Doorgaan naar hoofdcontent

Oceaan zwemmers

Windstilte dat is waar we vandaag in terecht zijn gekomen helaas. We zagen dit al dagen van te voren aan komen, maar hoopte stiekem dat het toch niet bij ons terecht zou komen, maar helaas. Beetje bij beetje minderde de wind en helaas moesten we op een gegeven moment alle zeilen naar beneden halen. Het begon teveel te klappen en dan gaat alles kapot. Mooi moment om aan onze bucketlist te werken.

We hebben al vaak in de grote oceanen gezwommen. Zo zwommen we al midden op de Atlantische oceaan. Meerdere keren in de Pacific, daar hebben we zelf uren overgegooid met een bal tijdens het zwemmen. Toen waren we natuurlijk ook met ze 3e dus dan kan je met ze tweeën een beetje ouwehoeren in het water. We misten alleen nog de Indische oceaan. We varen al langer dan een maand op deze zee, maar hebben nog niet gezwommen. Vandaag kwam daar verandering in. Rond 15:00 hebben we heerlijk even gezwommen en een rondje om de boot gemaakt. We haalden nog even wat aangroei weg en toen we een maal klaar waren met zwemmen begon het ook weer een beetje te waaien. Het water was wel koud. 25 graden zo koud hebben we het in tijden niet gehad. In Indonesië was het vaak boven de 30 graden.

Het avond eten was een hele happening. We aten namelijk wraps met guacamole en kool. Die hele tafel stond dus vol met schaaltjes en boorden. Dit kon natuurlijk omdat het nog steeds niet hard waaide en er verder geen golven waren. Het eten was ontzettend lekker.

Gevaren afstand: 80nm
Gemiddelde snelheid: 3,3 knopen
Afstand te gaan: 540nm

Jeroen & Daan

Reacties

Populaire posts van deze blog

Thuis. Echt thuis...

Na drieënhalf jaar op zee was daar ineens dat moment: de haven van Zeewolde, de kade vol mensen en het geluid van applaus en gejuich dat over het water rolde. Wat een thuiskomst! Ruim 120 man stonden ons op te wachten; familie, vrienden, buren, bekenden van vroeger en zeilvrienden van onderweg. Er was muziek, vuurwerk, tranen en vooral: heel veel warmte. We hadden het ons niet mooier kunnen wensen. Eerlijk geven we toe dat we wel iets wat overprikkeld waren.  We willen iedereen die er was, en iedereen die op afstand heeft meegeleefd, enorm bedanken. Jullie waren er niet alleen bij de aankomst, maar eigenlijk de hele reis door. Via berichtjes, reacties en goede wensen. Soms gelezen op een eilandje midden in de Stille Oceaan, soms onder de skyline van een heuse metropool, maar altijd met veel plezier, omdat het een stukje van thuis mee aan boord bracht. En nu zijn we dus weer écht thuis. Dat klinkt simpel, maar eerlijk is eerlijk: het is best even wennen. Na jaren leven met de wind, ...

Toilet

Tijdens het zeilen is naar het toilet gaan al een hele opgave. Voor sommige mensen is het dagelijkse bezoek op het toilet een rust moment. Nou we kunnen jullie vertellen op een zeilende boot is dat alles behalve rust gevend. Toch wen je eraan en wordt het allemaal normaal. Wat trouwens ook wel vervelend is als er een grootboodschap gedaan moet worden. Normaal niet zo erg want de boot lucht lekker door, maar als de luikjes allemaal dicht zitten. Blijft dit nogal lang hangen. Dit is vervelend maar niet heel erg. Gewoon buiten even een luchtje scheppen. Wat wel erg vervelend is dat het toilet vaak niet door spoelt. Door middel van een handmatige pomp. Pompen we zeewater door het toilet om de behoeftes de zee in te pompen. Alleen tijdens het zeilen werkt dit vaak niet goed. De pomp zuigt lucht aan en dan gebeurd er vrij weinig. Je blijft dan maar pompen. Het ergste is dat die dan in een keer gaat en een beetje behoeftes om hoog schieten als je het niet rustig genoeg doet. Het is ons al...

BBQ bij de burgermeester

Het is zondag en dat betekend dat er een kerkdienst is. Vorige keer vonden we het zo leuk. In Nukutavake. Dat we besloten om hier in Amanu nog een keer te gaan. Deze keer ging Jeroen niet mee, want die vond een keer in ze leven naar een kerk dienst wel genoeg. Ollie, Eva, Son yung en de kinderen om 8 uur naar de kerk. Deze kerk bleek weer een beetje anders te zijn dan die in Nukutavake. Hij was kleiner en er waren veel minder mensen. Omdat hier ook geen scherm hing om de text mee te lezen om te zingen vroegen we een boekje van een lokale bewoner. Die hielp ons naar de juiste liedjes en zo konden we een beetje mee zingen. Najah zingen je kan het beter bleren noemen. Aan het eind van de dienst kregen we 4 plakken cake, ranja en chips. We willen wel vaker naar deze kerk ;) Om 11:30 begon de bbq. De burgermeester had gister een varken geslacht en deze vanochtend onder de grond gebbqt. Deze manier van bbq’n is een traditie in Polynesië. Er waren z’n 30 man op de bbq. Er was van alles te...