Doorgaan naar hoofdcontent

Dolfijn

 Nu we dit berichtje plaatsen varen we het laatste stukje op de motor richting de baai waar we zullen overnachten. De zon staat al laag, de zee is als een spiegel en Daan zit huilend binnen de uien te snijden voor het avondmaal. Waarschijnlijk kon die de duikbril niet vinden.

We zijn vanochtend na het ontbijt vertrokken. Iets wat later dan gepland maar wat maakt ons dat half uurtje uit :wink:

Het was een hele rustige dag op zee. Zelfs zo rustig dat we de halfwinder uit het vooronder hebben getoverd. Dit is het grootste zeil wat we mee hebben en hier varen we alleen mee als het heel rustig weer is.

Tijdens het varen hebben we 2 potjes Port royale gedaan. Beide een keer gewonnen. Na de lunch hebben we geprobeerd een film te kijken. De setup was geweldig. Alleen is zeilen en een film kijken best lastig te combineren. Naar de zoveelste pauze zijn we ook maar met de film gestopt. Dit had echter niks met het feit te maken dat Daan zijn ogen toch wel heel zwaar werden. Die had dus heerlijk de tijd voor een middag dutje.

Jammer dat die zo lomp gewekt moest worden, maarja er waren tientallen dolfijnen om de boot en dit is natuurlijk de perfecte reden om iemand wakker te schreeuwen. Wat blijft het toch bijzonder om die dolfijnen van zo dicht bij te zien. Ze speelde met de kleine golven van de boot en zijn wel een dikke 10 minuten om ons heen gebleven.

Nu lekker wat eten, zo ankeren en dan morgen vroeg richting Plymouth.

Daan & Jeroen








Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Thuis. Echt thuis...

Na drieënhalf jaar op zee was daar ineens dat moment: de haven van Zeewolde, de kade vol mensen en het geluid van applaus en gejuich dat over het water rolde. Wat een thuiskomst! Ruim 120 man stonden ons op te wachten; familie, vrienden, buren, bekenden van vroeger en zeilvrienden van onderweg. Er was muziek, vuurwerk, tranen en vooral: heel veel warmte. We hadden het ons niet mooier kunnen wensen. Eerlijk geven we toe dat we wel iets wat overprikkeld waren.  We willen iedereen die er was, en iedereen die op afstand heeft meegeleefd, enorm bedanken. Jullie waren er niet alleen bij de aankomst, maar eigenlijk de hele reis door. Via berichtjes, reacties en goede wensen. Soms gelezen op een eilandje midden in de Stille Oceaan, soms onder de skyline van een heuse metropool, maar altijd met veel plezier, omdat het een stukje van thuis mee aan boord bracht. En nu zijn we dus weer écht thuis. Dat klinkt simpel, maar eerlijk is eerlijk: het is best even wennen. Na jaren leven met de wind, ...
1 reactie
Meer lezen

BBQ bij de burgermeester

Het is zondag en dat betekend dat er een kerkdienst is. Vorige keer vonden we het zo leuk. In Nukutavake. Dat we besloten om hier in Amanu nog een keer te gaan. Deze keer ging Jeroen niet mee, want die vond een keer in ze leven naar een kerk dienst wel genoeg. Ollie, Eva, Son yung en de kinderen om 8 uur naar de kerk. Deze kerk bleek weer een beetje anders te zijn dan die in Nukutavake. Hij was kleiner en er waren veel minder mensen. Omdat hier ook geen scherm hing om de text mee te lezen om te zingen vroegen we een boekje van een lokale bewoner. Die hielp ons naar de juiste liedjes en zo konden we een beetje mee zingen. Najah zingen je kan het beter bleren noemen. Aan het eind van de dienst kregen we 4 plakken cake, ranja en chips. We willen wel vaker naar deze kerk ;) Om 11:30 begon de bbq. De burgermeester had gister een varken geslacht en deze vanochtend onder de grond gebbqt. Deze manier van bbq’n is een traditie in Polynesië. Er waren z’n 30 man op de bbq. Er was van alles te...
Een reactie posten
Meer lezen

Spinakker tape

De voorbereidingen voor de oversteek zijn vandaag weer in volle gang. Tenminste voor Ollie en Daan, want Jeroen ligt nog steeds ziek op bed. Ollie heeft s’ochtends de afwas gedaan en Daan water gehaald bij het dingy dock.  S’middags wou Ollie graag wat dingen regelen op ze laptop. Dit kon niet aanboord, want ons internet was op. Daan wou boodschappen doen en een nieuw internet kaartje kopen. Dus Ollie en Daan zijn samen naar de kant gegaan en hebben Jeroen aan ze lot overgelaten.  Sailing Ohana de catamaran waar we laatst een cake voor hebben gemaakt. Zij zijn al een tijdje onderweg naar Paaseiland. Zij hebben in de eerste dagen hun spinnaker gescheurd. Ze hebben ons gevraagd of we daar reparatie tape voor konden halen en mee wouden nemen naar Paaseiland. Dit konden we niet vinden in Panama city. Dus hebben we gevraagd aan andere cruisers die nog aan de andere kant van het kanaal zijn of ze die mee kunnen nemen bij de zeilmaker in Shelter bay marina.  Parker en Katy...
Een reactie posten
Meer lezen