Doorgaan naar hoofdcontent

als de brandweer

We gaan als de brandweer! Challenger heeft er overduidelijk zin in. De mijlen vliegen onder ons door. We surfen van de golven, soms wel met 12 a 13 knopen. De golven breken af en toe, dus de luikjes zijn allemaal dicht. Maar de boot wordt gewoon nog gestuurd door onze trouwe maat Harry. We hebben sinds gisteren avond alleen nog de genua er op staan. Dit weerhield Challenger er niet van om ons oude 24 uur record dik te verbreken. We hebben namelijk 183 nautische mijlen afgelegd. Dat geeft een uur gemiddelde van wel 7,6 knopen!

De zon heeft ook erg goed zijn best gedaan. We hebben al zeilende nog nooit zo vee opgewekt als vandaag. Wel 2510 watt! Dat is bijna de helft van onze accu capaciteit. Dit is allemaal te danken aan het extra zonnepaneel wat sinds kort in de railing hangt. Dit was dus zonder Geert en Judith van de Avalon nooit gelukt.

We hebben vandaag ook een courgette moeten vrij laten. Die was namelijk al zelf begonnen met een weg naar buiten vinden. Wat kan rotte groeten toch stinken. Gelukkig waren we er redelijk op tijd bij.

Vandaag hebben we ook afscheid mogen nemen van een van onze salade schalen. Die wij altijd gebruiken om uit te eten tijdens het varen. Na de afwas was er 1 grote golf die ons op de kant gooide. Het bord klapte met veel kabaal voor de neus van Daan op de grond.
We hebben alle scherven gehouden en zijn van plan om het bord weer in elkaar te lijmen. Hiervoor moet de wind wel een beetje afnemen en het wat rustiger aan boord worden. De 20 a 25 knopen die er nu staan maakt het iets te gek om nu zoiets te proberen.

De voorspelling is dat morgen de wind een stukje afneemt en overmorgen weer een stuk. Dat gaan we kijken of de Challenger ook nog met weinig wind vooruit komt. De grote genua en de halfwinder liggen klaar ;)
Morgen eerst maar eens een 2e fok er bij zetten als de voorspellingen allemaal uit komen.

Vanaf vannacht gaat het wacht systeem ook in.
Ollie voelt zich weer een stuk beter en gaf aan dat hij graag in de wacht wil. Ons wachtschema is als volgt:
00-04 / 12-16 Daan
04-08 / 16-20 Ollie
08-12 / 20-24 Jeroen
We doen dus 4 uren op, en 8 uur af. Genoeg tijd om lekker tot rust te komen en de 4 uurtjes wacht vliegen ook zo voorbij.

Nou het is weer genoeg geweest voor vandaag. Het eten zit er in, een heerlijke kip met groente in een sausje en rijst gemaakt door onze chef Daan. De zon in onder, en Ollie en Daan liggen op 1 oor.

Daan, Ollie & Jeroen

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Spinakker tape

De voorbereidingen voor de oversteek zijn vandaag weer in volle gang. Tenminste voor Ollie en Daan, want Jeroen ligt nog steeds ziek op bed. Ollie heeft s’ochtends de afwas gedaan en Daan water gehaald bij het dingy dock.  S’middags wou Ollie graag wat dingen regelen op ze laptop. Dit kon niet aanboord, want ons internet was op. Daan wou boodschappen doen en een nieuw internet kaartje kopen. Dus Ollie en Daan zijn samen naar de kant gegaan en hebben Jeroen aan ze lot overgelaten.  Sailing Ohana de catamaran waar we laatst een cake voor hebben gemaakt. Zij zijn al een tijdje onderweg naar Paaseiland. Zij hebben in de eerste dagen hun spinnaker gescheurd. Ze hebben ons gevraagd of we daar reparatie tape voor konden halen en mee wouden nemen naar Paaseiland. Dit konden we niet vinden in Panama city. Dus hebben we gevraagd aan andere cruisers die nog aan de andere kant van het kanaal zijn of ze die mee kunnen nemen bij de zeilmaker in Shelter bay marina.  Parker en Katy...

Snel naar de hagedissen

Rond 0700 uur zouden we vertrekken, dus om 06:00 stond de wekker. We werden gelukkig blij verrast met het weer. Weliswaar wat wolken maar ook blauwe lucht en een zonnetje. Na 2 grauwe regenachtige dagen zagen Cooktown en vooral de omliggende bergen er magisch uit in de ochtend gloren. Even ontbijten, het laatste afval naar de kant, het bootje aan dek en de afwas was het tijd om te vertrekken. De bestemming Lizzard Eiland. Ruim 50 mijl verder op en een van de 3 onderzoek stations van het Great barrier reef. Het zeil was nog dubbel gereefd en dit was nog steeds wel nodig. Het eerste stuk tot aan de kaap hingen we aan de wind, hierna konden we wat afvallen en begon de boot echt te lopen. Wat een racemachine kan het toch ook zijn. Harry was weer eens uit bed gehaald een stuurde de boot prefect naar dit bijzondere eiland. Snel ook! De gemiddelde snelheid deze tocht van 53 mijl was wel 7.6 knopen! Aangekomen bij Lizzard eiland waren we natuurlijk lekker eigenwijs. Onder een afkeurende blik, ...

We zijn onderweg

  Wat een heftige nacht hebben we gehad. Dit was zeker de slechtste nacht tot nu toe. Wat ging de boot te keer. Er stond deining de baai in en hier lagen een groot gedeelde van de nacht dwars op. Dit betekenden dus slingeren als een gek. Niet ideaal als laatste nacht… Beide vonden we het hierdoor ook geen tijd om ons bed uit te gaan om 0800. Het werd dus ietsje later en om 0930 waren we beide ons bed uit. Even een ontbijtje erin gestopt en toen moesten we het bootje opruimen. Fijn dat het echt Engels weer was, alles nat… dus het bootje leeg laten lopen, naar binnen toe, afdrogen en opbergen. Daarna moesten alleen de hoezen nog van de zeilen worden afgehaald. Klaar om te vertrekken, maar niet voordat we nog 1 keer het weer hadden bekeken, ons hadden uitgeklaard en nog een lekker broodje kip hadden gegeten. Toen was het echt tijd om weg te gaan. Heel fijn dat de regen gestopt was. Motor starten, anker binnen halen, het anker goed vastzetten en de zeilen hijsen. Daan heeft zijn eerste...