Doorgaan naar hoofdcontent

Week 2 Sint Helena naar Kaapverdië

Kaapverdie? Ja je leest het goed de plannen zijn een beetje gewijzigd. We hebben besloten om een stopje te gaan maken bij Boa Vista een van de Kaapverdiëse eilanden waar we al een keer geweest zijn. Er zijn teveel dingen die we moeten maken. Het zal wel zeker nog een week duren voordat we daar zijn.

Het hoogtepunt van deze week waren dolfijnen. Een grote groep dolfijnen was heerlijk aan het spelen bij de boeg van de Challenger. Daan zat op het anker met te voeten bijna in het water. Hij zij tegen Jeroen ik kan ze gewoon aanraken! Dat deed die ook, met de onderkant van ze voet gleed die over een dolfijn. Wat een gek gevoel is dat hahah. De dolfijnen interesseerde het vrij weinig want die gingen vrolijk door met spelen.

We merken dat de boot erg vies is, want ze loop niet zo hard als normaal. Aan het roerblad van harry kunnen we dat een beetje zien, want die is ook goed vies. Dit is een van de dingen die we willen oplossen in Boa Vista. Dan nog de catastrofe van de week. Er is een melk pak ontploft. Jeroen liep naar de water maker. Hij stapte het deurtje door en de boot maakte een onverwachte beweging waardoor die uit balans raakte en zo met ze hele gewicht op het melk pak ging staan. BAM!! Een melk explosie. Hij moest er erg om lachen.

We zijn deze week ook de evenaar over gevaren. We varen dus weer in het noordelijk halfrond. Toch wel gek, want we hebben echt heel lang in het zuidelijk halfrond gevaren. Maak je maar niet druk, want gelukkig hoeven we deze keer niet kaal, omdat we allebei al een keer eerder de evenaar over zijn geweest. We komen dus gewoon thuis met onze blonden lokken. Jeroen helemaal, want die is al een lange tijd ze haar aan het laten groeien. Hij begint een beetje op een rockster te lijken.

Dan nog even de cijfers van de tweede week:

Gevaren afstand: 795nm
Gemiddelde snelheid: 4,7 knopen
Dag record: 118nm
Afstand te gaan naar Kaapverdië:830nm
Afstand te gaan naar de Azoren: 2130nm

Jeroen & Daan

Reacties

Populaire posts van deze blog

Thuis. Echt thuis...

Na drieënhalf jaar op zee was daar ineens dat moment: de haven van Zeewolde, de kade vol mensen en het geluid van applaus en gejuich dat over het water rolde. Wat een thuiskomst! Ruim 120 man stonden ons op te wachten; familie, vrienden, buren, bekenden van vroeger en zeilvrienden van onderweg. Er was muziek, vuurwerk, tranen en vooral: heel veel warmte. We hadden het ons niet mooier kunnen wensen. Eerlijk geven we toe dat we wel iets wat overprikkeld waren.  We willen iedereen die er was, en iedereen die op afstand heeft meegeleefd, enorm bedanken. Jullie waren er niet alleen bij de aankomst, maar eigenlijk de hele reis door. Via berichtjes, reacties en goede wensen. Soms gelezen op een eilandje midden in de Stille Oceaan, soms onder de skyline van een heuse metropool, maar altijd met veel plezier, omdat het een stukje van thuis mee aan boord bracht. En nu zijn we dus weer écht thuis. Dat klinkt simpel, maar eerlijk is eerlijk: het is best even wennen. Na jaren leven met de wind, ...

Toilet

Tijdens het zeilen is naar het toilet gaan al een hele opgave. Voor sommige mensen is het dagelijkse bezoek op het toilet een rust moment. Nou we kunnen jullie vertellen op een zeilende boot is dat alles behalve rust gevend. Toch wen je eraan en wordt het allemaal normaal. Wat trouwens ook wel vervelend is als er een grootboodschap gedaan moet worden. Normaal niet zo erg want de boot lucht lekker door, maar als de luikjes allemaal dicht zitten. Blijft dit nogal lang hangen. Dit is vervelend maar niet heel erg. Gewoon buiten even een luchtje scheppen. Wat wel erg vervelend is dat het toilet vaak niet door spoelt. Door middel van een handmatige pomp. Pompen we zeewater door het toilet om de behoeftes de zee in te pompen. Alleen tijdens het zeilen werkt dit vaak niet goed. De pomp zuigt lucht aan en dan gebeurd er vrij weinig. Je blijft dan maar pompen. Het ergste is dat die dan in een keer gaat en een beetje behoeftes om hoog schieten als je het niet rustig genoeg doet. Het is ons al...

BBQ bij de burgermeester

Het is zondag en dat betekend dat er een kerkdienst is. Vorige keer vonden we het zo leuk. In Nukutavake. Dat we besloten om hier in Amanu nog een keer te gaan. Deze keer ging Jeroen niet mee, want die vond een keer in ze leven naar een kerk dienst wel genoeg. Ollie, Eva, Son yung en de kinderen om 8 uur naar de kerk. Deze kerk bleek weer een beetje anders te zijn dan die in Nukutavake. Hij was kleiner en er waren veel minder mensen. Omdat hier ook geen scherm hing om de text mee te lezen om te zingen vroegen we een boekje van een lokale bewoner. Die hielp ons naar de juiste liedjes en zo konden we een beetje mee zingen. Najah zingen je kan het beter bleren noemen. Aan het eind van de dienst kregen we 4 plakken cake, ranja en chips. We willen wel vaker naar deze kerk ;) Om 11:30 begon de bbq. De burgermeester had gister een varken geslacht en deze vanochtend onder de grond gebbqt. Deze manier van bbq’n is een traditie in Polynesië. Er waren z’n 30 man op de bbq. Er was van alles te...