Doorgaan naar hoofdcontent

Watermaker

Vandaag was het de eerste regenachtig dag aan boord. Het heeft de hele dag geregend / gemiezerd. Toch gek om nog echt Engels weer mee te maken na alle tropische dagen hier in Engeland.

Prima dagje om eens echt rustig aan te doen. We hebben heerlijk uitgeslapen en toen maar een geluncht. Het was namelijk al zo laat dat we dit echt geen brunch meer konden noemen.

Na de lunch hebben we bedacht en uitgetekend hoe we de buiskap dicht willen maken en toen ook maar direct de eerste stukken stof geknipt.
Daan vond het leuk om nog een foto te maken van Jeroen tijdens het uitrekenen / tekenen. Dat werd zoals jullie hier onder zien, zeer op prijs gesteld.
We zijn zelf waarschijnlijk net zo benieuwd als jullie, over hoe dit uit zal pakken.
Morgen met een beetje mazzel maar eens kijken hoe een naaimachine werkt. Die is mee, maar staat nog steeds braaf ik zijn doos te wachten totdat we het aan durfen. Misschien is morgen zo een dag :wink:

Een uur voor hoog water hebben we hier op de ankerplaats geprobeerd om de watermaker aan de praat te krijgen. We hebben hem twee keer moeten stoppen omdat er toch nog een slangenklem niet helemaal goed vast zat.
Na de eerste keer ontluchten, spoelen en testen durfde we het aan om een glas te vullen en dit te proeven.
Eigenlijk hartstikke lekker dat water en we doen niet gekker dan dat we normaal al doen. Dus het zou wel helemaal goed zijn.

Nu lekker een avondje niks en morgen weer eens verder kijken. Het weer om te vertrekken richting de Azoren zit niet helemaal mee. Dus daar gaan we morgen nog maar eens voor zitten.

Daan & Jeroen





Reacties

Populaire posts van deze blog

Thuis. Echt thuis...

Na drieënhalf jaar op zee was daar ineens dat moment: de haven van Zeewolde, de kade vol mensen en het geluid van applaus en gejuich dat over het water rolde. Wat een thuiskomst! Ruim 120 man stonden ons op te wachten; familie, vrienden, buren, bekenden van vroeger en zeilvrienden van onderweg. Er was muziek, vuurwerk, tranen en vooral: heel veel warmte. We hadden het ons niet mooier kunnen wensen. Eerlijk geven we toe dat we wel iets wat overprikkeld waren.  We willen iedereen die er was, en iedereen die op afstand heeft meegeleefd, enorm bedanken. Jullie waren er niet alleen bij de aankomst, maar eigenlijk de hele reis door. Via berichtjes, reacties en goede wensen. Soms gelezen op een eilandje midden in de Stille Oceaan, soms onder de skyline van een heuse metropool, maar altijd met veel plezier, omdat het een stukje van thuis mee aan boord bracht. En nu zijn we dus weer écht thuis. Dat klinkt simpel, maar eerlijk is eerlijk: het is best even wennen. Na jaren leven met de wind, ...

Toilet

Tijdens het zeilen is naar het toilet gaan al een hele opgave. Voor sommige mensen is het dagelijkse bezoek op het toilet een rust moment. Nou we kunnen jullie vertellen op een zeilende boot is dat alles behalve rust gevend. Toch wen je eraan en wordt het allemaal normaal. Wat trouwens ook wel vervelend is als er een grootboodschap gedaan moet worden. Normaal niet zo erg want de boot lucht lekker door, maar als de luikjes allemaal dicht zitten. Blijft dit nogal lang hangen. Dit is vervelend maar niet heel erg. Gewoon buiten even een luchtje scheppen. Wat wel erg vervelend is dat het toilet vaak niet door spoelt. Door middel van een handmatige pomp. Pompen we zeewater door het toilet om de behoeftes de zee in te pompen. Alleen tijdens het zeilen werkt dit vaak niet goed. De pomp zuigt lucht aan en dan gebeurd er vrij weinig. Je blijft dan maar pompen. Het ergste is dat die dan in een keer gaat en een beetje behoeftes om hoog schieten als je het niet rustig genoeg doet. Het is ons al...

BBQ bij de burgermeester

Het is zondag en dat betekend dat er een kerkdienst is. Vorige keer vonden we het zo leuk. In Nukutavake. Dat we besloten om hier in Amanu nog een keer te gaan. Deze keer ging Jeroen niet mee, want die vond een keer in ze leven naar een kerk dienst wel genoeg. Ollie, Eva, Son yung en de kinderen om 8 uur naar de kerk. Deze kerk bleek weer een beetje anders te zijn dan die in Nukutavake. Hij was kleiner en er waren veel minder mensen. Omdat hier ook geen scherm hing om de text mee te lezen om te zingen vroegen we een boekje van een lokale bewoner. Die hielp ons naar de juiste liedjes en zo konden we een beetje mee zingen. Najah zingen je kan het beter bleren noemen. Aan het eind van de dienst kregen we 4 plakken cake, ranja en chips. We willen wel vaker naar deze kerk ;) Om 11:30 begon de bbq. De burgermeester had gister een varken geslacht en deze vanochtend onder de grond gebbqt. Deze manier van bbq’n is een traditie in Polynesië. Er waren z’n 30 man op de bbq. Er was van alles te...