Doorgaan naar hoofdcontent

Week 3 Sint Helena naar Kaapverdië

In het begin van deze week kwamen we terecht in veel onweersbuien. Dit was te verwachten, want hier staan de doldrums om bekend om. Maar leuk is het zeker niet. Het is toch altijd een beetje spannend onweersbuien op zee. Gelukkig waren ze lang niet zo heftig als de buien tijdens de oversteek van Australië naar Lombok.

Ook zijn we deze week onze grote vriend zeegras weer tegen gekomen. Weten jullie het nog dat we in de Caribbean zoveel last hadden van zeegras? Dit bleef achter alles hangen. De schroef, het roer en het blad van Harry. Daar waren mega velden wat allemaal aan deze kant van de oceaan is ontstaan. Gelukkig varen we nu op de plek waar het ontstaat en dus zijn de velden helemaal niet groot. We hebben dus ook maar een keer de schroef hoeven schoon te draaien en een paar keer het roerblad van harry schoon gemaakt.

Dan iets heel vervelends. Het grootzeil is gescheurd. Dit was te verwachten, want we hadden al wat stiksels los zien zitten. Nu ging het helaas echt mis. Het grote voordeel was dat het zeil perfect gescheurd was. Precies op een overlappende naad. Op een rustige dag hebben we het zeil los gehaald en heeft Jeroen het zeil kunnen naaien. Het ziet er zeker niet meer als nieuw uit, maar we hebben er vertrouwen in dat het weer even blijft zitten. Het naaien was zeker niet makkelijk, want het zeil is mega dik en dus heeft het een paar naalden gekost. Ook is het belangrijk dat de vorm hetzelfde blijft. Gelukkig is dit helemaal goed gekomen door Jeroen ze gouden handjes.

Morgen zullen we aankomen in Boa Vista. We hebben ontzettend veel geluk gehad met de doldrums. We waren er eigenlijk wel zeker van dat we in een windstilte terecht zouden komen hier, maar dat is niet gebeurd gelukkig. We hebben niet continue de rechtstreekse koers kunnen varen, maar dat is geen probleem want we gingen in ieder geval wel vooruit en relatief de goede kant op.

Dan nog even de cijfers van de derde week:

Gevaren afstand: 833nm
Gemiddelde snelheid: 5,0 knopen
Dag record: 141nm
Afstand te gaan naar Kaapverdië: 89nm
Afstand te gaan naar de Azoren: 1389nm

Jeroen & Daan

Reacties

Populaire posts van deze blog

Spinakker tape

De voorbereidingen voor de oversteek zijn vandaag weer in volle gang. Tenminste voor Ollie en Daan, want Jeroen ligt nog steeds ziek op bed. Ollie heeft s’ochtends de afwas gedaan en Daan water gehaald bij het dingy dock.  S’middags wou Ollie graag wat dingen regelen op ze laptop. Dit kon niet aanboord, want ons internet was op. Daan wou boodschappen doen en een nieuw internet kaartje kopen. Dus Ollie en Daan zijn samen naar de kant gegaan en hebben Jeroen aan ze lot overgelaten.  Sailing Ohana de catamaran waar we laatst een cake voor hebben gemaakt. Zij zijn al een tijdje onderweg naar Paaseiland. Zij hebben in de eerste dagen hun spinnaker gescheurd. Ze hebben ons gevraagd of we daar reparatie tape voor konden halen en mee wouden nemen naar Paaseiland. Dit konden we niet vinden in Panama city. Dus hebben we gevraagd aan andere cruisers die nog aan de andere kant van het kanaal zijn of ze die mee kunnen nemen bij de zeilmaker in Shelter bay marina.  Parker en Katy...

Misbruik, gesjouw en lekker eten

De dag begon met het maken van een vaarplanning voor onze tocht van Cairns naar Darwin. We hebben een vele mooie stops op het oog om van de reis te genieten, maar eerst moesten we de nodige voorbereidingen treffen. Het eerste doel: gas halen. Na een half uur in de brandende zon te hebben gelopen zat het direct tegen. Bij deze winkel lukte het ze niet om onze fles te vullen. Waarschijnlijk is onze fles uit curaçao toch net wat anders dan de flessen hier. Gelukkig hadden ze wel een top tip! Op hun aanraden probeerden we het bij een tankstation in de buurt. Daar schijnen ze niet te kijken ze naar het type gasfles dat we inleverden. Jahoor, ze hadden nog gelijk ook, we kregen zelfs de sleutel om zelf de fles te wisselen… Af en toe mag je dus best een beetje misbruik maken van de situatie. Zo liepen we naar buiten met een splinternieuwe gasfles! Eentje zonder roest die onze oude al wel had. Een mooie bonus! De tocht met die gasfles was zwaar, erg zwaar 3 km heen en terug met een onhandig zw...

SMS from 881652421437@msg.iridium.com

Lizard point, ten zuiden van Falmouth is nog 320 mijlen weg. Voor het gros van alle zeilers ter wereld een gigantische afstand, wij zeggen dat we er bijna zijn. Dan is het jaren van oceaan zeilen klaar. We zullen dan het laatste "stukje" door bekend water varen. Naja voor mij dan, Daan is hier net zo bekend als in Frans Polynesië of het Caribische gebied. Hoe bijzonder is dat. Daan ligt nog heerlijk te slapen, de zee is weer kalm en er staat een lekker windje in de rug. Nog even alle tijd voor niks. Ik heb net uren gelezen, luisterde ruim een uur muziek terwijl ik naar het water staarde. Dat zal nooit gaan vervelen. De lucht is grijs, af en toe breekt een enkele zonnestraal door de wolken. Dan kleurt de oceaan weer even van het grauwe grijs naar het indrukwekkende diepe blauw. Nog even dit en niks anders. Gek eigenlijk maar zo normaal, mooi en bijzonder tegelijk. Aan alles zit een