Doorgaan naar hoofdcontent

we vertrekken morgen wel

Na al het poetsen en schoonmaken van de afgelopen dagen door Jeroen was het nu tijd voor de jongens om wat te doen. We hadden nog best wat dingetjes te doen en haasten doen we liever niet. Dus we vertrekken morgen wel.

Eva kwam 's ochtends langs gevaren om alle beelden te delen van de afgelopen dagen. Dit zou gebeuren op de Anila. Zo ging Jeroen daarheen met zijn laptopje en hardeschijf en konden de jongens het middag eten regelen en de vloer binnen in de boot schoonmaken.
Na het delen van de beelden en er voor de lunch nog even gekeken naar de elektrische installatie op de enki. Daar lijkt wat mis te gaan met de shunt en lijkt opgelost te worden met het veranderen van wat instellingen.

De uitgebreide lunch, dit keer niet op de Ohana maar op de Anila beviel weer veel te goed. Wat is er toch veel lekkers als er 4 boten zijn die wat bereiden.

Hierna was het tijd voor de dames om naar de kant de gaan. Sunyoung, Carmen, Eva en Jade gingen samen naar de wal voor wat boodschappen en om gedag te zeggen bij de mensen van Amanu. Daan volgde iets later die ging namelijk eerst nog even voetballen. Ollie bleef plakken op de Anila om wat internet te gebruiken en Jeroen moest het klusje buiskap nog afmaken. Hier moesten de ramen nog behandeld worden met waterafstotend spul.

Na snel wat gegeten te hebben is Ollie met Rik, Inaki en Jamie op kreeften jacht gegaan. Daan en Jeroen zijn naar de Ohana gevaren om samen met Eva de film Moana te kijken en 3 porties popcorn te eten.

Morgen vertrekken we ergens in de loop van de middag. Eerst nog eens samen lunchen en we moeten nog een zeil wisselen.

Daan, Ollie & Jeroen

Reacties

Populaire posts van deze blog

Gebombardeerd door eekhoorns

Onze dag begon ontspannen met het inmiddels vertrouwde luxe ontbijtje. Met getoast brood en tropisch fruit voelden we ons weer helemaal in de vakantiestemming. Vastbesloten om te genieten van zon en zee, gingen we op pad naar een resort met zwembad. Helaas bleek het zwembad alleen toegankelijk voor hotelgasten. Balen! Vooral voor Thom, die echt een hekel aan dat zand heeft. De prijzen waren hier nogal aan de pittige kant voor Balinese begrippen, dus dit werd niet eten en relaxen bij dit resort. Niet getreurd, we vonden al snel een charmant tentje naast het resort waar we met onze voeten in het zand (sorry Thom) konden lunchen. Terwijl we genoten van ons eten, werden we onverwachts gezelschap gehouden door enkele brutale eekhoorns. Deze kleine acrobaten smulden boven ons van vruchten en lieten de grote pitten zonder pardon naar beneden vallen. Het leek wel een gepland bombardement. Meerdere keren vielen deze met een flinke vaart op onze tafel, tot onze grote schrik. Esmee kreeg zelfs ee...

Geen wind, wel water

De wind was niet geheel aanwezig deze ochtend. Zeilen deden we nog wel maar het houd niet over… 2 knopen snelheid maar wel de goede kant op. Daarentegen was het wel heel rustig aan boord, rustig genoeg om de pomp van de watermaker te vervangen. Dat was dan ook het project van deze morgen. Slangen los, voeding los, wat signaal kabels los en zo stond de pomp op tafel. Het vervangen was niet heel moeilijk. De pomp met elektra motor er uit en de nieuwe er in. Wel even de leidingen over zetten van de oude naar de nieuwe pomp, en de druk sensor weer aansluiten als laatst deden we koel-ribben weer monteren. Hierna kon die weer terug en worden aangesloten. Daarna even testen en direct een paar uurtjes water maken. Fijn dat die het weer doet en hij lijkt wel stiller te zijn geworden. Voor de rest hebben nog even een paar uurtjes gevaren op de motor. Zo konden we wat stroom draaien en natuurlijk wat extra mijltjes maken. De wind kwam in de loop van de dag weeer een beetje terug maar in de avond ...

Challenger komt thuis!

  Na ruim 36.000 zeemijlen, 22 landen en een volledige rondje om de wereld, zeilt  Challenger  op zaterdag 25 oktober rond 14:00 uur Zeewolde weer binnen.  Wat ooit een plan was is nu een onvergetelijke ervaring. Drie jaar lang hebben we genoten, oceanen overgestoken, stormen uitgezeten, nieuwe vrienden gemaakt, onderdelen in de vreemdste uithoeken van de wereld opgescharreld en ontdekt dat er altijd nรณg een schroefje los kan zitten. En nu… varen we de laatste mijlen naar huis. ⚓️ Het voelt dubbel: blij dat we bijna zijn, maar ook een beetje melancholisch dat dit hoofdstuk van onze wereldreis bijna voorbij is. Wees welkom en kom naar de haven van Zeewolde om ons welkom te heten, een hand te geven of gewoon even te zwaaien terwijl  Challenger  haar laatste meters van de wereldreis zeilt. ๐Ÿ—“ zaterdag 25 oktober ๐Ÿ•‘ Rond 14:00 uur ๐Ÿ“ aanloophaven Zeewolde Een extra groot dankjewel aan iedereen die deze reis mogelijk maakte: Aan de mensen die onderdelen opstuurd...