Doorgaan naar hoofdcontent

Challenger klaar voor vertrek, nu de bemanning nog

Vandaag begon een stuk minder goed als verwacht. Ollie voelt zich namelijk niet goed… De laatste van ons drie die aan een ziekbed moet geloven. Hopelijk is hij morgen weer beter zodat we kunnen vertrekken.

De rest van de ochtend verliep effectief. Na een heerlijk ontbijtje met stokbrood, ei en tomaat werden de taken verdeeld. Ollie tegen zijn zin in, uitzieken. Daan deed de afwas en Jeroen begon aan het schrobben van het onderwaterschip. Wat zaten er toch weer veel pokken op… jammer dat de antifouling toch niet zo goed is, als we gehoopt hadden.
Na een paar uurtjes schrobben kreeg jeroen het koud. Na even opwarmen op de boot hebben Daan en Jeroen het laatste stukje afgemaakt. Dit moet weer de nodige mijlen per dag schelen. Dus dat houd in een paar uren of dagen minder varen naar paas eiland. Gisteren met motoren scheelde het bijna een knoop aan boot snelheid.

Na het schrobben was het tijd voor tosti's! lekker met tomaat, kaas en een beetje kruiden. Die gingen er in als warme broodjes van de bakker. We bleven maar eten. Zelfs ollie deed vrolijk mee. achteraf bleek hij net een opleving van de paracetamol te hebben. Hij heeft hierdoor wel 2 keer van de tosti's kunnen genieten.

Na de lunch was het tijd voor de laatste voor bereidingen. De genua werd gewisseld en het bootje werd opgeruimd. Challenger is helemaal klaar voor vertrek. Hopelijk is de bemanning dat morgen ook allemaal.
Zo niet, dan blijven we een dagje extra liggen.

Als avondmaal hadden we een pasta met advocaat/tomaat en amandelen. Weer eens wat anders dat de standaard pasta maar wel erg lekker.

Daan, Ollie & Jeroen

Reacties

  1. Wens jullie een goede vaart naar de Paaseilanden, en beterschap voor Ollie

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Succes met de oversteek naar Paaseiland

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Thuis. Echt thuis...

Na drieënhalf jaar op zee was daar ineens dat moment: de haven van Zeewolde, de kade vol mensen en het geluid van applaus en gejuich dat over het water rolde. Wat een thuiskomst! Ruim 120 man stonden ons op te wachten; familie, vrienden, buren, bekenden van vroeger en zeilvrienden van onderweg. Er was muziek, vuurwerk, tranen en vooral: heel veel warmte. We hadden het ons niet mooier kunnen wensen. Eerlijk geven we toe dat we wel iets wat overprikkeld waren.  We willen iedereen die er was, en iedereen die op afstand heeft meegeleefd, enorm bedanken. Jullie waren er niet alleen bij de aankomst, maar eigenlijk de hele reis door. Via berichtjes, reacties en goede wensen. Soms gelezen op een eilandje midden in de Stille Oceaan, soms onder de skyline van een heuse metropool, maar altijd met veel plezier, omdat het een stukje van thuis mee aan boord bracht. En nu zijn we dus weer écht thuis. Dat klinkt simpel, maar eerlijk is eerlijk: het is best even wennen. Na jaren leven met de wind, ...

Een catastrofe

Precies wat niet gebeuren moest met de motor gebeurde vandaag. De slang die als tijdelijke oplossing op de smeerolie leiding zat aangesloten sprong er af… We hoorde gelukkig snel dat het geluid van de motor veranderde en zette direct de motor uit. Je wil niet weten hoe het motorruim er uit zag… een grote zwarte olie catastrofe We hebben de laatste dagen niet heel veel zon gehad en hierdoor gaat het niet zo best met het opwekken van de energie. Nu dat de motor weer in gebruik is kunnen we die ook weer eens bijzetten om zo wat extra energie op te wekken en natuurlijk wat extra mijltjes te maken. Dus na de lunch met lekkere afbakbroodjes was het zo ver. Nog even alles controleren en daar ging de trouwe volvo weer aan. Het doel om 3 uurtjes te draaien. 2 daarvan draait de watermaker ook en het laatste uurtje is dat om nog wat extra energie de accues in te pompen. Helaas knalde na 2 uur de slang eraf… absoluut niet goed. We waren en snel bij, maar toch is dit alles behalve goed voor een mot...

Vertrokken

Het was moeilijk wakker worden deze ochtend. Minder als 6 uurtjes slaap, tja dat zijn we niet meer gewend. Daan en Ollie waren netjes op de afgesproken tijd aan de wal. Daar pikte Teiki ze op om te gaan shoppen voor het groeten en fruit. Echt hoe anders was de beleving op Rapa Nui wel niet geweest als we deze mensen niet hadden leren kennen. Daan en Ollie werden met de lokale kennis langs de winkeltjes gereden. Zo konden ze overal perfect de goede kwaliteit en goedkope fruit en groenten halen. Zo hebben we nu weer lekker verse producten aan boord: Appels. Advocado's, Peren, tomaten, limoen, uien, paprika's wortels, aardappelen, courgette en aubergine. Zo komen we de dagen wel weer door. We zijn erg blij met de kwaliteit van al de verse producten. Terug op de boot was jeroen nog bezig met de voorbereidingen. De hoezen waren er af, de schoten lagen klaar… Maar er moest nog veel zeevast worden gezet en het bootje moest nog worden opgeruimd. Gelukkig hebben we de tijd aan ons zelf....