Doorgaan naar hoofdcontent

Op safari in Port Elizabeth

De eerste dag werden we gelijk uitgenodigd om s'avonds met Edward een typische braai te beleven. Samen met een gezin op een andere boot en een frans stel beleefden we een heerlijke ontspannen avond. Edward is al 25 jaar ranger. Hij boot ons allen aan om morgen op safari te gaan, omdat hij zelf ranger is kon hij dit voor een koopje aan ons aanbieden. We maakten een deal en ja hoor de volgende dag vertrokken we om 11:00 met ze allen naar Schotia. Dit is de naam van het private game reserve.

Jeroen en ik stapten bij het franse stel in. Het was ongeveer een uurtje rijden naar het begin van het park. Daar stapten we uit onze eigen auto's om vervolgens met ze allen in een vet gave safari jeep te stappen. Wat waren we enthousiast met ze allen en natuurlijk werden er veel grapjes gemaakt over wie het eerst op het menu stond van de leeuwen.

De eerste dag hebben we een middag safari gehad, een avondmaal (braai) en een avond safari. Eigenlijk hadden we bijna alle dieren de eerste dag al gezien. Olifanten, giraffen, zebra's, nijlpaarden, neushoorns en natuurlijk ook leeuwen. Het hoogte punt vandaag was in de avond safari. Het was pikke donker. We reden rustig door het park op zoek naar de leeuwen. Ja daar! ssssttttttt!!! Niet bewegen en geen geluid maken gaf Edward aan. Op ongeveer 4 meter van ons lagen 6 leeuwen. Iedereen verstijfde en zij braaf helemaal niks totdat! We een machtig geluid hoorde in de verte. Het was een olifant die op ons af kwam rennen. Shit wat nu? Edward reageerde snel en kalmeerde ons. Rustig maar! Olifanten haten leeuwen. Hij komt niet voor ons, maar voor de leeuwen. Edward had helemaal gelijk, want de olifant stormden richting de leeuwen. Die schrokken zich rot en maakten dat ze weg kwamen. Zo gaaf om te zien dat 1 olifant zo machtig is om een hele groep apex predators weg te jagen.

Hierna vertrokken we naar onze kampeer plek. Wauw wat is dit een gave plek zeg. Hier slapen alleen Jeroen en ik. Het was al laat, maar we besloten toch nog om een wijntje te drinken, want die hadden we cadeau gekregen. Helaas kwamen we er achter dat we geen kurkentrekker hadden. Jeroen kwam met het geniale idee om zijn gloednieuwe schoenen te gebruiken om de kurk eruit te slaan. 1x slaan 2x slaan 3x slaan. Heummm nee er gebeurt nog niks laten we is even met volle kracht slaan bedacht die zich. Daar ging die eene twee BAM! Hij slaat zo de hele fles kapot in ze schoen. We moesten allebei ontzettend hard lachen. Gelukkig was er nog een tweede fles en die kreeg Daan open doormiddel van een lepel. Zo hadden we toch nog een lekker wijntje bij het kamvuur als afsluiting van deze fantastische dag. Op naar nog een mooi avontuur morgen!

Jeroen & Daan

Reacties

Populaire posts van deze blog

Gebombardeerd door eekhoorns

Onze dag begon ontspannen met het inmiddels vertrouwde luxe ontbijtje. Met getoast brood en tropisch fruit voelden we ons weer helemaal in de vakantiestemming. Vastbesloten om te genieten van zon en zee, gingen we op pad naar een resort met zwembad. Helaas bleek het zwembad alleen toegankelijk voor hotelgasten. Balen! Vooral voor Thom, die echt een hekel aan dat zand heeft. De prijzen waren hier nogal aan de pittige kant voor Balinese begrippen, dus dit werd niet eten en relaxen bij dit resort. Niet getreurd, we vonden al snel een charmant tentje naast het resort waar we met onze voeten in het zand (sorry Thom) konden lunchen. Terwijl we genoten van ons eten, werden we onverwachts gezelschap gehouden door enkele brutale eekhoorns. Deze kleine acrobaten smulden boven ons van vruchten en lieten de grote pitten zonder pardon naar beneden vallen. Het leek wel een gepland bombardement. Meerdere keren vielen deze met een flinke vaart op onze tafel, tot onze grote schrik. Esmee kreeg zelfs ee...

Challenger komt thuis!

  Na ruim 36.000 zeemijlen, 22 landen en een volledige rondje om de wereld, zeilt  Challenger  op zaterdag 25 oktober rond 14:00 uur Zeewolde weer binnen.  Wat ooit een plan was is nu een onvergetelijke ervaring. Drie jaar lang hebben we genoten, oceanen overgestoken, stormen uitgezeten, nieuwe vrienden gemaakt, onderdelen in de vreemdste uithoeken van de wereld opgescharreld en ontdekt dat er altijd nรณg een schroefje los kan zitten. En nu… varen we de laatste mijlen naar huis. ⚓️ Het voelt dubbel: blij dat we bijna zijn, maar ook een beetje melancholisch dat dit hoofdstuk van onze wereldreis bijna voorbij is. Wees welkom en kom naar de haven van Zeewolde om ons welkom te heten, een hand te geven of gewoon even te zwaaien terwijl  Challenger  haar laatste meters van de wereldreis zeilt. ๐Ÿ—“ zaterdag 25 oktober ๐Ÿ•‘ Rond 14:00 uur ๐Ÿ“ aanloophaven Zeewolde Een extra groot dankjewel aan iedereen die deze reis mogelijk maakte: Aan de mensen die onderdelen opstuurd...

Week 2 oversteek, aankomst Sint Helena

06/08/2025 zijn we aangekomen in Sint Helena. 15 dagen na vertrek uit Kaapstad. De tweede week hebben we 552 mijl afgelegd. Minder snel dan gehoopt natuurlijk, maar dit kwam omdat we in een windstilte terecht zijn gekomen. We hebben zeker twee dagen lopen dobberen. Gelukkig weten jullie dat wij dat in ieder geval geen probleem vinden. We slapen beter er kan gezwommen worden en de koffie blijft staan op tafel. Zwemmen was niet voor ons allebei afgelegd. Jeroen voelde met ze voeten het water en besloot dat het nog veel te koud was. Het water was ook echt wel koud. Onze meter vertelde ons dat het 20 graden was, maar dat weerhield Daan er niet van om even een frisse duik te nemen. Toen hij op het zwemplatform zij haren aan het wassen was. Kwam er ook nog een grote groep dolfijnen langs. Helaas niet dichtbij genoeg om er mee te zwemmen. Eind ochtend gooide we het anker uit net voor Jamestown, de hoofdstad van Sint Helena. Al snel kwam Kyle naar ons toe. Hij beheert hier de lokale ferry...