Doorgaan naar hoofdcontent

verzopen Drone

De wekker klonk al veel te vroeg in het paradijs. 05:30 dat is toch geen tijd om wakker te worden… Jeroen draaide zich dan ook nog eens lekker om en de jongens verlieten om 06:00 de boot. Ze vlogen over een spiegel gladde atol naar het de verschillende bommies om deze te checken. Het was echt bijzonder mooi omdat er geen zuchtje wind stond en geen rimpeltje op het water.

Jeroen besloot nadat die wakker werd de drone te vliegen. Hele mooie beelden maar die eindigde in een catastrofe… De drone besloot om een meter van de boot te landen. Er was niks aan te doen, geen batterij dus landen maar. Zo verloren we onze ouwe trouwe drone in het zoute water. Er werd nog getracht om hem op te vangen maar helaas, dit was te laat. De drone heeft nog een zoetwater bad gehad maar toont geen tekenen van leven meer. Helaas pindakaas, dat zijn de risico's van vliegen boven water en dus geen mooie drone beelden meer.

De BBQ werd ook afgelast, de wind wakkerde namelijk aan uit een winder comfortabele richting. Hierdoor moesten we allemaal ons ankertje verplaatsen, anders zouden we aan de grond lopen.
Als alternatief voor de BBQ was er een lunch op de Ohana. Iedereen had uitgepakt en er was veel te veel lekker eten. Team Galileo had zelfs nog een taart gebakken met als reden ons geplande vertrek van morgen.
Het bleef lang gezellig maar hierna was het toch echt tijd om nog een beetje wat op te ruimen en om nog wat boodschappen te doen. Ollie en Eva gingen namelijk richting het dorp om daar nog wat inkopen te doen. Wat is een snelle dinghy dan toch handig.

Jade kwam even helpen op de Challenger. Dit kwam goed uit want zo was alles sneller opgeruimd dan verwacht er waren we goed op tijd voor sundowners op de Anila. een lekker wijntje, BaCo'tje en natuurlijk nog de overheerlijke kokos-rum cocktail toen Eva en Ollie terug waren.
We aten ook de restjes op van de lunch en natuurlijk nog wat taart. Hierna werd de game installatie opgezet, inclusief beamer en projector scherm.
Zo gingen we door tot na middernacht met het spel Bro-frorce op de Nintendo. natuurlijk ging dit gepaard met de nodige drankjes en bakken popcorn.

morgen is het toch echt tijd voor ons om Makemo te verlaten en naar Tahiti te zeilen. Wat zal al deze gezelligheid dan toch gemist worden. Vooral Eva, Rik, Jade en Lara van de Ohana. Daar trekken we nu al meer dan 10 weken mee op en is toch wel een grote familie geworden. Gelukkig doen we morgen nog 1 keer samen lunchen met zijn allen.

Daan, Ollie & Jeroen

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Vertrokken

Het was moeilijk wakker worden deze ochtend. Minder als 6 uurtjes slaap, tja dat zijn we niet meer gewend. Daan en Ollie waren netjes op de afgesproken tijd aan de wal. Daar pikte Teiki ze op om te gaan shoppen voor het groeten en fruit. Echt hoe anders was de beleving op Rapa Nui wel niet geweest als we deze mensen niet hadden leren kennen. Daan en Ollie werden met de lokale kennis langs de winkeltjes gereden. Zo konden ze overal perfect de goede kwaliteit en goedkope fruit en groenten halen. Zo hebben we nu weer lekker verse producten aan boord: Appels. Advocado's, Peren, tomaten, limoen, uien, paprika's wortels, aardappelen, courgette en aubergine. Zo komen we de dagen wel weer door. We zijn erg blij met de kwaliteit van al de verse producten. Terug op de boot was jeroen nog bezig met de voorbereidingen. De hoezen waren er af, de schoten lagen klaar… Maar er moest nog veel zeevast worden gezet en het bootje moest nog worden opgeruimd. Gelukkig hebben we de tijd aan ons zelf....
3 reacties
Meer lezen

Thuis. Echt thuis...

Na drieënhalf jaar op zee was daar ineens dat moment: de haven van Zeewolde, de kade vol mensen en het geluid van applaus en gejuich dat over het water rolde. Wat een thuiskomst! Ruim 120 man stonden ons op te wachten; familie, vrienden, buren, bekenden van vroeger en zeilvrienden van onderweg. Er was muziek, vuurwerk, tranen en vooral: heel veel warmte. We hadden het ons niet mooier kunnen wensen. Eerlijk geven we toe dat we wel iets wat overprikkeld waren.  We willen iedereen die er was, en iedereen die op afstand heeft meegeleefd, enorm bedanken. Jullie waren er niet alleen bij de aankomst, maar eigenlijk de hele reis door. Via berichtjes, reacties en goede wensen. Soms gelezen op een eilandje midden in de Stille Oceaan, soms onder de skyline van een heuse metropool, maar altijd met veel plezier, omdat het een stukje van thuis mee aan boord bracht. En nu zijn we dus weer écht thuis. Dat klinkt simpel, maar eerlijk is eerlijk: het is best even wennen. Na jaren leven met de wind, ...
1 reactie
Meer lezen

Een catastrofe

Precies wat niet gebeuren moest met de motor gebeurde vandaag. De slang die als tijdelijke oplossing op de smeerolie leiding zat aangesloten sprong er af… We hoorde gelukkig snel dat het geluid van de motor veranderde en zette direct de motor uit. Je wil niet weten hoe het motorruim er uit zag… een grote zwarte olie catastrofe We hebben de laatste dagen niet heel veel zon gehad en hierdoor gaat het niet zo best met het opwekken van de energie. Nu dat de motor weer in gebruik is kunnen we die ook weer eens bijzetten om zo wat extra energie op te wekken en natuurlijk wat extra mijltjes te maken. Dus na de lunch met lekkere afbakbroodjes was het zo ver. Nog even alles controleren en daar ging de trouwe volvo weer aan. Het doel om 3 uurtjes te draaien. 2 daarvan draait de watermaker ook en het laatste uurtje is dat om nog wat extra energie de accues in te pompen. Helaas knalde na 2 uur de slang eraf… absoluut niet goed. We waren en snel bij, maar toch is dit alles behalve goed voor een mot...
1 reactie
Meer lezen