Doorgaan naar hoofdcontent

Golfslagbad

De zee is relatief rustig maar hij is zeker niet aangenaam. De golven komen van twee kanten. Dan ontstaat er een kruiszee. Normaal kan je de bewegingen van de boot goed voorspellen, maar met een kruiszee is dat een stuk lastiger. Klagen we mogen we niet echt want we maken ontzettend veel mijlen.

Buitten wordt het al een stukje kouder. Binnen is daarvan niks te merken, want alle luiken en raampjes zitten dicht. Er kom best wel wat water over en dit willen we niet in de boot. Zal niet de eerste keer zijn dat we een golf binnen krijgen. Voor nu moeten we het hier mee doen, want het leven gaat gewoon door. Zo werd er een brood gebakken en aten we s'avond de restanten van de chicken tonight sate.

S'nachts werden we meerdere keren aangevallen door vogels. De vogels probeerden in de ruige zee op de rader paal te landen om te chillen. Dit is ze ook meerdere keren gelukt, maar dit vinden wij toch niet zo een goede chill plek. De rader is hier natuurlik niet voor gemaakt en ze poepen overal. Dus we hebben nu een stok met een grote ijzeren haak eraan in de kuip liggen om de vogels kort jan te maken. Normaal gebruiken we deze haak voor het vissen. Nee hoor grapje we duwen ze met een normale stok van de rader paal en de meeste komen dan niet meer terug.

Gevaren afstand: 146nm
Gemiddelde snelheid: 6,1 knopen
Afstand te gaan: 4255nm

Jeroen & Daan

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Thuis. Echt thuis...

Na drieënhalf jaar op zee was daar ineens dat moment: de haven van Zeewolde, de kade vol mensen en het geluid van applaus en gejuich dat over het water rolde. Wat een thuiskomst! Ruim 120 man stonden ons op te wachten; familie, vrienden, buren, bekenden van vroeger en zeilvrienden van onderweg. Er was muziek, vuurwerk, tranen en vooral: heel veel warmte. We hadden het ons niet mooier kunnen wensen. Eerlijk geven we toe dat we wel iets wat overprikkeld waren.  We willen iedereen die er was, en iedereen die op afstand heeft meegeleefd, enorm bedanken. Jullie waren er niet alleen bij de aankomst, maar eigenlijk de hele reis door. Via berichtjes, reacties en goede wensen. Soms gelezen op een eilandje midden in de Stille Oceaan, soms onder de skyline van een heuse metropool, maar altijd met veel plezier, omdat het een stukje van thuis mee aan boord bracht. En nu zijn we dus weer écht thuis. Dat klinkt simpel, maar eerlijk is eerlijk: het is best even wennen. Na jaren leven met de wind, ...
1 reactie
Meer lezen

Toilet

Tijdens het zeilen is naar het toilet gaan al een hele opgave. Voor sommige mensen is het dagelijkse bezoek op het toilet een rust moment. Nou we kunnen jullie vertellen op een zeilende boot is dat alles behalve rust gevend. Toch wen je eraan en wordt het allemaal normaal. Wat trouwens ook wel vervelend is als er een grootboodschap gedaan moet worden. Normaal niet zo erg want de boot lucht lekker door, maar als de luikjes allemaal dicht zitten. Blijft dit nogal lang hangen. Dit is vervelend maar niet heel erg. Gewoon buiten even een luchtje scheppen. Wat wel erg vervelend is dat het toilet vaak niet door spoelt. Door middel van een handmatige pomp. Pompen we zeewater door het toilet om de behoeftes de zee in te pompen. Alleen tijdens het zeilen werkt dit vaak niet goed. De pomp zuigt lucht aan en dan gebeurd er vrij weinig. Je blijft dan maar pompen. Het ergste is dat die dan in een keer gaat en een beetje behoeftes om hoog schieten als je het niet rustig genoeg doet. Het is ons al...
Een reactie posten
Meer lezen

BBQ bij de burgermeester

Het is zondag en dat betekend dat er een kerkdienst is. Vorige keer vonden we het zo leuk. In Nukutavake. Dat we besloten om hier in Amanu nog een keer te gaan. Deze keer ging Jeroen niet mee, want die vond een keer in ze leven naar een kerk dienst wel genoeg. Ollie, Eva, Son yung en de kinderen om 8 uur naar de kerk. Deze kerk bleek weer een beetje anders te zijn dan die in Nukutavake. Hij was kleiner en er waren veel minder mensen. Omdat hier ook geen scherm hing om de text mee te lezen om te zingen vroegen we een boekje van een lokale bewoner. Die hielp ons naar de juiste liedjes en zo konden we een beetje mee zingen. Najah zingen je kan het beter bleren noemen. Aan het eind van de dienst kregen we 4 plakken cake, ranja en chips. We willen wel vaker naar deze kerk ;) Om 11:30 begon de bbq. De burgermeester had gister een varken geslacht en deze vanochtend onder de grond gebbqt. Deze manier van bbq’n is een traditie in Polynesië. Er waren z’n 30 man op de bbq. Er was van alles te...
Een reactie posten
Meer lezen