Doorgaan naar hoofdcontent

Weg bij de navel

 



Het is tijd om ons klaar te maken voor het vertrek van Amanu. Daar hoort natuurlijk bij om even netjes gedag te zeggen bij de burgermeester en de andere bekenden van het Atol. 

Echter liggen we deze ochtend nog netjes met 4 boten aan elkaar geknoopt in het navel van het atol(een stukje verhoogt koraal in het midden van het atol).

Na een rustige ochtend met brood bakken, wat schoonmaken en genieten van deze bijzondere plek was het tijd om in de gebruikelijke chaos te lunchen. Gezellig met zijn alle op de Ohana, iets wat zeker gemist gaat worden.


Na de lunch was het tijd om on raft op te breken en richting de ankerplaats bij de dropje te gaan. Daan was weer kapitein en manoeuvreerde de Challenger zonder enige brokken weg bij de Ohana. Ivm de weinige wind was de tocht naar de volgende ankerplaats nogal saai. De Ohana gebruikte zijn spinaker, dat zorgde dan wel weer voor een mooi plaatje. Wij vermaakte ons prima en gebruikte de tijd om wat man overboord oefeningen te doen. 

niet gevreesd, willy de stootwil is elke keer weer netjes uit het water gevist. 


ankeren was een spannende activiteit. De relatief kleine ankerplaats, al het scherpe koraal en de 2 boten die er al lagen maakte het het ankeren marginaal. Er waren 2 plekken waar we binnen een meter ons anker konden laten vallen. De eerste keer mislukte dit helaas, maar gelukkig ging dit de 2e keer helemaal perfect. Geheel dankzij ollie die zwemmende met zijn duikbril de ankerplek controleerde. 


Het avond maal vond plaat op de Enki, de boot van Jamie en Sunyoung. Hier aten we samen met de Anila(Inaki en Carmen) gezellig knus in de kuip. We hadden pasta, een kip curry en een gewokte grouper in een sausje. Ohana had dit keer voor het eerst in dagen een rustige maaltijd met de kinderen. Die waren iets wat overprikkeld door alle gezelligheid van de aflopen dagen. 


morgen staat er op de planning om een klein beetje bootschappen te doen en ons natuurlijk klaar te maken voor de tocht.


Ollie, Daan & Jeroen 

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Thuis. Echt thuis...

Na drieënhalf jaar op zee was daar ineens dat moment: de haven van Zeewolde, de kade vol mensen en het geluid van applaus en gejuich dat over het water rolde. Wat een thuiskomst! Ruim 120 man stonden ons op te wachten; familie, vrienden, buren, bekenden van vroeger en zeilvrienden van onderweg. Er was muziek, vuurwerk, tranen en vooral: heel veel warmte. We hadden het ons niet mooier kunnen wensen. Eerlijk geven we toe dat we wel iets wat overprikkeld waren.  We willen iedereen die er was, en iedereen die op afstand heeft meegeleefd, enorm bedanken. Jullie waren er niet alleen bij de aankomst, maar eigenlijk de hele reis door. Via berichtjes, reacties en goede wensen. Soms gelezen op een eilandje midden in de Stille Oceaan, soms onder de skyline van een heuse metropool, maar altijd met veel plezier, omdat het een stukje van thuis mee aan boord bracht. En nu zijn we dus weer écht thuis. Dat klinkt simpel, maar eerlijk is eerlijk: het is best even wennen. Na jaren leven met de wind, ...
1 reactie
Meer lezen

Spinakker tape

De voorbereidingen voor de oversteek zijn vandaag weer in volle gang. Tenminste voor Ollie en Daan, want Jeroen ligt nog steeds ziek op bed. Ollie heeft s’ochtends de afwas gedaan en Daan water gehaald bij het dingy dock.  S’middags wou Ollie graag wat dingen regelen op ze laptop. Dit kon niet aanboord, want ons internet was op. Daan wou boodschappen doen en een nieuw internet kaartje kopen. Dus Ollie en Daan zijn samen naar de kant gegaan en hebben Jeroen aan ze lot overgelaten.  Sailing Ohana de catamaran waar we laatst een cake voor hebben gemaakt. Zij zijn al een tijdje onderweg naar Paaseiland. Zij hebben in de eerste dagen hun spinnaker gescheurd. Ze hebben ons gevraagd of we daar reparatie tape voor konden halen en mee wouden nemen naar Paaseiland. Dit konden we niet vinden in Panama city. Dus hebben we gevraagd aan andere cruisers die nog aan de andere kant van het kanaal zijn of ze die mee kunnen nemen bij de zeilmaker in Shelter bay marina.  Parker en Katy...
Een reactie posten
Meer lezen

Toilet

Tijdens het zeilen is naar het toilet gaan al een hele opgave. Voor sommige mensen is het dagelijkse bezoek op het toilet een rust moment. Nou we kunnen jullie vertellen op een zeilende boot is dat alles behalve rust gevend. Toch wen je eraan en wordt het allemaal normaal. Wat trouwens ook wel vervelend is als er een grootboodschap gedaan moet worden. Normaal niet zo erg want de boot lucht lekker door, maar als de luikjes allemaal dicht zitten. Blijft dit nogal lang hangen. Dit is vervelend maar niet heel erg. Gewoon buiten even een luchtje scheppen. Wat wel erg vervelend is dat het toilet vaak niet door spoelt. Door middel van een handmatige pomp. Pompen we zeewater door het toilet om de behoeftes de zee in te pompen. Alleen tijdens het zeilen werkt dit vaak niet goed. De pomp zuigt lucht aan en dan gebeurd er vrij weinig. Je blijft dan maar pompen. Het ergste is dat die dan in een keer gaat en een beetje behoeftes om hoog schieten als je het niet rustig genoeg doet. Het is ons al...
Een reactie posten
Meer lezen