Doorgaan naar hoofdcontent

Woei

Afgelopen nacht hebben we best wat wind gehad. We waren dan ook erg blij met de keuze om net voor het donker nog even het 2e rif in het grootzeil te zetten. De nacht was met hoog aan de wind en de wind stekte tussen de 20 en 25 knopen alles behalve comfortabel. Met deze wind kwam namelijk ook een steile rot zee mee. De boot ploeterde zich voort, met de ene naar de andere golf die over de boot heen sloeg.

Gelukkig ruimde de wind iets in de ochtend waardoor het zeilen een stuk relaxter ging. Het duurde nog wel tot in de middag voordat de zee wat ging liggen. De middag was heerlijke zeilen, we hebben zelf voor even het 2e rif er uit gehaald. maar jullie raden het al. De wind is nu weer aangetrokken, 22 tot 25
Knopen. het 2e rif zit er weer in, de zee bouwt weer op en het water vliegt ons om de oren.
En wij maar denken dat naar Paaseiland varen een makkie was. Halve wind met lichte bries… maar helaas dat is verre van de waarheid. Eén ding wat wel positief is, we varen met een mooie snelheid richting Paaseiland.

Vandaag hebben we geen bijzondere activiteiten gehad. De vis lijnen zijn binnengebleven en de meeste van ons hebben nog wel uurtjes slaap gepakt na hun wacht.

Het brood was weer lekker. Zeker met de verse tonijn salade. Uit verveling mocht ieder een broodje verzinnen die we moesten eten. Daan begon met de combi jam en vruchtenhagel. Jeroen mayonaise met kaas en daarna Ollie met de combinatie pindakaas, pinda's en honing. Volgens Daan won de combinatie van Ollie, en zodoende maakte hij hier nog een broodje mee klaar.
Het avond maal bestond uit een pasta met hakblokjes ujt blik. Dat kunnen we voor het eerst sinds vertrek een echte boot maaltijd noemen.

De cijfers
Dag afstand: 148 mijl
Gemiddelde snelheid: 6.2 knopen
Afstand te gaan: 1517 mijl

We zijn trouwens bijna halverwege. Dus dat gaan we morgen vieren met wat lekkers. We hebben alleen nog niet besloten wat. Eerst maar eens zien of de wind iets afneemt. Anders zit kokkerellen er niet echt in.

Daan, Ollie & Jeroen

Reacties

Populaire posts van deze blog

Thuis. Echt thuis...

Na drieënhalf jaar op zee was daar ineens dat moment: de haven van Zeewolde, de kade vol mensen en het geluid van applaus en gejuich dat over het water rolde. Wat een thuiskomst! Ruim 120 man stonden ons op te wachten; familie, vrienden, buren, bekenden van vroeger en zeilvrienden van onderweg. Er was muziek, vuurwerk, tranen en vooral: heel veel warmte. We hadden het ons niet mooier kunnen wensen. Eerlijk geven we toe dat we wel iets wat overprikkeld waren.  We willen iedereen die er was, en iedereen die op afstand heeft meegeleefd, enorm bedanken. Jullie waren er niet alleen bij de aankomst, maar eigenlijk de hele reis door. Via berichtjes, reacties en goede wensen. Soms gelezen op een eilandje midden in de Stille Oceaan, soms onder de skyline van een heuse metropool, maar altijd met veel plezier, omdat het een stukje van thuis mee aan boord bracht. En nu zijn we dus weer écht thuis. Dat klinkt simpel, maar eerlijk is eerlijk: het is best even wennen. Na jaren leven met de wind, ...

Toilet

Tijdens het zeilen is naar het toilet gaan al een hele opgave. Voor sommige mensen is het dagelijkse bezoek op het toilet een rust moment. Nou we kunnen jullie vertellen op een zeilende boot is dat alles behalve rust gevend. Toch wen je eraan en wordt het allemaal normaal. Wat trouwens ook wel vervelend is als er een grootboodschap gedaan moet worden. Normaal niet zo erg want de boot lucht lekker door, maar als de luikjes allemaal dicht zitten. Blijft dit nogal lang hangen. Dit is vervelend maar niet heel erg. Gewoon buiten even een luchtje scheppen. Wat wel erg vervelend is dat het toilet vaak niet door spoelt. Door middel van een handmatige pomp. Pompen we zeewater door het toilet om de behoeftes de zee in te pompen. Alleen tijdens het zeilen werkt dit vaak niet goed. De pomp zuigt lucht aan en dan gebeurd er vrij weinig. Je blijft dan maar pompen. Het ergste is dat die dan in een keer gaat en een beetje behoeftes om hoog schieten als je het niet rustig genoeg doet. Het is ons al...

BBQ bij de burgermeester

Het is zondag en dat betekend dat er een kerkdienst is. Vorige keer vonden we het zo leuk. In Nukutavake. Dat we besloten om hier in Amanu nog een keer te gaan. Deze keer ging Jeroen niet mee, want die vond een keer in ze leven naar een kerk dienst wel genoeg. Ollie, Eva, Son yung en de kinderen om 8 uur naar de kerk. Deze kerk bleek weer een beetje anders te zijn dan die in Nukutavake. Hij was kleiner en er waren veel minder mensen. Omdat hier ook geen scherm hing om de text mee te lezen om te zingen vroegen we een boekje van een lokale bewoner. Die hielp ons naar de juiste liedjes en zo konden we een beetje mee zingen. Najah zingen je kan het beter bleren noemen. Aan het eind van de dienst kregen we 4 plakken cake, ranja en chips. We willen wel vaker naar deze kerk ;) Om 11:30 begon de bbq. De burgermeester had gister een varken geslacht en deze vanochtend onder de grond gebbqt. Deze manier van bbq’n is een traditie in Polynesië. Er waren z’n 30 man op de bbq. Er was van alles te...