Doorgaan naar hoofdcontent

terug naar beneden

Het was een bijzonder koude nacht op 1400 meter in het hutje Fare Mato. Per honderd meter omhoog gaat er een graad Celsius vanaf. Hierdoor lag de nacht temperatuur onder de 10 graden!! Brrr

Het plan was dat we vroeg aan onze tocht naar beneden zouden beginnen. Stefanie moest namelijk ook nog werken. Het originele plan was dus ontbijten in het donker en dan met het eerste licht naar beneden lopen.
Dit viel geheel in het water door de stevige buien en indrukwekkende klappen wind gedurende de nacht. Jeroen was als eerste zijn bed uit om 06:15. het eerste licht was al daar, maar ging gepaard met regen en wind.
De puppy moest uit en de rest wilde nog wel even slapen. Ik gaf ze groot gelijk want dit waren geen condities om naar beneden te lopen.

Pas 3 uur later, om 9 uur hadden we het ontbijt naar binnen gewerkt, de hut opgeruimd en onze tassen gepakt. De wind was gaan liggen maar het miezerde nog steeds. De voorspelde droge ochtend was ver te zoeken, de middag zou veel regen hebben. Er zat dus niks anders op dan voorzichtig naar beneden lopen. Stefanie had alle hoop op het bijwonen van haar laatste werkdag opgegeven. Zodoende hadden we alle tijd om rustig naar beneden te lopen.

Het viel gelukkig mee, er zijn een paar kleine val partijen geweest maar iedereen is op de berg gebleven. Halverwege de tocht naar beneden kwamen we uit de wolken en begon het zonnetje zelfs te schijnen.

Tussen 1 en 2 uur in de middag kwamen we aan bij het restaurant Belvedère. Hier besloten we onze tocht natuurlijk te vieren met een biertje of meer. De keuken zat helaas dicht toen we besloten om wat te eten. Hierdoor zat er niks anders op om met het laatste beetje daglicht aan de laatste 600 meter naar beneden te beginnen.

De voeten en benen deden zeer, een een uurtje was het pikke donker en iedereen had honger als een paard. Aan ons hike schema kan nog wel iets verbeter worden. We hadden wel weer mazzel dat we het laatste stukje achter in een pickup konden springen. De dames die reden zetten ons af bij de auto van Stefanie.
De grote vraag was nu waar we zouden eten. Ada stelde voor om 1 van de foodtrucks te proberen.

Zo aten moe maar zeker voldaan heerlijk friet met spareribs en rauwe vis in zeewater. Een mooie manier om dit avontuur af te sluiten.

Vannacht om 04:30 land Justin. Gelukkig weet hij waar de boot ligt en rijden er taxi's. Wij hebben besloten hem niet op te halen, dat doen we ons zelf maar niet aan. Het was namelijk al weer middernacht toen de boot was opgeruimd en we konden gaan slapen.
Jeroen vangt Justin op bij point Venus. We hopen stiekem dat de vlucht een beetje vertraagd. We kunnen de uurtjes slaap wel gebruiken.

Morgen doen we een soort van afscheidsparty dinner voor Stefanie. Die vliegt namelijk maandag weer richting huis. Dit zou vast wel weer uit de hand lopen…

Daan, Ollie & Jeroen

Reacties

Populaire posts van deze blog

Spinakker tape

De voorbereidingen voor de oversteek zijn vandaag weer in volle gang. Tenminste voor Ollie en Daan, want Jeroen ligt nog steeds ziek op bed. Ollie heeft s’ochtends de afwas gedaan en Daan water gehaald bij het dingy dock.  S’middags wou Ollie graag wat dingen regelen op ze laptop. Dit kon niet aanboord, want ons internet was op. Daan wou boodschappen doen en een nieuw internet kaartje kopen. Dus Ollie en Daan zijn samen naar de kant gegaan en hebben Jeroen aan ze lot overgelaten.  Sailing Ohana de catamaran waar we laatst een cake voor hebben gemaakt. Zij zijn al een tijdje onderweg naar Paaseiland. Zij hebben in de eerste dagen hun spinnaker gescheurd. Ze hebben ons gevraagd of we daar reparatie tape voor konden halen en mee wouden nemen naar Paaseiland. Dit konden we niet vinden in Panama city. Dus hebben we gevraagd aan andere cruisers die nog aan de andere kant van het kanaal zijn of ze die mee kunnen nemen bij de zeilmaker in Shelter bay marina.  Parker en Katy...

Een catastrofe

Precies wat niet gebeuren moest met de motor gebeurde vandaag. De slang die als tijdelijke oplossing op de smeerolie leiding zat aangesloten sprong er af… We hoorde gelukkig snel dat het geluid van de motor veranderde en zette direct de motor uit. Je wil niet weten hoe het motorruim er uit zag… een grote zwarte olie catastrofe We hebben de laatste dagen niet heel veel zon gehad en hierdoor gaat het niet zo best met het opwekken van de energie. Nu dat de motor weer in gebruik is kunnen we die ook weer eens bijzetten om zo wat extra energie op te wekken en natuurlijk wat extra mijltjes te maken. Dus na de lunch met lekkere afbakbroodjes was het zo ver. Nog even alles controleren en daar ging de trouwe volvo weer aan. Het doel om 3 uurtjes te draaien. 2 daarvan draait de watermaker ook en het laatste uurtje is dat om nog wat extra energie de accues in te pompen. Helaas knalde na 2 uur de slang eraf… absoluut niet goed. We waren en snel bij, maar toch is dit alles behalve goed voor een mot...

Boot weer klaar om te zeilen & een boot tour

Het zeil zat weer op de giek, de latten erin, de reeflijnen vast en zo was dit klusje ook weer gedaan. Even hijsen zat er niet in. Hier was te veel wind voor.  In de supermarkt kochten we ons verse fruit en groenten. Daarnaast nog wat kleine aanvullingen voor de borrelplak en wat brood.  Na de lunch stond de ontdekking van red island op het programma. Annelies had hier namelijk meerdere bootjes die kant op zien gaan en zo waren we best nieuwsgierig wat hier te beleven is. We besloten dit pas einde middag te doen omdat het echt veel te warm was. Zo vlogen we einde middag in onze oude dinghy naar het eiland. Hier kwamen we helaas tot de conclusie dat landen met onze dinghy niet kon. Overal rotsen en door de mangrove misschien ook wel krokodillen. Zo bleven we lekker in het bootje en deden we onze tour vanuit het bootje. Zonder inspanning van deze bijzondere natuur genieten.. eigenlijk win win dus.  Het bijzonderste waren de giga termiet hopen voor de rest leek het eiland ni...