Doorgaan naar hoofdcontent

Stiekem Douchen

 Deze ochtend na het ontbijt was de doelstelling: afval weg gooien, een T-stuk voor het watersysteem & gas halen. Het afval weg gooien was zo gebeurd. Echter bleek het halen van gas een grotere uitdaging en we denken dat dit nog wel vaker het geval zou zijn.

Campinggas was niet te verkrijgen in Falmouth. Hiervoor moesten we naar het volende dorp. Dit dorp was Penryn en ruim 6km verderop. Hier zouden ze een grotere watersport winkel hebben die ook gas verkocht. Fijn want hier was dat T stuk voor het watersysteem vast ook wel te koop.

Maar om nou met zijn 2e die kant op te gaan was zonde van de tijd. Dus terug naar de boot en daar lunchen. Toen we langs het toilet gebouw liepen, werd net de nieuwe code ingesteld. Helemaal mooi want Daan kon geheel onopgemerkt over de schouder van de havenmeester mee kijken. Dit houd in vanavond stiekem weer lekker douchen :slight_smile:

Na de lunch was het: Daan op missie Gas & T-stuk & Jeroen het schap van de water jerrycans.
Daan ging met het bootje verder de baai in omdat dit een heel stuk scheelde lopen. Aangekomen in de laatste haven moest Daan een plekje voor het bootje zoeken. Verder de baai in varen ging helaas niet omdat dit helemaal droog valt met laag water.
De vraag was nu alleen: waar kan het bootje veilig worden achter gelaten. Aan het eind van de eerste steiger die hij tegen kwam, lag een groot zeiljacht met mensen er op. Er was nog net voldoende ruimte voor dit jacht om het bootje aan de steiger te leggen. Uit beleefdheid vroeg Daan de mensen van het jacht of dit een probleem was. De mensen van het jacht vonden dit geen probleem, maar terug komen op het haven was wel een probleem. Dat kon namelijk alleen met een sleutel van het hek. Na de uitleg over het halen van het Gas, het T-stuk en een beknopte versie van ons reisplan kreeg Daan hun sleutel mee. Tevens kreeg hij de tip, dat er ook een hele kleine watersportwinkel op het haventerrein was.
Hij had mazzel want hier verkochten ze ook gas. Deel 1 van de missie geslaagd, nu het T-stuk nog. Hiervoor moest er toch verder gelopen worden. De oude man van de watersportwinkel was erg behulpzaam en gaf 2 tips waar het T stuk gehaald kon worden. De eerste winkel had iets wat heel erg dicht in de buurt kwam en de tweede winkel ook. Dus er zat maar 1 ding op en beide mee nemen. De gehele missie was geslaagd en een mooie wandeling van anderhalf uur.

Jeroen heeft in de tussentijd het schap gebouwd boven de watermaker. Hier staan nu 4 jerrycans van 20 liter. Morgen moeten nog de puntjes op de i worden gezet, zodat de jerrycans 1000% vast staan. Die mogen natuurlijk niet aan de haal gaan met slecht weer, want dan zullen ze veel schade aan richten.

Morgen eens kijken of het echt het juiste T stuk is of dat deze in ieder geval goed genoeg in de buurt komt. Dinsdag komt er wat wind deze kant op, dus na die tijd gaan we eens serieus kijken wanneer de overtocht naar de Azoren kan gaan beginnen.

Daan & Jeroen


Reacties

Populaire posts van deze blog

Spinakker tape

De voorbereidingen voor de oversteek zijn vandaag weer in volle gang. Tenminste voor Ollie en Daan, want Jeroen ligt nog steeds ziek op bed. Ollie heeft s’ochtends de afwas gedaan en Daan water gehaald bij het dingy dock.  S’middags wou Ollie graag wat dingen regelen op ze laptop. Dit kon niet aanboord, want ons internet was op. Daan wou boodschappen doen en een nieuw internet kaartje kopen. Dus Ollie en Daan zijn samen naar de kant gegaan en hebben Jeroen aan ze lot overgelaten.  Sailing Ohana de catamaran waar we laatst een cake voor hebben gemaakt. Zij zijn al een tijdje onderweg naar Paaseiland. Zij hebben in de eerste dagen hun spinnaker gescheurd. Ze hebben ons gevraagd of we daar reparatie tape voor konden halen en mee wouden nemen naar Paaseiland. Dit konden we niet vinden in Panama city. Dus hebben we gevraagd aan andere cruisers die nog aan de andere kant van het kanaal zijn of ze die mee kunnen nemen bij de zeilmaker in Shelter bay marina.  Parker en Katy...

SMS from 881652421437@msg.iridium.com

Lizard point, ten zuiden van Falmouth is nog 320 mijlen weg. Voor het gros van alle zeilers ter wereld een gigantische afstand, wij zeggen dat we er bijna zijn. Dan is het jaren van oceaan zeilen klaar. We zullen dan het laatste "stukje" door bekend water varen. Naja voor mij dan, Daan is hier net zo bekend als in Frans Polynesië of het Caribische gebied. Hoe bijzonder is dat. Daan ligt nog heerlijk te slapen, de zee is weer kalm en er staat een lekker windje in de rug. Nog even alle tijd voor niks. Ik heb net uren gelezen, luisterde ruim een uur muziek terwijl ik naar het water staarde. Dat zal nooit gaan vervelen. De lucht is grijs, af en toe breekt een enkele zonnestraal door de wolken. Dan kleurt de oceaan weer even van het grauwe grijs naar het indrukwekkende diepe blauw. Nog even dit en niks anders. Gek eigenlijk maar zo normaal, mooi en bijzonder tegelijk. Aan alles zit een

Vissen & pizza

Dit beloofde een fantastische dag te worden. We zouden namelijk gaan vissen met Teiki. Dat is de schoonbroer van Kiva en de vader van 1 van de 3 jongens die de pannenkoeken zo lekker vond.   We werden rond 10:00 opgehaald en waren weer terug rond 17:00. 6 Hengels uit met 6 pluggen (van die nep vissen die wij ook hebben). Zo werd de kans dus vergroot om vis te kunnen vangen. Als eerst gingen we naar een stuk naar het zuidwesten. Hier waren wat bergen onderwater waar de vis zou moeten zitten. De snelheid was tussen de 5 a 6 knopen en zo gingen we op jacht naar volgels. Waar vogels vliegen/duiken zit kleine vis. Waar kleine vis zit, zit grote vis. De eerste groep vogels was ons te snel. We konden ze net niet bij houden of waren net te laat gedraaid. De boot voor ons had wel geluk. Die hadden beet! Wij wachtte nog in spanning af… Zo gingen we weer opzoek naar dezelfde vogels maar dan weer in de richting van de berg onderwater. We moesten geduld hebben, maar we werden beloond! 3 vissen ...