met de voorbereidingen. De hoezen waren er af, de schoten lagen klaar… Maar er moest nog veel zeevast worden gezet en het bootje moest nog worden opgeruimd. Gelukkig hebben we de tijd aan ons zelf....

Thuis. Echt thuis...

Na drieënhalf jaar op zee was daar ineens dat moment: de haven van Zeewolde, de kade vol mensen en het geluid van applaus en gejuich dat over het water rolde. Wat een thuiskomst! Ruim 120 man stonden ons op te wachten; familie, vrienden, buren, bekenden van vroeger en zeilvrienden van onderweg. Er was muziek, vuurwerk, tranen en vooral: heel veel warmte. We hadden het ons niet mooier kunnen wensen. Eerlijk geven we toe dat we wel iets wat overprikkeld waren.  We willen iedereen die er was, en iedereen die op afstand heeft meegeleefd, enorm bedanken. Jullie waren er niet alleen bij de aankomst, maar eigenlijk de hele reis door. Via berichtjes, reacties en goede wensen. Soms gelezen op een eilandje midden in de Stille Oceaan, soms onder de skyline van een heuse metropool, maar altijd met veel plezier, omdat het een stukje van thuis mee aan boord bracht. En nu zijn we dus weer écht thuis. Dat klinkt simpel, maar eerlijk is eerlijk: het is best even wennen. Na jaren leven met de wind, ...

Een catastrofe

Precies wat niet gebeuren moest met de motor gebeurde vandaag. De slang die als tijdelijke oplossing op de smeerolie leiding zat aangesloten sprong er af… We hoorde gelukkig snel dat het geluid van de motor veranderde en zette direct de motor uit. Je wil niet weten hoe het motorruim er uit zag… een grote zwarte olie catastrofe We hebben de laatste dagen niet heel veel zon gehad en hierdoor gaat het niet zo best met het opwekken van de energie. Nu dat de motor weer in gebruik is kunnen we die ook weer eens bijzetten om zo wat extra energie op te wekken en natuurlijk wat extra mijltjes te maken. Dus na de lunch met lekkere afbakbroodjes was het zo ver. Nog even alles controleren en daar ging de trouwe volvo weer aan. Het doel om 3 uurtjes te draaien. 2 daarvan draait de watermaker ook en het laatste uurtje is dat om nog wat extra energie de accues in te pompen. Helaas knalde na 2 uur de slang eraf… absoluut niet goed. We waren en snel bij, maar toch is dit alles behalve goed voor een mot...