Doorgaan naar hoofdcontent

onderweg naar Makemo


We zijn vandaag vertrokken richting makemo. Maar niet voordat er eerst nog 1 aller aller laatste keer samen geluncht werd. Samen met de Enki, de Anila en de Ohana aten we lunch op de Anila.


De ochtend ging wel iets minder goed als verwacht. Tijdens het wisselen van het voorzeil scheurde een stuk van het voorlijk kapot en met het bakken van het brood ging het ook alles behalve goed… gelukkig wel iets gerezen maar het viel wel onder een flat bread. En dat was niet eens de bedoeling. 

Gelukkig hebben we een naaimachine en was het zeil zo weer gerepareerd en smaakte het brood er niet minder om. 

Daarnaast maakte Ollie nog wat vis en hadden de rest van de boten ook heerlijke broden/soep/eiersalade en nog meer lekkers gemaakt. 


Na de lunch was het dan toch echt tijd om te gaan. Het bootje werd opgeruimd en daarna waren we echt klaar om te gaan. Het anker werd uit het zand getrokken en er werd nog 1 keer goed gezwaaid naar de Anila en de Enki. Misschien zien we die nog wel weer op een ander eiland.


De pas was niet heel bijzonder, nog geen 3 knopen uitgaande stroom. Hierna gingen de zeilen omhoog en vaarde in de richting van de ondergaande zon. 

Er was voldoende wind, dubbel gereefd grootzeil en de genua 3. 

Onze tactiek: met daglicht bij een van de omliggende eilanden om daar nog te kunnen snorkelen. In dit geval Hikueru en vanaf daar bekijken wel weer. 


Daan, Ollie & Jeroen

Reacties

Populaire posts van deze blog

Thuis. Echt thuis...

Na drieënhalf jaar op zee was daar ineens dat moment: de haven van Zeewolde, de kade vol mensen en het geluid van applaus en gejuich dat over het water rolde. Wat een thuiskomst! Ruim 120 man stonden ons op te wachten; familie, vrienden, buren, bekenden van vroeger en zeilvrienden van onderweg. Er was muziek, vuurwerk, tranen en vooral: heel veel warmte. We hadden het ons niet mooier kunnen wensen. Eerlijk geven we toe dat we wel iets wat overprikkeld waren.  We willen iedereen die er was, en iedereen die op afstand heeft meegeleefd, enorm bedanken. Jullie waren er niet alleen bij de aankomst, maar eigenlijk de hele reis door. Via berichtjes, reacties en goede wensen. Soms gelezen op een eilandje midden in de Stille Oceaan, soms onder de skyline van een heuse metropool, maar altijd met veel plezier, omdat het een stukje van thuis mee aan boord bracht. En nu zijn we dus weer écht thuis. Dat klinkt simpel, maar eerlijk is eerlijk: het is best even wennen. Na jaren leven met de wind, ...

BBQ bij de burgermeester

Het is zondag en dat betekend dat er een kerkdienst is. Vorige keer vonden we het zo leuk. In Nukutavake. Dat we besloten om hier in Amanu nog een keer te gaan. Deze keer ging Jeroen niet mee, want die vond een keer in ze leven naar een kerk dienst wel genoeg. Ollie, Eva, Son yung en de kinderen om 8 uur naar de kerk. Deze kerk bleek weer een beetje anders te zijn dan die in Nukutavake. Hij was kleiner en er waren veel minder mensen. Omdat hier ook geen scherm hing om de text mee te lezen om te zingen vroegen we een boekje van een lokale bewoner. Die hielp ons naar de juiste liedjes en zo konden we een beetje mee zingen. Najah zingen je kan het beter bleren noemen. Aan het eind van de dienst kregen we 4 plakken cake, ranja en chips. We willen wel vaker naar deze kerk ;) Om 11:30 begon de bbq. De burgermeester had gister een varken geslacht en deze vanochtend onder de grond gebbqt. Deze manier van bbq’n is een traditie in Polynesië. Er waren z’n 30 man op de bbq. Er was van alles te...

Spinakker tape

De voorbereidingen voor de oversteek zijn vandaag weer in volle gang. Tenminste voor Ollie en Daan, want Jeroen ligt nog steeds ziek op bed. Ollie heeft s’ochtends de afwas gedaan en Daan water gehaald bij het dingy dock.  S’middags wou Ollie graag wat dingen regelen op ze laptop. Dit kon niet aanboord, want ons internet was op. Daan wou boodschappen doen en een nieuw internet kaartje kopen. Dus Ollie en Daan zijn samen naar de kant gegaan en hebben Jeroen aan ze lot overgelaten.  Sailing Ohana de catamaran waar we laatst een cake voor hebben gemaakt. Zij zijn al een tijdje onderweg naar Paaseiland. Zij hebben in de eerste dagen hun spinnaker gescheurd. Ze hebben ons gevraagd of we daar reparatie tape voor konden halen en mee wouden nemen naar Paaseiland. Dit konden we niet vinden in Panama city. Dus hebben we gevraagd aan andere cruisers die nog aan de andere kant van het kanaal zijn of ze die mee kunnen nemen bij de zeilmaker in Shelter bay marina.  Parker en Katy...