Doorgaan naar hoofdcontent

Prachtig leven

We kwamen precies om 08:00 aan bij de kerk in nette kleding. De nette kleding hield in bloesjes en polos De laatste keer dat we dit hebben aan gehad kunnen we niet meer herinneren. Het was wel erg raar, want er was helemaal niemand. De dominee was er al wel en die kwam naar ons toe. Hij vertelde dat de kerk dienst pas over een uur was. Wij als stomme Nederlanders hadden de klok nog niet verzet. Het was dus in Nukutavake pas 7 uur en niet 8 uur.

De Kerk dienst was erg mooi. Vooral de liedjes waren erg leuk. We konden ook een beetje mee zingen, want er was een scherm waar ze de text lieten zien. We verstonden er helemaal niks van en sommige dingen wonden we toch wel een beetje gek, maar dit komt waarschijnlijk ook omdat wij het niet gewend zijn om naar de kerk te gaan.

Na de kerk dienst hebben we een rondleiding kregen rond het hele eiland. Het is echt bizar hoeveel palmbomen hier staan. Echt overal waar je kijkt staan palmbomen.

Reina een lokale bewoonster wou erg graag dat wij een plant in haar tuin planten. Het bleek een mango plant te zijn. De enige mango plant van het eiland. Haar gedachten was dat als wij na 10 jaar terug komen we een mango bij haar in de tuin kunnen eten.

Hierna gingen we door naar het vliegveld. 2 keer per maand komt hier een vliegtuigje. Vandaag kwam er niks, dus zo konden we zelfs even over de landingsbaan lopen.

Het eind van de rondleiding was een bbq op het strand. Wij mochten helemaal niks meenemen en maar goed ook, want er was super veel eten. Zelfs de vrouw van de enige politie man had eten voor de BBQ gemaakt. Erg bijzonder want deze familie deed niet eens mee aan de BBQ. Er was Kip, pasta, rijst en nog meer. Het was super gezellig. Wat hebben wij toch een prachtig leven.

Morgen willen we aan het eind van de ochtend weer vertrekken. Er komt meer deining aan en dat willen we graag voor zijn. De volgende bestemming zal Amanu zijn. Dit is een atol dat naast Hao ligt.

Jeroen, Ollie & Daan

Reacties

Populaire posts van deze blog

Thuis. Echt thuis...

Na drieënhalf jaar op zee was daar ineens dat moment: de haven van Zeewolde, de kade vol mensen en het geluid van applaus en gejuich dat over het water rolde. Wat een thuiskomst! Ruim 120 man stonden ons op te wachten; familie, vrienden, buren, bekenden van vroeger en zeilvrienden van onderweg. Er was muziek, vuurwerk, tranen en vooral: heel veel warmte. We hadden het ons niet mooier kunnen wensen. Eerlijk geven we toe dat we wel iets wat overprikkeld waren.  We willen iedereen die er was, en iedereen die op afstand heeft meegeleefd, enorm bedanken. Jullie waren er niet alleen bij de aankomst, maar eigenlijk de hele reis door. Via berichtjes, reacties en goede wensen. Soms gelezen op een eilandje midden in de Stille Oceaan, soms onder de skyline van een heuse metropool, maar altijd met veel plezier, omdat het een stukje van thuis mee aan boord bracht. En nu zijn we dus weer écht thuis. Dat klinkt simpel, maar eerlijk is eerlijk: het is best even wennen. Na jaren leven met de wind, ...

Toilet

Tijdens het zeilen is naar het toilet gaan al een hele opgave. Voor sommige mensen is het dagelijkse bezoek op het toilet een rust moment. Nou we kunnen jullie vertellen op een zeilende boot is dat alles behalve rust gevend. Toch wen je eraan en wordt het allemaal normaal. Wat trouwens ook wel vervelend is als er een grootboodschap gedaan moet worden. Normaal niet zo erg want de boot lucht lekker door, maar als de luikjes allemaal dicht zitten. Blijft dit nogal lang hangen. Dit is vervelend maar niet heel erg. Gewoon buiten even een luchtje scheppen. Wat wel erg vervelend is dat het toilet vaak niet door spoelt. Door middel van een handmatige pomp. Pompen we zeewater door het toilet om de behoeftes de zee in te pompen. Alleen tijdens het zeilen werkt dit vaak niet goed. De pomp zuigt lucht aan en dan gebeurd er vrij weinig. Je blijft dan maar pompen. Het ergste is dat die dan in een keer gaat en een beetje behoeftes om hoog schieten als je het niet rustig genoeg doet. Het is ons al...

BBQ bij de burgermeester

Het is zondag en dat betekend dat er een kerkdienst is. Vorige keer vonden we het zo leuk. In Nukutavake. Dat we besloten om hier in Amanu nog een keer te gaan. Deze keer ging Jeroen niet mee, want die vond een keer in ze leven naar een kerk dienst wel genoeg. Ollie, Eva, Son yung en de kinderen om 8 uur naar de kerk. Deze kerk bleek weer een beetje anders te zijn dan die in Nukutavake. Hij was kleiner en er waren veel minder mensen. Omdat hier ook geen scherm hing om de text mee te lezen om te zingen vroegen we een boekje van een lokale bewoner. Die hielp ons naar de juiste liedjes en zo konden we een beetje mee zingen. Najah zingen je kan het beter bleren noemen. Aan het eind van de dienst kregen we 4 plakken cake, ranja en chips. We willen wel vaker naar deze kerk ;) Om 11:30 begon de bbq. De burgermeester had gister een varken geslacht en deze vanochtend onder de grond gebbqt. Deze manier van bbq’n is een traditie in Polynesië. Er waren z’n 30 man op de bbq. Er was van alles te...