Doorgaan naar hoofdcontent

regenboog en borrelen

In de ochtend kwamen Daan en Ollie terug naar de boot. Mooi op tijd, dus er kon voor de middag nog even langs de watersportwinkel gegaan worden. Jammer dat ze niet alles hadden maar gelukkig zijn er wel een paar items van de lijst afgestreept!
Na het opruimen van de boot, en het vast zetten van de verstaging was het tijd om richting point Venus te varen.

Echter was het net lunchtijd voor het tankstation en zo dus ook voor ons. Na de lunch hebben we de boot met 130 liter diesel weer vol getankt. 100 in de jerrycans aan dek en 30 in de tank. Dit houd dus in dat we 130 liter diesel hebben verbruik sinds begin februari 2024. Sinds dien zijn er 5810 mijlen (10.760km) afgelegd. Helemaal niet slecht en het bewijs dat we een echte zeilboot zijn.

Het tochtje naar point Venus was best leuk. 2 keer toestemming vragen om langs beide zeide van de landingsbaan te varen en daarna nog even een stukje tegen de golven en de wind in motoren. Op dat laatste stuk werden we getrakteerd om een mooie regenboog.

Aangekomen bij point Venus bleek al snel dat we hier veel sneller naar toe hadden moeten gaan. Wat een fijne ankerplek. Mooi beschut, prima dinghy dock en een mooi strand voor de deur.
We hebben aan de wal nog een lekker stukje gelopen en daarna kwamen Ada en Stefanie naar ons gescheurd. Ook de vriend van Ada was hier bij en natuurlijk de puppy. Zo zaten we lekker te borrelen en zo werden we het terrein afgeveegd. De politie sluit elke avond het park om overlast voor de buurt te voorkomen.
Dit hield in dat we naar een volgend strand gingen. Met zijn alle in de kleine botsauto en scheuren maar.
Wij hadden de mazzel dat Stefanie vlak bij point Venus in een huisje zit, hierdoor hadden we sowieso een lift terug.

We hebben heerlijk geouwehoerd en geborreld. Totdat we hier een paar uur later ook het strand af werden gestuurd. Geheel logisch op een eiland waar alcoholisme een gigantisch probleem is.
We hebben het in ieder geval goed gezellig gehad en een mooi plan gemaakt voor de komende dagen.
Een heuse hike met overnachting in een hutje op de berg.
Wat hebben we daar een zin in!!

Daan, Ollie & Jeroen

Reacties

Populaire posts van deze blog

Thuis. Echt thuis...

Na drieënhalf jaar op zee was daar ineens dat moment: de haven van Zeewolde, de kade vol mensen en het geluid van applaus en gejuich dat over het water rolde. Wat een thuiskomst! Ruim 120 man stonden ons op te wachten; familie, vrienden, buren, bekenden van vroeger en zeilvrienden van onderweg. Er was muziek, vuurwerk, tranen en vooral: heel veel warmte. We hadden het ons niet mooier kunnen wensen. Eerlijk geven we toe dat we wel iets wat overprikkeld waren.  We willen iedereen die er was, en iedereen die op afstand heeft meegeleefd, enorm bedanken. Jullie waren er niet alleen bij de aankomst, maar eigenlijk de hele reis door. Via berichtjes, reacties en goede wensen. Soms gelezen op een eilandje midden in de Stille Oceaan, soms onder de skyline van een heuse metropool, maar altijd met veel plezier, omdat het een stukje van thuis mee aan boord bracht. En nu zijn we dus weer écht thuis. Dat klinkt simpel, maar eerlijk is eerlijk: het is best even wennen. Na jaren leven met de wind, ...

Spinakker tape

De voorbereidingen voor de oversteek zijn vandaag weer in volle gang. Tenminste voor Ollie en Daan, want Jeroen ligt nog steeds ziek op bed. Ollie heeft s’ochtends de afwas gedaan en Daan water gehaald bij het dingy dock.  S’middags wou Ollie graag wat dingen regelen op ze laptop. Dit kon niet aanboord, want ons internet was op. Daan wou boodschappen doen en een nieuw internet kaartje kopen. Dus Ollie en Daan zijn samen naar de kant gegaan en hebben Jeroen aan ze lot overgelaten.  Sailing Ohana de catamaran waar we laatst een cake voor hebben gemaakt. Zij zijn al een tijdje onderweg naar Paaseiland. Zij hebben in de eerste dagen hun spinnaker gescheurd. Ze hebben ons gevraagd of we daar reparatie tape voor konden halen en mee wouden nemen naar Paaseiland. Dit konden we niet vinden in Panama city. Dus hebben we gevraagd aan andere cruisers die nog aan de andere kant van het kanaal zijn of ze die mee kunnen nemen bij de zeilmaker in Shelter bay marina.  Parker en Katy...

Toilet

Tijdens het zeilen is naar het toilet gaan al een hele opgave. Voor sommige mensen is het dagelijkse bezoek op het toilet een rust moment. Nou we kunnen jullie vertellen op een zeilende boot is dat alles behalve rust gevend. Toch wen je eraan en wordt het allemaal normaal. Wat trouwens ook wel vervelend is als er een grootboodschap gedaan moet worden. Normaal niet zo erg want de boot lucht lekker door, maar als de luikjes allemaal dicht zitten. Blijft dit nogal lang hangen. Dit is vervelend maar niet heel erg. Gewoon buiten even een luchtje scheppen. Wat wel erg vervelend is dat het toilet vaak niet door spoelt. Door middel van een handmatige pomp. Pompen we zeewater door het toilet om de behoeftes de zee in te pompen. Alleen tijdens het zeilen werkt dit vaak niet goed. De pomp zuigt lucht aan en dan gebeurd er vrij weinig. Je blijft dan maar pompen. Het ergste is dat die dan in een keer gaat en een beetje behoeftes om hoog schieten als je het niet rustig genoeg doet. Het is ons al...