Doorgaan naar hoofdcontent

Blue mountains - Daan in Australie

22/11/2024

Nog een ding stond er op de bucketlist. Het bezoeken van de Blue mountains. Dit is een nationaal park 1,5 uur rijden vanaf Sydney. Iedereen die hier is geweest vond het prachtig en raad het aan om dit te bezichtigen. In eerste instantie wou ik dit alleen bezoeken. S’ochtend vroeg de trein om vervolgens de hele dag te hiken en dan s’avonds weer terug. Maar dit liep even anders, omdat er een grote groep was die ook naar de Blue mountains wilden. Als we samen zouden gaan en een auto huren is dit avontuur een stuk goedkoper. Dit besloten we dus ook te doen. Het was allemaal niet echt goed geregeld dus hebben we uiteindelijk dezelfde dag nog een auto moeten regelen. Dit regelen ging gelukkig erg snel. Een mega auto waar 7 personen in kunnen. We waren met ze 6e, 4 Engelsen, 1 Duitser en 1 Nederlander natuurlijk. Ik ging rijden niet omdat ik dat perse wou, maar ik was degene die alles had geregeld dus dat was wel zo makkelijk. achteraf wel een rare keuze want een Nederlander die aan de andere kant van de weg moet rijden of een Engelse die voor hem op de normale manier moet rijden. Gelukkig was ik het al aardig gewend en merkten niemand er iets van totdat ik het om de terug weg aangaf. Iedereen moest er om lachen. 

 

We hebben een aantal dingen bezocht zoals de beroemde 3 sisters en een paar watervallen. Bij een van de watervallen zat een leuke hike van een uurtje. Dit deed ik gewoon op teenslippers en dat vonden de andere jongens nogal al een prestatie. Ze hadden is moeten weten hoe Jeroen de berg is opgelopen in Tahiti op teen slippers. De wandeling naar de waterval was goed te doen allemaal van de berg af. Het enige wat we all concludeerde was dat als we weer terug zouden gaan we helemaal bezweet zouden zijn. De waterval was mooi. Niet de allermooiste die ik ooit heb gezien, maar toch fijn om weer zo in de natuur te zijn. Er bleek ook een gaven jump te zijn vanaf 10 meter. Je moest wel goed springen, want anders zou je op de rotsen klappen. Niemand durfden te gaan. Stelletje poesies dacht ik. Natuurlijk ging ik wel en wouw wat geeft dat toch weer een kick. Na heerlijk te hebben gezwommen was het tijd om terug naar de auto te lopen. Het geklaag begon al vroeg. Wat een stuk klimmen zeg. Iedereen weer mooi bezweet terug in de auto. Toen was het weer tijd om terug te gaan naar  Sydney. De auto moesten we weer op tijd terug brengen. Het scheelde nogal veel geld of we hem gelijk vandaag zouden terug brengen of morgen. Er moest nog wel een stop gemaakt worden. Je raad het al bij de mcdonalds. Dit kan niet missen op een roadtrip.


Sydney is echt mijn favoriete stad van Australië. Hier zou ik wel kunnen wonen. Je hebt hier alles wat je maar kan wensen. Zo kan jezelf vermaken in de stad met alle wolkenkrabbers, maar als je hier geen zin in hebt kan je naar een van de vele stranden. Waar je rustig kan chillen maar ook het hele jaar door kan surfen of kiten. Dan heb je ook de blue mountains wat iets verder is maar toch goed bereikbaar. Daar heb je ontelbare hikes. Zoveel kan je er haast niet doen in je leven. Dan is het leven ook erg goed je verdiend hier goed. Hebt alle voorzieningen die je maar kan wensen. Ja het is echt een prachtige stad. Misschien we de mooiste stad van deze reis tot nu toe. Dit is ook niet echt moeilijk, want de enige twee grote steden waar we zijn geweest zijn Panama city en in Australië Brisbane. Maar toch als ik het vergelijk met Europese hoofdsteden staat Sydney daar tussen hoog op het lijstje.


Daan





Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Spinakker tape

De voorbereidingen voor de oversteek zijn vandaag weer in volle gang. Tenminste voor Ollie en Daan, want Jeroen ligt nog steeds ziek op bed. Ollie heeft s’ochtends de afwas gedaan en Daan water gehaald bij het dingy dock.  S’middags wou Ollie graag wat dingen regelen op ze laptop. Dit kon niet aanboord, want ons internet was op. Daan wou boodschappen doen en een nieuw internet kaartje kopen. Dus Ollie en Daan zijn samen naar de kant gegaan en hebben Jeroen aan ze lot overgelaten.  Sailing Ohana de catamaran waar we laatst een cake voor hebben gemaakt. Zij zijn al een tijdje onderweg naar Paaseiland. Zij hebben in de eerste dagen hun spinnaker gescheurd. Ze hebben ons gevraagd of we daar reparatie tape voor konden halen en mee wouden nemen naar Paaseiland. Dit konden we niet vinden in Panama city. Dus hebben we gevraagd aan andere cruisers die nog aan de andere kant van het kanaal zijn of ze die mee kunnen nemen bij de zeilmaker in Shelter bay marina.  Parker en Katy...
Een reactie posten
Meer lezen

Snel naar de hagedissen

Rond 0700 uur zouden we vertrekken, dus om 06:00 stond de wekker. We werden gelukkig blij verrast met het weer. Weliswaar wat wolken maar ook blauwe lucht en een zonnetje. Na 2 grauwe regenachtige dagen zagen Cooktown en vooral de omliggende bergen er magisch uit in de ochtend gloren. Even ontbijten, het laatste afval naar de kant, het bootje aan dek en de afwas was het tijd om te vertrekken. De bestemming Lizzard Eiland. Ruim 50 mijl verder op en een van de 3 onderzoek stations van het Great barrier reef. Het zeil was nog dubbel gereefd en dit was nog steeds wel nodig. Het eerste stuk tot aan de kaap hingen we aan de wind, hierna konden we wat afvallen en begon de boot echt te lopen. Wat een racemachine kan het toch ook zijn. Harry was weer eens uit bed gehaald een stuurde de boot prefect naar dit bijzondere eiland. Snel ook! De gemiddelde snelheid deze tocht van 53 mijl was wel 7.6 knopen! Aangekomen bij Lizzard eiland waren we natuurlijk lekker eigenwijs. Onder een afkeurende blik, ...
Een reactie posten
Meer lezen

We zijn onderweg

  Wat een heftige nacht hebben we gehad. Dit was zeker de slechtste nacht tot nu toe. Wat ging de boot te keer. Er stond deining de baai in en hier lagen een groot gedeelde van de nacht dwars op. Dit betekenden dus slingeren als een gek. Niet ideaal als laatste nacht… Beide vonden we het hierdoor ook geen tijd om ons bed uit te gaan om 0800. Het werd dus ietsje later en om 0930 waren we beide ons bed uit. Even een ontbijtje erin gestopt en toen moesten we het bootje opruimen. Fijn dat het echt Engels weer was, alles nat… dus het bootje leeg laten lopen, naar binnen toe, afdrogen en opbergen. Daarna moesten alleen de hoezen nog van de zeilen worden afgehaald. Klaar om te vertrekken, maar niet voordat we nog 1 keer het weer hadden bekeken, ons hadden uitgeklaard en nog een lekker broodje kip hadden gegeten. Toen was het echt tijd om weg te gaan. Heel fijn dat de regen gestopt was. Motor starten, anker binnen halen, het anker goed vastzetten en de zeilen hijsen. Daan heeft zijn eerste...
Een reactie posten
Meer lezen