Doorgaan naar hoofdcontent

Uiteten bij de burgermeester

De wind was iets gedraaid waardoor wij niet zo beschut meer lagen. We besloten nog een extra lijn aan een mooring voor ons vast te knopen om de boot recht tegen de golven in te krijgen.

Dit maakte het een stuk beter maar toch niet erg fijn om het roer terug te plaatsen. We besloten het wel te doen en met succes. Het roer zit weer op ze plek en beter nog stuurt weer als van ouds.

Omdat we zo druk zijn geweest met huishoudelijke taken zijn we er nog niet aan toe gekomen om naar het stadje te gaan. Ollie en Daan gingen hier dus heen. Zwemmend naar de kant met een waterdichte tas voor een droog shirt en een telefoon. Jeroen bleef aanboord omdat hij het niet vertrouwde vanwege de golven. We willen dus ook weg op deze ankerplek.

De bedoeling was dat Ollie en Daan alleen even gedag gingen zeggen en dan weer terug naar de boot zouden komen om naar een andere ankerplek te gaan. Maar dit is niet helemaal gelukt voor ze het wisten zaten ze in de auto van de burgermeester die hun naar zijn huis bracht. De burgermeester had toevallig al een maaltijd klaar staan en bood aan of Ollie en Daan wouden mee eten.

Het smaakte erg goed. De vrouw van de burgermeester kan goed koken. Helaas waren Ollie en Daan de tijd vergeten dus moesten ze haasten terug naar de boot.

Het weg gaan op de ankerplek was ook wel een dingetje, want we lagen vast aan het anker en nog 3 extra lijnen. Dit betekende dus dat we een voor een de lijnen moesten laten gaan. Dit lijkt makkelijk maar naast ons lag een ondiepte en als we het niet goed deden zouden we daarop komen.

Met wat geschreeuw en duidelijke communicatie is het afgelopen met een sisser. Geen schade en geen vechtende bemanning ;)

Na uurtje varen kwamen we op de ankerplek aan hier ligt de Ohana ook. We kregen weer een warm welkom. Vooral de meisjes gingen helemaal uit hun bol. Ze schreeuwde "DAAANTJE BAAANAANTJE!!!"

Morgen gaan we samen met de Ohana lunchen. Zij hebben de burgermeester uitgenodigd. Wat we verder allemaal gaan is nog maar de vraag.

Jeroen, Ollie & Daan

Reacties

Populaire posts van deze blog

Thuis. Echt thuis...

Na drieënhalf jaar op zee was daar ineens dat moment: de haven van Zeewolde, de kade vol mensen en het geluid van applaus en gejuich dat over het water rolde. Wat een thuiskomst! Ruim 120 man stonden ons op te wachten; familie, vrienden, buren, bekenden van vroeger en zeilvrienden van onderweg. Er was muziek, vuurwerk, tranen en vooral: heel veel warmte. We hadden het ons niet mooier kunnen wensen. Eerlijk geven we toe dat we wel iets wat overprikkeld waren.  We willen iedereen die er was, en iedereen die op afstand heeft meegeleefd, enorm bedanken. Jullie waren er niet alleen bij de aankomst, maar eigenlijk de hele reis door. Via berichtjes, reacties en goede wensen. Soms gelezen op een eilandje midden in de Stille Oceaan, soms onder de skyline van een heuse metropool, maar altijd met veel plezier, omdat het een stukje van thuis mee aan boord bracht. En nu zijn we dus weer écht thuis. Dat klinkt simpel, maar eerlijk is eerlijk: het is best even wennen. Na jaren leven met de wind, ...

Toilet

Tijdens het zeilen is naar het toilet gaan al een hele opgave. Voor sommige mensen is het dagelijkse bezoek op het toilet een rust moment. Nou we kunnen jullie vertellen op een zeilende boot is dat alles behalve rust gevend. Toch wen je eraan en wordt het allemaal normaal. Wat trouwens ook wel vervelend is als er een grootboodschap gedaan moet worden. Normaal niet zo erg want de boot lucht lekker door, maar als de luikjes allemaal dicht zitten. Blijft dit nogal lang hangen. Dit is vervelend maar niet heel erg. Gewoon buiten even een luchtje scheppen. Wat wel erg vervelend is dat het toilet vaak niet door spoelt. Door middel van een handmatige pomp. Pompen we zeewater door het toilet om de behoeftes de zee in te pompen. Alleen tijdens het zeilen werkt dit vaak niet goed. De pomp zuigt lucht aan en dan gebeurd er vrij weinig. Je blijft dan maar pompen. Het ergste is dat die dan in een keer gaat en een beetje behoeftes om hoog schieten als je het niet rustig genoeg doet. Het is ons al...

BBQ bij de burgermeester

Het is zondag en dat betekend dat er een kerkdienst is. Vorige keer vonden we het zo leuk. In Nukutavake. Dat we besloten om hier in Amanu nog een keer te gaan. Deze keer ging Jeroen niet mee, want die vond een keer in ze leven naar een kerk dienst wel genoeg. Ollie, Eva, Son yung en de kinderen om 8 uur naar de kerk. Deze kerk bleek weer een beetje anders te zijn dan die in Nukutavake. Hij was kleiner en er waren veel minder mensen. Omdat hier ook geen scherm hing om de text mee te lezen om te zingen vroegen we een boekje van een lokale bewoner. Die hielp ons naar de juiste liedjes en zo konden we een beetje mee zingen. Najah zingen je kan het beter bleren noemen. Aan het eind van de dienst kregen we 4 plakken cake, ranja en chips. We willen wel vaker naar deze kerk ;) Om 11:30 begon de bbq. De burgermeester had gister een varken geslacht en deze vanochtend onder de grond gebbqt. Deze manier van bbq’n is een traditie in Polynesië. Er waren z’n 30 man op de bbq. Er was van alles te...