Doorgaan naar hoofdcontent

Blue mountains - Daan in Australie

22/11/2024

Nog een ding stond er op de bucketlist. Het bezoeken van de Blue mountains. Dit is een nationaal park 1,5 uur rijden vanaf Sydney. Iedereen die hier is geweest vond het prachtig en raad het aan om dit te bezichtigen. In eerste instantie wou ik dit alleen bezoeken. S’ochtend vroeg de trein om vervolgens de hele dag te hiken en dan s’avonds weer terug. Maar dit liep even anders, omdat er een grote groep was die ook naar de Blue mountains wilden. Als we samen zouden gaan en een auto huren is dit avontuur een stuk goedkoper. Dit besloten we dus ook te doen. Het was allemaal niet echt goed geregeld dus hebben we uiteindelijk dezelfde dag nog een auto moeten regelen. Dit regelen ging gelukkig erg snel. Een mega auto waar 7 personen in kunnen. We waren met ze 6e, 4 Engelsen, 1 Duitser en 1 Nederlander natuurlijk. Ik ging rijden niet omdat ik dat perse wou, maar ik was degene die alles had geregeld dus dat was wel zo makkelijk. achteraf wel een rare keuze want een Nederlander die aan de andere kant van de weg moet rijden of een Engelse die voor hem op de normale manier moet rijden. Gelukkig was ik het al aardig gewend en merkten niemand er iets van totdat ik het om de terug weg aangaf. Iedereen moest er om lachen. 

 

We hebben een aantal dingen bezocht zoals de beroemde 3 sisters en een paar watervallen. Bij een van de watervallen zat een leuke hike van een uurtje. Dit deed ik gewoon op teenslippers en dat vonden de andere jongens nogal al een prestatie. Ze hadden is moeten weten hoe Jeroen de berg is opgelopen in Tahiti op teen slippers. De wandeling naar de waterval was goed te doen allemaal van de berg af. Het enige wat we all concludeerde was dat als we weer terug zouden gaan we helemaal bezweet zouden zijn. De waterval was mooi. Niet de allermooiste die ik ooit heb gezien, maar toch fijn om weer zo in de natuur te zijn. Er bleek ook een gaven jump te zijn vanaf 10 meter. Je moest wel goed springen, want anders zou je op de rotsen klappen. Niemand durfden te gaan. Stelletje poesies dacht ik. Natuurlijk ging ik wel en wouw wat geeft dat toch weer een kick. Na heerlijk te hebben gezwommen was het tijd om terug naar de auto te lopen. Het geklaag begon al vroeg. Wat een stuk klimmen zeg. Iedereen weer mooi bezweet terug in de auto. Toen was het weer tijd om terug te gaan naar  Sydney. De auto moesten we weer op tijd terug brengen. Het scheelde nogal veel geld of we hem gelijk vandaag zouden terug brengen of morgen. Er moest nog wel een stop gemaakt worden. Je raad het al bij de mcdonalds. Dit kan niet missen op een roadtrip.


Sydney is echt mijn favoriete stad van Australië. Hier zou ik wel kunnen wonen. Je hebt hier alles wat je maar kan wensen. Zo kan jezelf vermaken in de stad met alle wolkenkrabbers, maar als je hier geen zin in hebt kan je naar een van de vele stranden. Waar je rustig kan chillen maar ook het hele jaar door kan surfen of kiten. Dan heb je ook de blue mountains wat iets verder is maar toch goed bereikbaar. Daar heb je ontelbare hikes. Zoveel kan je er haast niet doen in je leven. Dan is het leven ook erg goed je verdiend hier goed. Hebt alle voorzieningen die je maar kan wensen. Ja het is echt een prachtige stad. Misschien we de mooiste stad van deze reis tot nu toe. Dit is ook niet echt moeilijk, want de enige twee grote steden waar we zijn geweest zijn Panama city en in Australië Brisbane. Maar toch als ik het vergelijk met Europese hoofdsteden staat Sydney daar tussen hoog op het lijstje.


Daan





Reacties

Populaire posts van deze blog

Thuis. Echt thuis...

Na drieënhalf jaar op zee was daar ineens dat moment: de haven van Zeewolde, de kade vol mensen en het geluid van applaus en gejuich dat over het water rolde. Wat een thuiskomst! Ruim 120 man stonden ons op te wachten; familie, vrienden, buren, bekenden van vroeger en zeilvrienden van onderweg. Er was muziek, vuurwerk, tranen en vooral: heel veel warmte. We hadden het ons niet mooier kunnen wensen. Eerlijk geven we toe dat we wel iets wat overprikkeld waren.  We willen iedereen die er was, en iedereen die op afstand heeft meegeleefd, enorm bedanken. Jullie waren er niet alleen bij de aankomst, maar eigenlijk de hele reis door. Via berichtjes, reacties en goede wensen. Soms gelezen op een eilandje midden in de Stille Oceaan, soms onder de skyline van een heuse metropool, maar altijd met veel plezier, omdat het een stukje van thuis mee aan boord bracht. En nu zijn we dus weer écht thuis. Dat klinkt simpel, maar eerlijk is eerlijk: het is best even wennen. Na jaren leven met de wind, ...

Toilet

Tijdens het zeilen is naar het toilet gaan al een hele opgave. Voor sommige mensen is het dagelijkse bezoek op het toilet een rust moment. Nou we kunnen jullie vertellen op een zeilende boot is dat alles behalve rust gevend. Toch wen je eraan en wordt het allemaal normaal. Wat trouwens ook wel vervelend is als er een grootboodschap gedaan moet worden. Normaal niet zo erg want de boot lucht lekker door, maar als de luikjes allemaal dicht zitten. Blijft dit nogal lang hangen. Dit is vervelend maar niet heel erg. Gewoon buiten even een luchtje scheppen. Wat wel erg vervelend is dat het toilet vaak niet door spoelt. Door middel van een handmatige pomp. Pompen we zeewater door het toilet om de behoeftes de zee in te pompen. Alleen tijdens het zeilen werkt dit vaak niet goed. De pomp zuigt lucht aan en dan gebeurd er vrij weinig. Je blijft dan maar pompen. Het ergste is dat die dan in een keer gaat en een beetje behoeftes om hoog schieten als je het niet rustig genoeg doet. Het is ons al...

BBQ bij de burgermeester

Het is zondag en dat betekend dat er een kerkdienst is. Vorige keer vonden we het zo leuk. In Nukutavake. Dat we besloten om hier in Amanu nog een keer te gaan. Deze keer ging Jeroen niet mee, want die vond een keer in ze leven naar een kerk dienst wel genoeg. Ollie, Eva, Son yung en de kinderen om 8 uur naar de kerk. Deze kerk bleek weer een beetje anders te zijn dan die in Nukutavake. Hij was kleiner en er waren veel minder mensen. Omdat hier ook geen scherm hing om de text mee te lezen om te zingen vroegen we een boekje van een lokale bewoner. Die hielp ons naar de juiste liedjes en zo konden we een beetje mee zingen. Najah zingen je kan het beter bleren noemen. Aan het eind van de dienst kregen we 4 plakken cake, ranja en chips. We willen wel vaker naar deze kerk ;) Om 11:30 begon de bbq. De burgermeester had gister een varken geslacht en deze vanochtend onder de grond gebbqt. Deze manier van bbq’n is een traditie in Polynesië. Er waren z’n 30 man op de bbq. Er was van alles te...