Doorgaan naar hoofdcontent

reunited with the Galileo & Anila

We keken allemaal erg uit naar de koffie van 13:00. Daan had namelijk zijn mokka taart gemaakt en we verwachten nog meer cake van de andere boten. Jaja, de Galileo en de Anila zijn ook weer aanwezig.
Eerst moest er nog een kite lijn gerepareerd worden. Dit is een van de stuurlijnen, hier komt niet extreem veel kracht op te staan. Dit is natuurlijk wel een secuur werkje, want de lijnen moeten wel weer precies even lang worden.
Gelukkig zijn de lijnen van Dyneema en makkelijk te splitsen. Zo was er tussendoor nog tijd om een rozijnenbrood te maken.

Om 12 uur was het weer tijd om te lunchen en mooi moment om de kite lijn reparatie te checken. Op de Ohana is hier niet iets meer ruimte voor dan op de Challenger. Gelukkig is de reparatie goed gekeurd, het verschil in de lengte is nihil.
Na de lunch was het tijd voor de koffie. De verwachtingen waren hoog, maar niemand werd teleur gesteld. Er stonden namelijk taart en 2 keer cake op tafel. Daan won de beauty contest, Todd won de prijs voor de beste smaak en Carmen voor de snelste cake… We hadden eigenlijk een dubbele zege voor Daan verwacht maar de boter was niet de beste en er zat een rare smaak aan de lange vingers.
Het was erg gezellig om weer zo met zijn alle te zijn.

De middag werd weer goed besteed. Daan en Rik kregen les van Ollie in freedive safety. Jeroen repareerde zijn wetsuit, hier zat een gat op een wat minder charmante plek… Gelukkig is deze nu weer geplakt en genaaid.

We hadden natuurlijk weer een goed Diner op de Ohana. Hier werden de plannen gesmeed voor de volgende dag. Een early bird speervis missie dat leek de heren wel wat. Dus om 06:00 in de dinghy opzoek naar een goede speervis plek. Hier moet dan de Vis worden gevangen voor de geplande BBQ.


Daan, Ollie & Jeroen

Reacties

Populaire posts van deze blog

Gebombardeerd door eekhoorns

Onze dag begon ontspannen met het inmiddels vertrouwde luxe ontbijtje. Met getoast brood en tropisch fruit voelden we ons weer helemaal in de vakantiestemming. Vastbesloten om te genieten van zon en zee, gingen we op pad naar een resort met zwembad. Helaas bleek het zwembad alleen toegankelijk voor hotelgasten. Balen! Vooral voor Thom, die echt een hekel aan dat zand heeft. De prijzen waren hier nogal aan de pittige kant voor Balinese begrippen, dus dit werd niet eten en relaxen bij dit resort. Niet getreurd, we vonden al snel een charmant tentje naast het resort waar we met onze voeten in het zand (sorry Thom) konden lunchen. Terwijl we genoten van ons eten, werden we onverwachts gezelschap gehouden door enkele brutale eekhoorns. Deze kleine acrobaten smulden boven ons van vruchten en lieten de grote pitten zonder pardon naar beneden vallen. Het leek wel een gepland bombardement. Meerdere keren vielen deze met een flinke vaart op onze tafel, tot onze grote schrik. Esmee kreeg zelfs ee...

Geen wind, wel water

De wind was niet geheel aanwezig deze ochtend. Zeilen deden we nog wel maar het houd niet over… 2 knopen snelheid maar wel de goede kant op. Daarentegen was het wel heel rustig aan boord, rustig genoeg om de pomp van de watermaker te vervangen. Dat was dan ook het project van deze morgen. Slangen los, voeding los, wat signaal kabels los en zo stond de pomp op tafel. Het vervangen was niet heel moeilijk. De pomp met elektra motor er uit en de nieuwe er in. Wel even de leidingen over zetten van de oude naar de nieuwe pomp, en de druk sensor weer aansluiten als laatst deden we koel-ribben weer monteren. Hierna kon die weer terug en worden aangesloten. Daarna even testen en direct een paar uurtjes water maken. Fijn dat die het weer doet en hij lijkt wel stiller te zijn geworden. Voor de rest hebben nog even een paar uurtjes gevaren op de motor. Zo konden we wat stroom draaien en natuurlijk wat extra mijltjes maken. De wind kwam in de loop van de dag weeer een beetje terug maar in de avond ...

Challenger komt thuis!

  Na ruim 36.000 zeemijlen, 22 landen en een volledige rondje om de wereld, zeilt  Challenger  op zaterdag 25 oktober rond 14:00 uur Zeewolde weer binnen.  Wat ooit een plan was is nu een onvergetelijke ervaring. Drie jaar lang hebben we genoten, oceanen overgestoken, stormen uitgezeten, nieuwe vrienden gemaakt, onderdelen in de vreemdste uithoeken van de wereld opgescharreld en ontdekt dat er altijd nรณg een schroefje los kan zitten. En nu… varen we de laatste mijlen naar huis. ⚓️ Het voelt dubbel: blij dat we bijna zijn, maar ook een beetje melancholisch dat dit hoofdstuk van onze wereldreis bijna voorbij is. Wees welkom en kom naar de haven van Zeewolde om ons welkom te heten, een hand te geven of gewoon even te zwaaien terwijl  Challenger  haar laatste meters van de wereldreis zeilt. ๐Ÿ—“ zaterdag 25 oktober ๐Ÿ•‘ Rond 14:00 uur ๐Ÿ“ aanloophaven Zeewolde Een extra groot dankjewel aan iedereen die deze reis mogelijk maakte: Aan de mensen die onderdelen opstuurd...