Doorgaan naar hoofdcontent

Op safari in Port Elizabeth

De eerste dag werden we gelijk uitgenodigd om s'avonds met Edward een typische braai te beleven. Samen met een gezin op een andere boot en een frans stel beleefden we een heerlijke ontspannen avond. Edward is al 25 jaar ranger. Hij boot ons allen aan om morgen op safari te gaan, omdat hij zelf ranger is kon hij dit voor een koopje aan ons aanbieden. We maakten een deal en ja hoor de volgende dag vertrokken we om 11:00 met ze allen naar Schotia. Dit is de naam van het private game reserve.

Jeroen en ik stapten bij het franse stel in. Het was ongeveer een uurtje rijden naar het begin van het park. Daar stapten we uit onze eigen auto's om vervolgens met ze allen in een vet gave safari jeep te stappen. Wat waren we enthousiast met ze allen en natuurlijk werden er veel grapjes gemaakt over wie het eerst op het menu stond van de leeuwen.

De eerste dag hebben we een middag safari gehad, een avondmaal (braai) en een avond safari. Eigenlijk hadden we bijna alle dieren de eerste dag al gezien. Olifanten, giraffen, zebra's, nijlpaarden, neushoorns en natuurlijk ook leeuwen. Het hoogte punt vandaag was in de avond safari. Het was pikke donker. We reden rustig door het park op zoek naar de leeuwen. Ja daar! ssssttttttt!!! Niet bewegen en geen geluid maken gaf Edward aan. Op ongeveer 4 meter van ons lagen 6 leeuwen. Iedereen verstijfde en zij braaf helemaal niks totdat! We een machtig geluid hoorde in de verte. Het was een olifant die op ons af kwam rennen. Shit wat nu? Edward reageerde snel en kalmeerde ons. Rustig maar! Olifanten haten leeuwen. Hij komt niet voor ons, maar voor de leeuwen. Edward had helemaal gelijk, want de olifant stormden richting de leeuwen. Die schrokken zich rot en maakten dat ze weg kwamen. Zo gaaf om te zien dat 1 olifant zo machtig is om een hele groep apex predators weg te jagen.

Hierna vertrokken we naar onze kampeer plek. Wauw wat is dit een gave plek zeg. Hier slapen alleen Jeroen en ik. Het was al laat, maar we besloten toch nog om een wijntje te drinken, want die hadden we cadeau gekregen. Helaas kwamen we er achter dat we geen kurkentrekker hadden. Jeroen kwam met het geniale idee om zijn gloednieuwe schoenen te gebruiken om de kurk eruit te slaan. 1x slaan 2x slaan 3x slaan. Heummm nee er gebeurt nog niks laten we is even met volle kracht slaan bedacht die zich. Daar ging die eene twee BAM! Hij slaat zo de hele fles kapot in ze schoen. We moesten allebei ontzettend hard lachen. Gelukkig was er nog een tweede fles en die kreeg Daan open doormiddel van een lepel. Zo hadden we toch nog een lekker wijntje bij het kamvuur als afsluiting van deze fantastische dag. Op naar nog een mooi avontuur morgen!

Jeroen & Daan

Reacties

Populaire posts van deze blog

Vertrokken

Het was moeilijk wakker worden deze ochtend. Minder als 6 uurtjes slaap, tja dat zijn we niet meer gewend. Daan en Ollie waren netjes op de afgesproken tijd aan de wal. Daar pikte Teiki ze op om te gaan shoppen voor het groeten en fruit. Echt hoe anders was de beleving op Rapa Nui wel niet geweest als we deze mensen niet hadden leren kennen. Daan en Ollie werden met de lokale kennis langs de winkeltjes gereden. Zo konden ze overal perfect de goede kwaliteit en goedkope fruit en groenten halen. Zo hebben we nu weer lekker verse producten aan boord: Appels. Advocado's, Peren, tomaten, limoen, uien, paprika's wortels, aardappelen, courgette en aubergine. Zo komen we de dagen wel weer door. We zijn erg blij met de kwaliteit van al de verse producten. Terug op de boot was jeroen nog bezig met de voorbereidingen. De hoezen waren er af, de schoten lagen klaar… Maar er moest nog veel zeevast worden gezet en het bootje moest nog worden opgeruimd. Gelukkig hebben we de tijd aan ons zelf....

Thuis. Echt thuis...

Na drieënhalf jaar op zee was daar ineens dat moment: de haven van Zeewolde, de kade vol mensen en het geluid van applaus en gejuich dat over het water rolde. Wat een thuiskomst! Ruim 120 man stonden ons op te wachten; familie, vrienden, buren, bekenden van vroeger en zeilvrienden van onderweg. Er was muziek, vuurwerk, tranen en vooral: heel veel warmte. We hadden het ons niet mooier kunnen wensen. Eerlijk geven we toe dat we wel iets wat overprikkeld waren.  We willen iedereen die er was, en iedereen die op afstand heeft meegeleefd, enorm bedanken. Jullie waren er niet alleen bij de aankomst, maar eigenlijk de hele reis door. Via berichtjes, reacties en goede wensen. Soms gelezen op een eilandje midden in de Stille Oceaan, soms onder de skyline van een heuse metropool, maar altijd met veel plezier, omdat het een stukje van thuis mee aan boord bracht. En nu zijn we dus weer écht thuis. Dat klinkt simpel, maar eerlijk is eerlijk: het is best even wennen. Na jaren leven met de wind, ...

Een catastrofe

Precies wat niet gebeuren moest met de motor gebeurde vandaag. De slang die als tijdelijke oplossing op de smeerolie leiding zat aangesloten sprong er af… We hoorde gelukkig snel dat het geluid van de motor veranderde en zette direct de motor uit. Je wil niet weten hoe het motorruim er uit zag… een grote zwarte olie catastrofe We hebben de laatste dagen niet heel veel zon gehad en hierdoor gaat het niet zo best met het opwekken van de energie. Nu dat de motor weer in gebruik is kunnen we die ook weer eens bijzetten om zo wat extra energie op te wekken en natuurlijk wat extra mijltjes te maken. Dus na de lunch met lekkere afbakbroodjes was het zo ver. Nog even alles controleren en daar ging de trouwe volvo weer aan. Het doel om 3 uurtjes te draaien. 2 daarvan draait de watermaker ook en het laatste uurtje is dat om nog wat extra energie de accues in te pompen. Helaas knalde na 2 uur de slang eraf… absoluut niet goed. We waren en snel bij, maar toch is dit alles behalve goed voor een mot...