Doorgaan naar hoofdcontent

Gefaalde Pizza-Party 2.0

De missies waren vandaag om naar een school te gaan om te gaan kijken bij kinderen die schelpen graveren en polijsten. De tweede missie was pizza halen bij de pizzeria.

Rik, Eva, Jade, Lara, Olie en Daan gingen sochtends op pad naar het schooltje. Helaas waren we te vroeg want het bleek dat de kinderden pas om 15:00 de schelpen gingen graveren.

Jade en Lara kwamen hierna aanboord op de Challenger. Jeroen, Ollie en Daan waren dus weer een vermaak team. Na lekker gegeten te hebben met ze allen gingen we weer op pad naar het schooltje. Deze keer met succes we kregen een kleine rondleiding. We stonden met een open mond te kijken want het was prachtig.

Natuurlijk wouden Jade en Lara na dit avontuur weer naar de Challenger en dat was natuurlijk geen probleem. Alleen deze keer was alleen Jeroen de oppas want Ollie en Daan gingen voetballen.

Er is op het eiland en grote hal met een indoor voetbalveld. Ollie en Daan hebben hier al een paar keer gekeken maar het was steeds gesloten. Deze keer was het ook gesloten maar stond de grote schuifdeur nog op een kiertje. Ze bedachten zich geen moment en kropen er tussen door en gingen in de zaal voetballen. Na 5 min kwamen er allemaal lokale kinderen die met ons mee gingen voetballen en na een half uurtje ballen met de kinderen kwamen de volwassen mensen en daar hebben we ook nog een half uur mee gespeeld.

Hierna was haasten terug naar de Ohana want we hadden natuurlijk weer een pizza avond gepland. Helaas was het deze keer weer geen succes. De pizzeria was weer gesloten. Jeroen en Daan besloten dus om snel een Nasi in elkaar te flansten. Als toetje hadden we mokkacake door Daan gemaakt. Iedereen vond het weer lekker alleen Daan was niet helemaal tevreden want de mokka taart met langevingers is toch echt wel een stuk lekkerder.

Jeroen, Ollie & Daan

Reacties

Populaire posts van deze blog

Thuis. Echt thuis...

Na drieënhalf jaar op zee was daar ineens dat moment: de haven van Zeewolde, de kade vol mensen en het geluid van applaus en gejuich dat over het water rolde. Wat een thuiskomst! Ruim 120 man stonden ons op te wachten; familie, vrienden, buren, bekenden van vroeger en zeilvrienden van onderweg. Er was muziek, vuurwerk, tranen en vooral: heel veel warmte. We hadden het ons niet mooier kunnen wensen. Eerlijk geven we toe dat we wel iets wat overprikkeld waren.  We willen iedereen die er was, en iedereen die op afstand heeft meegeleefd, enorm bedanken. Jullie waren er niet alleen bij de aankomst, maar eigenlijk de hele reis door. Via berichtjes, reacties en goede wensen. Soms gelezen op een eilandje midden in de Stille Oceaan, soms onder de skyline van een heuse metropool, maar altijd met veel plezier, omdat het een stukje van thuis mee aan boord bracht. En nu zijn we dus weer écht thuis. Dat klinkt simpel, maar eerlijk is eerlijk: het is best even wennen. Na jaren leven met de wind, ...

Toilet

Tijdens het zeilen is naar het toilet gaan al een hele opgave. Voor sommige mensen is het dagelijkse bezoek op het toilet een rust moment. Nou we kunnen jullie vertellen op een zeilende boot is dat alles behalve rust gevend. Toch wen je eraan en wordt het allemaal normaal. Wat trouwens ook wel vervelend is als er een grootboodschap gedaan moet worden. Normaal niet zo erg want de boot lucht lekker door, maar als de luikjes allemaal dicht zitten. Blijft dit nogal lang hangen. Dit is vervelend maar niet heel erg. Gewoon buiten even een luchtje scheppen. Wat wel erg vervelend is dat het toilet vaak niet door spoelt. Door middel van een handmatige pomp. Pompen we zeewater door het toilet om de behoeftes de zee in te pompen. Alleen tijdens het zeilen werkt dit vaak niet goed. De pomp zuigt lucht aan en dan gebeurd er vrij weinig. Je blijft dan maar pompen. Het ergste is dat die dan in een keer gaat en een beetje behoeftes om hoog schieten als je het niet rustig genoeg doet. Het is ons al...

BBQ bij de burgermeester

Het is zondag en dat betekend dat er een kerkdienst is. Vorige keer vonden we het zo leuk. In Nukutavake. Dat we besloten om hier in Amanu nog een keer te gaan. Deze keer ging Jeroen niet mee, want die vond een keer in ze leven naar een kerk dienst wel genoeg. Ollie, Eva, Son yung en de kinderen om 8 uur naar de kerk. Deze kerk bleek weer een beetje anders te zijn dan die in Nukutavake. Hij was kleiner en er waren veel minder mensen. Omdat hier ook geen scherm hing om de text mee te lezen om te zingen vroegen we een boekje van een lokale bewoner. Die hielp ons naar de juiste liedjes en zo konden we een beetje mee zingen. Najah zingen je kan het beter bleren noemen. Aan het eind van de dienst kregen we 4 plakken cake, ranja en chips. We willen wel vaker naar deze kerk ;) Om 11:30 begon de bbq. De burgermeester had gister een varken geslacht en deze vanochtend onder de grond gebbqt. Deze manier van bbq’n is een traditie in Polynesië. Er waren z’n 30 man op de bbq. Er was van alles te...