Doorgaan naar hoofdcontent

30 knopen & veel Bommies



 We werden wakker met 20 knopen wind, direct uit de richting waar we heen willen. Niet ideaal, maar de Challenger vaart goed hoog aan de wind dus deze tocht van maar 10 mijl is makkelijk te doen in de ochtend. Navigeren in de baai is ook best een ding, want er zijn heel veel kleine stukken koraal die van 20 meter diep tot net op het oppervlak komen. Deze stukken koraal heten bommies. Sommige van deze stukken koraal zijn maar een meter breed en kunnen snel over het hoofd gezien worden. Hier tegen aan varen betekend hoogst waarschijnlijk einde reis. Gelukkig hebben we tegenwoordig allemaal moderen hulpmiddelen. Voor de tochten in en rond de atollen zijn de satelliet foto’s de grootste uitkomst. Hier kunnen de stukken koraal goed gezien worden en deze gaan als overlay over de digitale zeekaarten.


De boot werd klaar gemaakt en het anker werd eruit getrokken. 

De Ohana bleef nog een nachtjes liggen. Opkruizen zagen ze niet helemaal zitten en morgen schijnt de wind wat gunstiger te zijn. 

Nadat we de zeilen hadden gehesen kwam er een bui over. Niet heel veel extra wind, dus we waren blij met het 2e rif en onze Gunua 3. Op de horizon werd het echter donkerder en donkerder. 


De 2e bui maakte onze tocht door het atol erg uitdagend. De wind trok aan naar tot over de 30 knopen. We moesten zelf een 3e rif in het grootzeil zetten. Natuurlijk besloten de extra zeillatten, die sinds Curacao netjes in het gangboord liggen, precies op dit moment een ontsnappingspoging te doen. Gelukkig werd dit opgemerkt en werden de latten naar binnen gegooid.


Nog geen 5 minuten hierna sloegen onze harten 1 of misschien wel 2 slagen over. Er was een gigantische klap en de hele boot trilde… Dit werd gevolgd door heel hard klapperen. Het was gelukkig maar de schoot van de genua die dwars over midden brak. 

Dit werd snel opgelost en zo konden we weer door.


Het zoeken naar de beste ankerplek aan deze kant van de baai was best een ding. Het zicht in het water was niet heel goed en er stonden nog best wat golven. De wind zou ook nog eens gaan draaien dus we hadden best wat eisen voor de ankerplek. het laatste stuk op de motor kropen we tussen de bommies door totdat we tevreden waren met de ankerplek. 


Na deze iets wat heftige tocht hebben wat aan de late kant geluncht en hebben daarna lekker film gekeken. Het regende de hele middag en avond. 

Morgen gaan we hier op ontdekkingstocht vanaf de boot zie het er veelbelovend uit.


Daan, Ollie & Jeroen 

Reacties

Populaire posts van deze blog

Gebombardeerd door eekhoorns

Onze dag begon ontspannen met het inmiddels vertrouwde luxe ontbijtje. Met getoast brood en tropisch fruit voelden we ons weer helemaal in de vakantiestemming. Vastbesloten om te genieten van zon en zee, gingen we op pad naar een resort met zwembad. Helaas bleek het zwembad alleen toegankelijk voor hotelgasten. Balen! Vooral voor Thom, die echt een hekel aan dat zand heeft. De prijzen waren hier nogal aan de pittige kant voor Balinese begrippen, dus dit werd niet eten en relaxen bij dit resort. Niet getreurd, we vonden al snel een charmant tentje naast het resort waar we met onze voeten in het zand (sorry Thom) konden lunchen. Terwijl we genoten van ons eten, werden we onverwachts gezelschap gehouden door enkele brutale eekhoorns. Deze kleine acrobaten smulden boven ons van vruchten en lieten de grote pitten zonder pardon naar beneden vallen. Het leek wel een gepland bombardement. Meerdere keren vielen deze met een flinke vaart op onze tafel, tot onze grote schrik. Esmee kreeg zelfs ee...

Geen wind, wel water

De wind was niet geheel aanwezig deze ochtend. Zeilen deden we nog wel maar het houd niet over… 2 knopen snelheid maar wel de goede kant op. Daarentegen was het wel heel rustig aan boord, rustig genoeg om de pomp van de watermaker te vervangen. Dat was dan ook het project van deze morgen. Slangen los, voeding los, wat signaal kabels los en zo stond de pomp op tafel. Het vervangen was niet heel moeilijk. De pomp met elektra motor er uit en de nieuwe er in. Wel even de leidingen over zetten van de oude naar de nieuwe pomp, en de druk sensor weer aansluiten als laatst deden we koel-ribben weer monteren. Hierna kon die weer terug en worden aangesloten. Daarna even testen en direct een paar uurtjes water maken. Fijn dat die het weer doet en hij lijkt wel stiller te zijn geworden. Voor de rest hebben nog even een paar uurtjes gevaren op de motor. Zo konden we wat stroom draaien en natuurlijk wat extra mijltjes maken. De wind kwam in de loop van de dag weeer een beetje terug maar in de avond ...

Challenger komt thuis!

  Na ruim 36.000 zeemijlen, 22 landen en een volledige rondje om de wereld, zeilt  Challenger  op zaterdag 25 oktober rond 14:00 uur Zeewolde weer binnen.  Wat ooit een plan was is nu een onvergetelijke ervaring. Drie jaar lang hebben we genoten, oceanen overgestoken, stormen uitgezeten, nieuwe vrienden gemaakt, onderdelen in de vreemdste uithoeken van de wereld opgescharreld en ontdekt dat er altijd nรณg een schroefje los kan zitten. En nu… varen we de laatste mijlen naar huis. ⚓️ Het voelt dubbel: blij dat we bijna zijn, maar ook een beetje melancholisch dat dit hoofdstuk van onze wereldreis bijna voorbij is. Wees welkom en kom naar de haven van Zeewolde om ons welkom te heten, een hand te geven of gewoon even te zwaaien terwijl  Challenger  haar laatste meters van de wereldreis zeilt. ๐Ÿ—“ zaterdag 25 oktober ๐Ÿ•‘ Rond 14:00 uur ๐Ÿ“ aanloophaven Zeewolde Een extra groot dankjewel aan iedereen die deze reis mogelijk maakte: Aan de mensen die onderdelen opstuurd...