Doorgaan naar hoofdcontent

sleutelen met kerst

Wat is er nu leuker dan op 2e kerst dag de motor van de boot uit elkaar te slopen? om het nog leuker te maken doen we dit natuurlijk terwijl we over zee zeilen. Tja het zit niet echt mee op de Mighty Challenger de laatste weken…

De ochtend was relax, we vaarde heerlijk maar het was wel wat te ruig om aan het project motor te beginnen. Naja mijlen maken onder zeil is ook helemaal prima, dus zo zeilde we de ochtend heerlijk door.

Rond de middag werd Daan wakker en hadden we lunch met een stuk van de Harry potter film erbij. Helemaal niet slecht. Het was zelfs zo relax dat de luikjes van jeroen helemaal dicht vielen.

Hij werd wakker omdat er actie was, een dikke bui met wat extra wind. De extra wind hield wel een minuut of 3 aan en toen ging die uit. balen maar het regende wel zo hard dat er een douche werd genomen aan dek. Na de regen was de wind niet meer zo sterk en we besloten aan project olie koeler te beginnen.

De missie duurde iets langer dan we hadden gepland maar net voor het donker draaide alles weer en nu kunnen we dus de motor weer gebruiken. De Olie koeler doet even niet meer mee, maar dat is dan maar zo. Die schijnt toch alleen maar nodig te zijn boven de 2200 toeren en dat varen we eigenlijk nooit.

Wat fijn dat de motor weer kan draaien en wat kut dat we steeds weer pech hebben. Ik zal in ieder geval niet meer hard op spreken over een volgende boot, voor het geval dat ze mee luistert.

Daan maakte savonds na het opruimen van de zooi nog een lekkere groene curry. We doen het weer erg goed met eten. Dat als alles behalve ellende tijdens deze tocht.

Ivm het weer lijkt het erop dat we niet voor het nieuwe jaar in indo aan komen. naja daar is even niks aan te veranderen. We hopen dat de rest van de tocht zonder problemen gaat verlopen.

Daan & Jeroen

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Thuis. Echt thuis...

Na drieënhalf jaar op zee was daar ineens dat moment: de haven van Zeewolde, de kade vol mensen en het geluid van applaus en gejuich dat over het water rolde. Wat een thuiskomst! Ruim 120 man stonden ons op te wachten; familie, vrienden, buren, bekenden van vroeger en zeilvrienden van onderweg. Er was muziek, vuurwerk, tranen en vooral: heel veel warmte. We hadden het ons niet mooier kunnen wensen. Eerlijk geven we toe dat we wel iets wat overprikkeld waren.  We willen iedereen die er was, en iedereen die op afstand heeft meegeleefd, enorm bedanken. Jullie waren er niet alleen bij de aankomst, maar eigenlijk de hele reis door. Via berichtjes, reacties en goede wensen. Soms gelezen op een eilandje midden in de Stille Oceaan, soms onder de skyline van een heuse metropool, maar altijd met veel plezier, omdat het een stukje van thuis mee aan boord bracht. En nu zijn we dus weer écht thuis. Dat klinkt simpel, maar eerlijk is eerlijk: het is best even wennen. Na jaren leven met de wind, ...

Toilet

Tijdens het zeilen is naar het toilet gaan al een hele opgave. Voor sommige mensen is het dagelijkse bezoek op het toilet een rust moment. Nou we kunnen jullie vertellen op een zeilende boot is dat alles behalve rust gevend. Toch wen je eraan en wordt het allemaal normaal. Wat trouwens ook wel vervelend is als er een grootboodschap gedaan moet worden. Normaal niet zo erg want de boot lucht lekker door, maar als de luikjes allemaal dicht zitten. Blijft dit nogal lang hangen. Dit is vervelend maar niet heel erg. Gewoon buiten even een luchtje scheppen. Wat wel erg vervelend is dat het toilet vaak niet door spoelt. Door middel van een handmatige pomp. Pompen we zeewater door het toilet om de behoeftes de zee in te pompen. Alleen tijdens het zeilen werkt dit vaak niet goed. De pomp zuigt lucht aan en dan gebeurd er vrij weinig. Je blijft dan maar pompen. Het ergste is dat die dan in een keer gaat en een beetje behoeftes om hoog schieten als je het niet rustig genoeg doet. Het is ons al...

BBQ bij de burgermeester

Het is zondag en dat betekend dat er een kerkdienst is. Vorige keer vonden we het zo leuk. In Nukutavake. Dat we besloten om hier in Amanu nog een keer te gaan. Deze keer ging Jeroen niet mee, want die vond een keer in ze leven naar een kerk dienst wel genoeg. Ollie, Eva, Son yung en de kinderen om 8 uur naar de kerk. Deze kerk bleek weer een beetje anders te zijn dan die in Nukutavake. Hij was kleiner en er waren veel minder mensen. Omdat hier ook geen scherm hing om de text mee te lezen om te zingen vroegen we een boekje van een lokale bewoner. Die hielp ons naar de juiste liedjes en zo konden we een beetje mee zingen. Najah zingen je kan het beter bleren noemen. Aan het eind van de dienst kregen we 4 plakken cake, ranja en chips. We willen wel vaker naar deze kerk ;) Om 11:30 begon de bbq. De burgermeester had gister een varken geslacht en deze vanochtend onder de grond gebbqt. Deze manier van bbq’n is een traditie in Polynesië. Er waren z’n 30 man op de bbq. Er was van alles te...