Doorgaan naar hoofdcontent

Falmouth

 Vanochtend zijn we rond 8 uur opgestaan en hebben we lekker rustig aan gedaan. Lekker een stokbrood afgebakken, ontbeten en koffie gedronken. Naja koffie, het was oplos koffie… een latte met Carmel voor Daan en een mislukte cappuccino voor Jeroen.

Hierna de bijboot opgeruimd en de hoezen van de zeilen af gehaald. Voordat we vertrokken nog een riff in het grootzeil gezet. Hier hebben we ruim de tijd voor genomen om alle aandachtspunten samen nog eens door te spreken.
Toen het anker er uit was en we eindelijk onderweg waren was het zo maar half 12. Tja misschien iets te rustig aan begonnen :rofl:

In de baai van Plymouth was de wind ver te zoeken en draaide alle kanten op. Dus ging het rif er weer uit en zo dobberde we langs een coaster de baai uit. Eenmaal ruim buiten de Plymouth ging de wind waaien zoals voorspeld. We hebben Harry aan het werk gezet en lekker gechilled. Spelletjes, druiven, pasta, tosti’s, koekjes en een zonnetje. Prima rustig zeil weer tot de laatste 5 mijl. Toen deden ze de wind uit. Na een uur met klappende zeilen te hebben gedobberd, waren we er klaar mee. Naja echt dobberen was het niet want we deden nog wel een weerzinwekkende 2 knopen maar het klappen van de zeilen werd wel zo erg dat leuvers uit de mast braken. Misschien heeft de leeftijd van de leuvers (30+) daar ook wat mee te maken maar we hebben het voorzeil toch maar weg gerold en de motor gestart.
Morgen maar ff wat leuvers vervangen, die hebben we namelijk genoeg aan boord.

We liggen nu achter ons anker in de baai van Falmouth. Of we hier moeten betalen weten we niet zeker. Mocht dat wel zo zijn kunnen we ook douche en water halen. Zo niet moeten wij hier ergens regelen dat we wel water kunnen krijgen. Dat is het belangrijkste voor de tocht naar de Azoren.

Morgen eerst maar eens het schap in elkaar zetten waar we de water jerrycans in zetten.

Nu nog een hapje eten, daar zijn we lekker laat mee en dan maar een biertje :wink:

Daan & Jeroen





Reacties

Populaire posts van deze blog

Thuis. Echt thuis...

Na drieënhalf jaar op zee was daar ineens dat moment: de haven van Zeewolde, de kade vol mensen en het geluid van applaus en gejuich dat over het water rolde. Wat een thuiskomst! Ruim 120 man stonden ons op te wachten; familie, vrienden, buren, bekenden van vroeger en zeilvrienden van onderweg. Er was muziek, vuurwerk, tranen en vooral: heel veel warmte. We hadden het ons niet mooier kunnen wensen. Eerlijk geven we toe dat we wel iets wat overprikkeld waren.  We willen iedereen die er was, en iedereen die op afstand heeft meegeleefd, enorm bedanken. Jullie waren er niet alleen bij de aankomst, maar eigenlijk de hele reis door. Via berichtjes, reacties en goede wensen. Soms gelezen op een eilandje midden in de Stille Oceaan, soms onder de skyline van een heuse metropool, maar altijd met veel plezier, omdat het een stukje van thuis mee aan boord bracht. En nu zijn we dus weer écht thuis. Dat klinkt simpel, maar eerlijk is eerlijk: het is best even wennen. Na jaren leven met de wind, ...

Toilet

Tijdens het zeilen is naar het toilet gaan al een hele opgave. Voor sommige mensen is het dagelijkse bezoek op het toilet een rust moment. Nou we kunnen jullie vertellen op een zeilende boot is dat alles behalve rust gevend. Toch wen je eraan en wordt het allemaal normaal. Wat trouwens ook wel vervelend is als er een grootboodschap gedaan moet worden. Normaal niet zo erg want de boot lucht lekker door, maar als de luikjes allemaal dicht zitten. Blijft dit nogal lang hangen. Dit is vervelend maar niet heel erg. Gewoon buiten even een luchtje scheppen. Wat wel erg vervelend is dat het toilet vaak niet door spoelt. Door middel van een handmatige pomp. Pompen we zeewater door het toilet om de behoeftes de zee in te pompen. Alleen tijdens het zeilen werkt dit vaak niet goed. De pomp zuigt lucht aan en dan gebeurd er vrij weinig. Je blijft dan maar pompen. Het ergste is dat die dan in een keer gaat en een beetje behoeftes om hoog schieten als je het niet rustig genoeg doet. Het is ons al...

BBQ bij de burgermeester

Het is zondag en dat betekend dat er een kerkdienst is. Vorige keer vonden we het zo leuk. In Nukutavake. Dat we besloten om hier in Amanu nog een keer te gaan. Deze keer ging Jeroen niet mee, want die vond een keer in ze leven naar een kerk dienst wel genoeg. Ollie, Eva, Son yung en de kinderen om 8 uur naar de kerk. Deze kerk bleek weer een beetje anders te zijn dan die in Nukutavake. Hij was kleiner en er waren veel minder mensen. Omdat hier ook geen scherm hing om de text mee te lezen om te zingen vroegen we een boekje van een lokale bewoner. Die hielp ons naar de juiste liedjes en zo konden we een beetje mee zingen. Najah zingen je kan het beter bleren noemen. Aan het eind van de dienst kregen we 4 plakken cake, ranja en chips. We willen wel vaker naar deze kerk ;) Om 11:30 begon de bbq. De burgermeester had gister een varken geslacht en deze vanochtend onder de grond gebbqt. Deze manier van bbq’n is een traditie in Polynesië. Er waren z’n 30 man op de bbq. Er was van alles te...