Doorgaan naar hoofdcontent

onderweg naar Makemo


We zijn vandaag vertrokken richting makemo. Maar niet voordat er eerst nog 1 aller aller laatste keer samen geluncht werd. Samen met de Enki, de Anila en de Ohana aten we lunch op de Anila.


De ochtend ging wel iets minder goed als verwacht. Tijdens het wisselen van het voorzeil scheurde een stuk van het voorlijk kapot en met het bakken van het brood ging het ook alles behalve goed… gelukkig wel iets gerezen maar het viel wel onder een flat bread. En dat was niet eens de bedoeling. 

Gelukkig hebben we een naaimachine en was het zeil zo weer gerepareerd en smaakte het brood er niet minder om. 

Daarnaast maakte Ollie nog wat vis en hadden de rest van de boten ook heerlijke broden/soep/eiersalade en nog meer lekkers gemaakt. 


Na de lunch was het dan toch echt tijd om te gaan. Het bootje werd opgeruimd en daarna waren we echt klaar om te gaan. Het anker werd uit het zand getrokken en er werd nog 1 keer goed gezwaaid naar de Anila en de Enki. Misschien zien we die nog wel weer op een ander eiland.


De pas was niet heel bijzonder, nog geen 3 knopen uitgaande stroom. Hierna gingen de zeilen omhoog en vaarde in de richting van de ondergaande zon. 

Er was voldoende wind, dubbel gereefd grootzeil en de genua 3. 

Onze tactiek: met daglicht bij een van de omliggende eilanden om daar nog te kunnen snorkelen. In dit geval Hikueru en vanaf daar bekijken wel weer. 


Daan, Ollie & Jeroen

Reacties

Populaire posts van deze blog

Gebombardeerd door eekhoorns

Onze dag begon ontspannen met het inmiddels vertrouwde luxe ontbijtje. Met getoast brood en tropisch fruit voelden we ons weer helemaal in de vakantiestemming. Vastbesloten om te genieten van zon en zee, gingen we op pad naar een resort met zwembad. Helaas bleek het zwembad alleen toegankelijk voor hotelgasten. Balen! Vooral voor Thom, die echt een hekel aan dat zand heeft. De prijzen waren hier nogal aan de pittige kant voor Balinese begrippen, dus dit werd niet eten en relaxen bij dit resort. Niet getreurd, we vonden al snel een charmant tentje naast het resort waar we met onze voeten in het zand (sorry Thom) konden lunchen. Terwijl we genoten van ons eten, werden we onverwachts gezelschap gehouden door enkele brutale eekhoorns. Deze kleine acrobaten smulden boven ons van vruchten en lieten de grote pitten zonder pardon naar beneden vallen. Het leek wel een gepland bombardement. Meerdere keren vielen deze met een flinke vaart op onze tafel, tot onze grote schrik. Esmee kreeg zelfs ee...

Geen wind, wel water

De wind was niet geheel aanwezig deze ochtend. Zeilen deden we nog wel maar het houd niet over… 2 knopen snelheid maar wel de goede kant op. Daarentegen was het wel heel rustig aan boord, rustig genoeg om de pomp van de watermaker te vervangen. Dat was dan ook het project van deze morgen. Slangen los, voeding los, wat signaal kabels los en zo stond de pomp op tafel. Het vervangen was niet heel moeilijk. De pomp met elektra motor er uit en de nieuwe er in. Wel even de leidingen over zetten van de oude naar de nieuwe pomp, en de druk sensor weer aansluiten als laatst deden we koel-ribben weer monteren. Hierna kon die weer terug en worden aangesloten. Daarna even testen en direct een paar uurtjes water maken. Fijn dat die het weer doet en hij lijkt wel stiller te zijn geworden. Voor de rest hebben nog even een paar uurtjes gevaren op de motor. Zo konden we wat stroom draaien en natuurlijk wat extra mijltjes maken. De wind kwam in de loop van de dag weeer een beetje terug maar in de avond ...

Challenger komt thuis!

  Na ruim 36.000 zeemijlen, 22 landen en een volledige rondje om de wereld, zeilt  Challenger  op zaterdag 25 oktober rond 14:00 uur Zeewolde weer binnen.  Wat ooit een plan was is nu een onvergetelijke ervaring. Drie jaar lang hebben we genoten, oceanen overgestoken, stormen uitgezeten, nieuwe vrienden gemaakt, onderdelen in de vreemdste uithoeken van de wereld opgescharreld en ontdekt dat er altijd nรณg een schroefje los kan zitten. En nu… varen we de laatste mijlen naar huis. ⚓️ Het voelt dubbel: blij dat we bijna zijn, maar ook een beetje melancholisch dat dit hoofdstuk van onze wereldreis bijna voorbij is. Wees welkom en kom naar de haven van Zeewolde om ons welkom te heten, een hand te geven of gewoon even te zwaaien terwijl  Challenger  haar laatste meters van de wereldreis zeilt. ๐Ÿ—“ zaterdag 25 oktober ๐Ÿ•‘ Rond 14:00 uur ๐Ÿ“ aanloophaven Zeewolde Een extra groot dankjewel aan iedereen die deze reis mogelijk maakte: Aan de mensen die onderdelen opstuurd...