Doorgaan naar hoofdcontent

SMS from 881652421437@msg.iridium.com

Zullen we niet gewoon omdraaien? Tja dat vroeg ik me gisteren hard op af. Grijze lucht, regen, veel wind en een rot zee. Daarnaast is het weer dikke truien weer. Lekker hoor om weer een trui aan te kunnen. Helaas verveeld het snel. Nu is het vooral koud… koud als je onder de dikke dekens ligt, koud als je op de bank zit, koud als je onder de buiskap zit. Brrr niks aan. Toch hebben we niet besloten om om te draaien. Het weer wordt vandaag weer langzaam beter. De zon kwam vanmorgen zelfs netjes op en is tot nu niet meer weg gegaan. De wind is al flink afgenomen, al staat er nog wel een verwarde zee. Dit betekend dat we vanmiddag zeker wat meer zeil zetten.
Daarnaast hebben we stiekem toch wel zin in Nederland, naja zin in de mensen die daar wonen. Dat koude vieze natte weer kan ons gestolen worden. Wat was er ook al weer mis met die parel witte stranden, dat azuurblauwe water en die

Reacties

Populaire posts van deze blog

Spinakker tape

De voorbereidingen voor de oversteek zijn vandaag weer in volle gang. Tenminste voor Ollie en Daan, want Jeroen ligt nog steeds ziek op bed. Ollie heeft s’ochtends de afwas gedaan en Daan water gehaald bij het dingy dock.  S’middags wou Ollie graag wat dingen regelen op ze laptop. Dit kon niet aanboord, want ons internet was op. Daan wou boodschappen doen en een nieuw internet kaartje kopen. Dus Ollie en Daan zijn samen naar de kant gegaan en hebben Jeroen aan ze lot overgelaten.  Sailing Ohana de catamaran waar we laatst een cake voor hebben gemaakt. Zij zijn al een tijdje onderweg naar Paaseiland. Zij hebben in de eerste dagen hun spinnaker gescheurd. Ze hebben ons gevraagd of we daar reparatie tape voor konden halen en mee wouden nemen naar Paaseiland. Dit konden we niet vinden in Panama city. Dus hebben we gevraagd aan andere cruisers die nog aan de andere kant van het kanaal zijn of ze die mee kunnen nemen bij de zeilmaker in Shelter bay marina.  Parker en Katy...

SMS from 881652421437@msg.iridium.com

Lizard point, ten zuiden van Falmouth is nog 320 mijlen weg. Voor het gros van alle zeilers ter wereld een gigantische afstand, wij zeggen dat we er bijna zijn. Dan is het jaren van oceaan zeilen klaar. We zullen dan het laatste "stukje" door bekend water varen. Naja voor mij dan, Daan is hier net zo bekend als in Frans Polynesië of het Caribische gebied. Hoe bijzonder is dat. Daan ligt nog heerlijk te slapen, de zee is weer kalm en er staat een lekker windje in de rug. Nog even alle tijd voor niks. Ik heb net uren gelezen, luisterde ruim een uur muziek terwijl ik naar het water staarde. Dat zal nooit gaan vervelen. De lucht is grijs, af en toe breekt een enkele zonnestraal door de wolken. Dan kleurt de oceaan weer even van het grauwe grijs naar het indrukwekkende diepe blauw. Nog even dit en niks anders. Gek eigenlijk maar zo normaal, mooi en bijzonder tegelijk. Aan alles zit een

We komen bij een ondiepte

S'ochtends hebben Jeroen en Justin samen een GAF gemaakt. Dit is een grote haak op een lange stok. We hadden een grote haak met een kleine hendel die eigenlijk niet groot genoeg was. Dat is ook de reden van het verlies van onze Tonijn van 1,5 meter. We hadden nog een oude bezemsteel. Zo konden we de haak erop tapen. Nu zijn we dus weer klaar om grote vissen te vangen. Het viel ons op dat we middags zouden aankomen bij een ondiepte (volgens de kaart) najah ondiepte het zou nog steeds 30 meter diep zijn, maar vergeleken met de 5km van nu is dat natuurlijk erg ondiep. Als dit echt zou zijn, is dit super leuk, want de kans dat daar mooie vissen zwemmen is aardig groot. We vaarden met onze diepte meter erover heen. Helaas kwamen we er achter dat het nier 30 meter diep was maar 130m Deze plekken zijn niet zo accuraat op de kaart. Grote kans dat 100 meter verder op het wel 30 meter diep was geweest. Helaas hebben we dit dus gemist. De lunch was een gebakken brood van Jeroen. Lekker met sa...