Doorgaan naar hoofdcontent

Uiteten bij de burgermeester

De wind was iets gedraaid waardoor wij niet zo beschut meer lagen. We besloten nog een extra lijn aan een mooring voor ons vast te knopen om de boot recht tegen de golven in te krijgen.

Dit maakte het een stuk beter maar toch niet erg fijn om het roer terug te plaatsen. We besloten het wel te doen en met succes. Het roer zit weer op ze plek en beter nog stuurt weer als van ouds.

Omdat we zo druk zijn geweest met huishoudelijke taken zijn we er nog niet aan toe gekomen om naar het stadje te gaan. Ollie en Daan gingen hier dus heen. Zwemmend naar de kant met een waterdichte tas voor een droog shirt en een telefoon. Jeroen bleef aanboord omdat hij het niet vertrouwde vanwege de golven. We willen dus ook weg op deze ankerplek.

De bedoeling was dat Ollie en Daan alleen even gedag gingen zeggen en dan weer terug naar de boot zouden komen om naar een andere ankerplek te gaan. Maar dit is niet helemaal gelukt voor ze het wisten zaten ze in de auto van de burgermeester die hun naar zijn huis bracht. De burgermeester had toevallig al een maaltijd klaar staan en bood aan of Ollie en Daan wouden mee eten.

Het smaakte erg goed. De vrouw van de burgermeester kan goed koken. Helaas waren Ollie en Daan de tijd vergeten dus moesten ze haasten terug naar de boot.

Het weg gaan op de ankerplek was ook wel een dingetje, want we lagen vast aan het anker en nog 3 extra lijnen. Dit betekende dus dat we een voor een de lijnen moesten laten gaan. Dit lijkt makkelijk maar naast ons lag een ondiepte en als we het niet goed deden zouden we daarop komen.

Met wat geschreeuw en duidelijke communicatie is het afgelopen met een sisser. Geen schade en geen vechtende bemanning ;)

Na uurtje varen kwamen we op de ankerplek aan hier ligt de Ohana ook. We kregen weer een warm welkom. Vooral de meisjes gingen helemaal uit hun bol. Ze schreeuwde "DAAANTJE BAAANAANTJE!!!"

Morgen gaan we samen met de Ohana lunchen. Zij hebben de burgermeester uitgenodigd. Wat we verder allemaal gaan is nog maar de vraag.

Jeroen, Ollie & Daan

Reacties

Populaire posts van deze blog

Een catastrofe

Precies wat niet gebeuren moest met de motor gebeurde vandaag. De slang die als tijdelijke oplossing op de smeerolie leiding zat aangesloten sprong er af… We hoorde gelukkig snel dat het geluid van de motor veranderde en zette direct de motor uit. Je wil niet weten hoe het motorruim er uit zag… een grote zwarte olie catastrofe We hebben de laatste dagen niet heel veel zon gehad en hierdoor gaat het niet zo best met het opwekken van de energie. Nu dat de motor weer in gebruik is kunnen we die ook weer eens bijzetten om zo wat extra energie op te wekken en natuurlijk wat extra mijltjes te maken. Dus na de lunch met lekkere afbakbroodjes was het zo ver. Nog even alles controleren en daar ging de trouwe volvo weer aan. Het doel om 3 uurtjes te draaien. 2 daarvan draait de watermaker ook en het laatste uurtje is dat om nog wat extra energie de accues in te pompen. Helaas knalde na 2 uur de slang eraf… absoluut niet goed. We waren en snel bij, maar toch is dit alles behalve goed voor een mot...

Thuis. Echt thuis...

Na drieënhalf jaar op zee was daar ineens dat moment: de haven van Zeewolde, de kade vol mensen en het geluid van applaus en gejuich dat over het water rolde. Wat een thuiskomst! Ruim 120 man stonden ons op te wachten; familie, vrienden, buren, bekenden van vroeger en zeilvrienden van onderweg. Er was muziek, vuurwerk, tranen en vooral: heel veel warmte. We hadden het ons niet mooier kunnen wensen. Eerlijk geven we toe dat we wel iets wat overprikkeld waren.  We willen iedereen die er was, en iedereen die op afstand heeft meegeleefd, enorm bedanken. Jullie waren er niet alleen bij de aankomst, maar eigenlijk de hele reis door. Via berichtjes, reacties en goede wensen. Soms gelezen op een eilandje midden in de Stille Oceaan, soms onder de skyline van een heuse metropool, maar altijd met veel plezier, omdat het een stukje van thuis mee aan boord bracht. En nu zijn we dus weer écht thuis. Dat klinkt simpel, maar eerlijk is eerlijk: het is best even wennen. Na jaren leven met de wind, ...

Vertrokken

Het was moeilijk wakker worden deze ochtend. Minder als 6 uurtjes slaap, tja dat zijn we niet meer gewend. Daan en Ollie waren netjes op de afgesproken tijd aan de wal. Daar pikte Teiki ze op om te gaan shoppen voor het groeten en fruit. Echt hoe anders was de beleving op Rapa Nui wel niet geweest als we deze mensen niet hadden leren kennen. Daan en Ollie werden met de lokale kennis langs de winkeltjes gereden. Zo konden ze overal perfect de goede kwaliteit en goedkope fruit en groenten halen. Zo hebben we nu weer lekker verse producten aan boord: Appels. Advocado's, Peren, tomaten, limoen, uien, paprika's wortels, aardappelen, courgette en aubergine. Zo komen we de dagen wel weer door. We zijn erg blij met de kwaliteit van al de verse producten. Terug op de boot was jeroen nog bezig met de voorbereidingen. De hoezen waren er af, de schoten lagen klaar… Maar er moest nog veel zeevast worden gezet en het bootje moest nog worden opgeruimd. Gelukkig hebben we de tijd aan ons zelf....