Doorgaan naar hoofdcontent

Opgeroepen

Daan werd wakker s'ochtends en Jeroen vertrok daarna direct naar ze bed. Hij is is een beetje zee ziek al sinds gister en kon niet wachten om weer ze bedje in te kruipen. Als je dan gaat liggen heb je nergens meer last van. Ook is de temperatuur een stukje gedaald en dat maakt en het een stuk comfortabeler in bed. Het is dan niet een sauna waar je in moet gaan liggen. Hij heeft eigenlijk de hele dag lekker gelegen in bed en is eind middag weer wakker geworden. Samen hebben we het voorzeil uitgerold en vervolgens wilden we het eten gaan klaar make. Wederom een sausje uit de vriezer en wederom groene curry.

Alleen wanneer Daan water bij de rijdt wilde doen ging er iets mis. Er ging niet iets mis, maar er gebeurde helemaal niks. De waterpomp deed het niet. Het leek de schakelaar te zijn, want hetzelfde gelde voor de zoutwaterpomp. We hebben de hele la eruit moeten halen en een nieuwe connectie moeten maken, maar daarna was die mooi weer gefixt en deden beide pompen het weer. Zo konden we toch nog een beetje op tijd eten, zodat Jeroen ze bed weer ik kon kruipen.

Wanneer die wakker werd had die nergens meer last van. Zal ook wel komen omdat we iets hebben kunnen afvallen dus de wind komt niet meer schuin van voren. We maken dus een stuk minder klappen. Dat zou de boot ook wel fijn vinden. Tijdens de wacht wissel werden we opgeroepen door een andere boot. We lagen op ram koers en de beste meneer, van de grote boot vertrouwde het niet. Het bleek een Indiër te zijn en ze waren onderweg naar Singapore. We spraken af dat wij een beetje naar bakboord uitwijken en hun ook. Dan passeren we elkaar allebei aan stuurboord. De meneer herhaalde het nog een keer om mis versstanden te ver komen. Je kon goed zien op de kaart dat we allebei ruimte maakten voor elkaar. Daan ging vervolgens slapen en Jeroen vaarde verder met een lekker muziekje in ze oor.

Gevaren afstand: 165nm
Gemiddelde snelheid: 6,9 knopen
Afstand te gaan: 1567nm

Jeroen & Daan

Reacties

Populaire posts van deze blog

Thuis. Echt thuis...

Na drieënhalf jaar op zee was daar ineens dat moment: de haven van Zeewolde, de kade vol mensen en het geluid van applaus en gejuich dat over het water rolde. Wat een thuiskomst! Ruim 120 man stonden ons op te wachten; familie, vrienden, buren, bekenden van vroeger en zeilvrienden van onderweg. Er was muziek, vuurwerk, tranen en vooral: heel veel warmte. We hadden het ons niet mooier kunnen wensen. Eerlijk geven we toe dat we wel iets wat overprikkeld waren.  We willen iedereen die er was, en iedereen die op afstand heeft meegeleefd, enorm bedanken. Jullie waren er niet alleen bij de aankomst, maar eigenlijk de hele reis door. Via berichtjes, reacties en goede wensen. Soms gelezen op een eilandje midden in de Stille Oceaan, soms onder de skyline van een heuse metropool, maar altijd met veel plezier, omdat het een stukje van thuis mee aan boord bracht. En nu zijn we dus weer écht thuis. Dat klinkt simpel, maar eerlijk is eerlijk: het is best even wennen. Na jaren leven met de wind, ...

Toilet

Tijdens het zeilen is naar het toilet gaan al een hele opgave. Voor sommige mensen is het dagelijkse bezoek op het toilet een rust moment. Nou we kunnen jullie vertellen op een zeilende boot is dat alles behalve rust gevend. Toch wen je eraan en wordt het allemaal normaal. Wat trouwens ook wel vervelend is als er een grootboodschap gedaan moet worden. Normaal niet zo erg want de boot lucht lekker door, maar als de luikjes allemaal dicht zitten. Blijft dit nogal lang hangen. Dit is vervelend maar niet heel erg. Gewoon buiten even een luchtje scheppen. Wat wel erg vervelend is dat het toilet vaak niet door spoelt. Door middel van een handmatige pomp. Pompen we zeewater door het toilet om de behoeftes de zee in te pompen. Alleen tijdens het zeilen werkt dit vaak niet goed. De pomp zuigt lucht aan en dan gebeurd er vrij weinig. Je blijft dan maar pompen. Het ergste is dat die dan in een keer gaat en een beetje behoeftes om hoog schieten als je het niet rustig genoeg doet. Het is ons al...

BBQ bij de burgermeester

Het is zondag en dat betekend dat er een kerkdienst is. Vorige keer vonden we het zo leuk. In Nukutavake. Dat we besloten om hier in Amanu nog een keer te gaan. Deze keer ging Jeroen niet mee, want die vond een keer in ze leven naar een kerk dienst wel genoeg. Ollie, Eva, Son yung en de kinderen om 8 uur naar de kerk. Deze kerk bleek weer een beetje anders te zijn dan die in Nukutavake. Hij was kleiner en er waren veel minder mensen. Omdat hier ook geen scherm hing om de text mee te lezen om te zingen vroegen we een boekje van een lokale bewoner. Die hielp ons naar de juiste liedjes en zo konden we een beetje mee zingen. Najah zingen je kan het beter bleren noemen. Aan het eind van de dienst kregen we 4 plakken cake, ranja en chips. We willen wel vaker naar deze kerk ;) Om 11:30 begon de bbq. De burgermeester had gister een varken geslacht en deze vanochtend onder de grond gebbqt. Deze manier van bbq’n is een traditie in Polynesië. Er waren z’n 30 man op de bbq. Er was van alles te...