Doorgaan naar hoofdcontent

Zon!

 Op het moment varen we in de golf van Biskaje met een mooi zonnetje, diep blauw water en een rustige zee. Naja eigenlijk is dit natuurlijk gewoon de oceaan. Het dichtstbijzijnde land is nu 180 nautische mijlen weg en dit betekenend een mijlpaal, halverwege de golf van biskaje.

Deze ochtend was er een mooie zonsopgang en zeilde we nog steeds met alleen de normale genua. De wind was iets gaan liggen maar we deden nog steeds 4,5 knoop alleen op dit zeil. Geen reden om ons rond 0600 druk te maken.
Daan eerst nog maar een keer slapen en daarna zien we wel.

Omdat het zo rustig weer was, de zon scheen en de zee ook rustig was konden we de boel eindelijk luchten! We hebben sinds het vertrek en trouwens ook de dagen daarvoor veel regen gehad. De hoogste tijd om de natte jassen, truien en broeken eens te drogen. De geur van natte hond is nu weer iets van gisteren.

Voor het ontbijt hadden we pizza broodjes. Hoe gelukkig een mens al niet kan worden van een boterham, wat tomaten puree, kaas, salami, kruiden en een beetje fantasie.

Na het ontbijt was het tijd om aan de bak te gaan. We moesten de genua wisselen. De normale er af en grote er op. De wind zal namelijk alleen maar afnemen.
En een mooi bijkomend iets: weer een nat ding uit de boot.
Toen de grote genua erop stond hebben we ook het grootzeil gehesen. Fijn dat deze nog gereefd was.

Drie maal raden… na dit allemaal was het toch wel weer tijd voor wat te eten. Een beetje heet water en een zakje met saus + pasta was de oplossing.

Hierna was het tijd voor een dutje. Jeroen mocht eerst, dus die ging lekker op de bank met een luisterboek. Daan zat na het snijden van de groeten voor deze avond, aangelijnd in de Kuip van het zonnetje te genieten. Een ideaal moment om met zijn muziek mee te zingen, dat wordt ‘s nachts niet gewaardeerd.
Na een uur was het de beurt van Daan en deed hij zijn dutje.

Nu is het wachten tot het eten klaar is. Het gehakt moet op, dus hebben we voor de verandering weer een pasta. Gelukkig weet de chef er elke keer toch wat lekkers van te maken.

We hebben een goede dag gehad voor de accu’s. Het is al meer dan 10 dagen geleden dat ze vol hebben gezeten. Een dagje zon zoals vandaag was dan ook meer als welkom. Ook heeft de motor vandaag een uurtje gedraaid, dat kon mooi toen die eenmaal aan stond met het hijsen van het grootzeil.
We zaten deze ochtend net onder de 30% en op dit moment weer op 56%.
Nu kunnen we er weer even tegenaan.

Straks lekker eten en ons klaar maken voor de nacht. Om 2000 kunnen we het laatste weerbericht ophalen en kijken we of de zeilen zo blijven staan.

Daan & Jeroen

Reacties

Populaire posts van deze blog

Thuis. Echt thuis...

Na drieënhalf jaar op zee was daar ineens dat moment: de haven van Zeewolde, de kade vol mensen en het geluid van applaus en gejuich dat over het water rolde. Wat een thuiskomst! Ruim 120 man stonden ons op te wachten; familie, vrienden, buren, bekenden van vroeger en zeilvrienden van onderweg. Er was muziek, vuurwerk, tranen en vooral: heel veel warmte. We hadden het ons niet mooier kunnen wensen. Eerlijk geven we toe dat we wel iets wat overprikkeld waren.  We willen iedereen die er was, en iedereen die op afstand heeft meegeleefd, enorm bedanken. Jullie waren er niet alleen bij de aankomst, maar eigenlijk de hele reis door. Via berichtjes, reacties en goede wensen. Soms gelezen op een eilandje midden in de Stille Oceaan, soms onder de skyline van een heuse metropool, maar altijd met veel plezier, omdat het een stukje van thuis mee aan boord bracht. En nu zijn we dus weer écht thuis. Dat klinkt simpel, maar eerlijk is eerlijk: het is best even wennen. Na jaren leven met de wind, ...

Challenger komt thuis!

  Na ruim 36.000 zeemijlen, 22 landen en een volledige rondje om de wereld, zeilt  Challenger  op zaterdag 25 oktober rond 14:00 uur Zeewolde weer binnen.  Wat ooit een plan was is nu een onvergetelijke ervaring. Drie jaar lang hebben we genoten, oceanen overgestoken, stormen uitgezeten, nieuwe vrienden gemaakt, onderdelen in de vreemdste uithoeken van de wereld opgescharreld en ontdekt dat er altijd nóg een schroefje los kan zitten. En nu… varen we de laatste mijlen naar huis. ⚓️ Het voelt dubbel: blij dat we bijna zijn, maar ook een beetje melancholisch dat dit hoofdstuk van onze wereldreis bijna voorbij is. Wees welkom en kom naar de haven van Zeewolde om ons welkom te heten, een hand te geven of gewoon even te zwaaien terwijl  Challenger  haar laatste meters van de wereldreis zeilt. 🗓 zaterdag 25 oktober 🕑 Rond 14:00 uur 📍 aanloophaven Zeewolde Een extra groot dankjewel aan iedereen die deze reis mogelijk maakte: Aan de mensen die onderdelen opstuurd...

Ollie is jarig

00:00 hebben we een drankje gedaan om de verjaardag van Ollie te vieren. Het bleef deze keer bij een paar drankjes want we waren aardig kapot allemaal.  Het was natuurlijk weer de bedoeling om verder te gaan met de provisie lijst maar dit is weer niet gelukt. s’ochtends is Daan bij onze buren aanboord gaan helpen en daarna zijn Ollie en Daan naar de kant gegaan er kwam namelijk iemand langs om zijn surfplank aan ons te verkopen.  Helaas was dit niet wat we zochten het was namelijk een high performance board en dit is een iets te hoog niveau voor ons. Plus als die kapot zou gaan kunnen wij hebben niet maken. We hebben nu een schuim board maar willen ook nog een expoy board. Die kunnen we namelijk zelf maken.  De meneer boot aan om naar een tweede hands surf shop te rijden met ons. Dit leek ons handig maar niet met ze tweeën dat is overbodig. Ollie is uiteindelijk de halve dag in de surf shop geweest. Waarbij we continue telefonisch contact hebben gehad. Uiteindelijk ...