Doorgaan naar hoofdcontent

verzopen Drone

De wekker klonk al veel te vroeg in het paradijs. 05:30 dat is toch geen tijd om wakker te worden… Jeroen draaide zich dan ook nog eens lekker om en de jongens verlieten om 06:00 de boot. Ze vlogen over een spiegel gladde atol naar het de verschillende bommies om deze te checken. Het was echt bijzonder mooi omdat er geen zuchtje wind stond en geen rimpeltje op het water.

Jeroen besloot nadat die wakker werd de drone te vliegen. Hele mooie beelden maar die eindigde in een catastrofe… De drone besloot om een meter van de boot te landen. Er was niks aan te doen, geen batterij dus landen maar. Zo verloren we onze ouwe trouwe drone in het zoute water. Er werd nog getracht om hem op te vangen maar helaas, dit was te laat. De drone heeft nog een zoetwater bad gehad maar toont geen tekenen van leven meer. Helaas pindakaas, dat zijn de risico's van vliegen boven water en dus geen mooie drone beelden meer.

De BBQ werd ook afgelast, de wind wakkerde namelijk aan uit een winder comfortabele richting. Hierdoor moesten we allemaal ons ankertje verplaatsen, anders zouden we aan de grond lopen.
Als alternatief voor de BBQ was er een lunch op de Ohana. Iedereen had uitgepakt en er was veel te veel lekker eten. Team Galileo had zelfs nog een taart gebakken met als reden ons geplande vertrek van morgen.
Het bleef lang gezellig maar hierna was het toch echt tijd om nog een beetje wat op te ruimen en om nog wat boodschappen te doen. Ollie en Eva gingen namelijk richting het dorp om daar nog wat inkopen te doen. Wat is een snelle dinghy dan toch handig.

Jade kwam even helpen op de Challenger. Dit kwam goed uit want zo was alles sneller opgeruimd dan verwacht er waren we goed op tijd voor sundowners op de Anila. een lekker wijntje, BaCo'tje en natuurlijk nog de overheerlijke kokos-rum cocktail toen Eva en Ollie terug waren.
We aten ook de restjes op van de lunch en natuurlijk nog wat taart. Hierna werd de game installatie opgezet, inclusief beamer en projector scherm.
Zo gingen we door tot na middernacht met het spel Bro-frorce op de Nintendo. natuurlijk ging dit gepaard met de nodige drankjes en bakken popcorn.

morgen is het toch echt tijd voor ons om Makemo te verlaten en naar Tahiti te zeilen. Wat zal al deze gezelligheid dan toch gemist worden. Vooral Eva, Rik, Jade en Lara van de Ohana. Daar trekken we nu al meer dan 10 weken mee op en is toch wel een grote familie geworden. Gelukkig doen we morgen nog 1 keer samen lunchen met zijn allen.

Daan, Ollie & Jeroen

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Spinakker tape

De voorbereidingen voor de oversteek zijn vandaag weer in volle gang. Tenminste voor Ollie en Daan, want Jeroen ligt nog steeds ziek op bed. Ollie heeft s’ochtends de afwas gedaan en Daan water gehaald bij het dingy dock.  S’middags wou Ollie graag wat dingen regelen op ze laptop. Dit kon niet aanboord, want ons internet was op. Daan wou boodschappen doen en een nieuw internet kaartje kopen. Dus Ollie en Daan zijn samen naar de kant gegaan en hebben Jeroen aan ze lot overgelaten.  Sailing Ohana de catamaran waar we laatst een cake voor hebben gemaakt. Zij zijn al een tijdje onderweg naar Paaseiland. Zij hebben in de eerste dagen hun spinnaker gescheurd. Ze hebben ons gevraagd of we daar reparatie tape voor konden halen en mee wouden nemen naar Paaseiland. Dit konden we niet vinden in Panama city. Dus hebben we gevraagd aan andere cruisers die nog aan de andere kant van het kanaal zijn of ze die mee kunnen nemen bij de zeilmaker in Shelter bay marina.  Parker en Katy...
Een reactie posten
Meer lezen

Thuis. Echt thuis...

Na drieënhalf jaar op zee was daar ineens dat moment: de haven van Zeewolde, de kade vol mensen en het geluid van applaus en gejuich dat over het water rolde. Wat een thuiskomst! Ruim 120 man stonden ons op te wachten; familie, vrienden, buren, bekenden van vroeger en zeilvrienden van onderweg. Er was muziek, vuurwerk, tranen en vooral: heel veel warmte. We hadden het ons niet mooier kunnen wensen. Eerlijk geven we toe dat we wel iets wat overprikkeld waren.  We willen iedereen die er was, en iedereen die op afstand heeft meegeleefd, enorm bedanken. Jullie waren er niet alleen bij de aankomst, maar eigenlijk de hele reis door. Via berichtjes, reacties en goede wensen. Soms gelezen op een eilandje midden in de Stille Oceaan, soms onder de skyline van een heuse metropool, maar altijd met veel plezier, omdat het een stukje van thuis mee aan boord bracht. En nu zijn we dus weer écht thuis. Dat klinkt simpel, maar eerlijk is eerlijk: het is best even wennen. Na jaren leven met de wind, ...
1 reactie
Meer lezen

Grote fles, klusjes & Jiu jitsu

Vandaag stond echt in het teken om te ons weer klaar te maken voor vertrek. De klusjes lijst kwam weer te voorschijn en zo ging Jeroen weer aan de slag met onderhoud van de boot.  Daan ging wassen en Ollie bleef op de bank hangen want die voelde zich niet helemaal ok.  S’ ochtends kwam Teiki nog lang met een gigantische gasfles. Na wat spullen bij elkaar te hebben gezocht bleek het niet te gaan lukken om onze gasfles via zwaartekracht te gaan vullen.  Teiki komt morgen de fles weer ophalen en neemt die van ons dan ook mee. Zo hopen we toch onze fles gevuld te krijgen.  ’s avonds is Daan nog naar de Jiu Jitsu geweest en heeft waar weer samen getraind met Kiva en Gabriello. Daan werd goed ingemaakt maar wist wel Kiva een keer ongecontroleerd door de lucht te gooien. Jammer dat er een muur achter hem stond…  Morgen ochtend krijgen de Michel en Ilona van de Volantis aan boord. Dat zijn sinds deze morgen onze Nieuwe Nederlandse buren. Voor de rest gaan we ver...
Een reactie posten
Meer lezen