Doorgaan naar hoofdcontent

Annelies als haaienvoer!

We werden wakker in een hele kalme baai… Zo zaten we genietend de bijzondere omgeving aan het ontbijt. We baalde ook iets omdat de wind weer ver te zoeken was. Naja we hadden 7 knopen op de windmeter. Dat is net windkracht 3. Stil liggen doen we dan niet, maar het voelt dan wel als dobberen met het windje mee richting rif. Gelukkig hebben we 2 mogelijke ankerplaatsen en zijn deze vandaag beide prima te halen. 

We waren blij verrast toen we achter de kaap vandaan schoven. Een mooie 11 a 12 knopen wind, dus dat is lekker zeilen! De zee was kalm door het rif en zo is het dus extra genieten. We kwamen zelfs nog 2 keer grote beroepsvaart tegen. Beide ruim boven de 250 meter. Wat een joekels en wat zijn wij dan toch klein. 


We hadden genoeg snelheid in de boot om door te zeilen naar de 2e mogelijke stopplaats, maar het was heet en we hadden zin om lekker te zwemmen. Bij het rif lag een mooi stuk zand om te ankeren. 170 bij 70 meter. Ruim voor ons om te ankeren. Na een korte verkenningstocht gooide we ons ankeretje in het zand. Het was hier maar 5 meter diep en werd langzaam dieper tot 15 meter. We lagen heerlijk en konden niet wachten om het water in te gaan. 


We stapte in de dinghy en vaarde naar het ondiepe stuk van het koraal. Wat was het weer bijzonder! Zo veel kleuren en wat een vissen. Dit was echt weer een mooi stuk onaangetast jong koraal. Langzaam maar zeker kwamen we steeds in dieper water. We zagen grotere vissen, en mooie rog en natuurlijk wat haaien. Dat was vooral voor Annelies even wennen. Na de eerste snorkel tour hadden we nog niet genoeg van het onderwaterleven en zo vaarde weer terug naar het ondiepe. Annelies ging hier eerst het water in en kwam al gillende weer terug gezwommen! Er zat daar namelijk een hele grote haai! Ik zat nog in het bootje en moest wel lachen. Ze had de duikbril op de voorhoofd gezet en keek niet eens meer naar de haai. Zo was ze natuurlijk wel een makkelijk hapje. Maar we zaten in het ondiepe dus groot kon die haai nooit zijn. Dat bleek ook toen ik het water in dook. hoe groot dan ook... het blijft toch een imposant dier, zo een haai. Dan wordt een meter al snel 2 a 3 meter ;) 


Gelukkig had de haai geen honger, maar was wel een beetje nieuwsgierig. Na een paar keer goed dichtbij te zijn geweest was het duidelijk. We waren geen eten voor hem. Dus zo verdween die weer het diepe blauwe water in.


Morgen varen we weer richting de kant, richting 1 van de vele eilandjes waar we kunnen liggen. Daar kunnen we wat relaxter liggen dat waar we nu liggen. Dit beloofd namelijk een heftig nachtje te worden. 


Annelies & Jeroen 








Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Thuis. Echt thuis...

Na drieënhalf jaar op zee was daar ineens dat moment: de haven van Zeewolde, de kade vol mensen en het geluid van applaus en gejuich dat over het water rolde. Wat een thuiskomst! Ruim 120 man stonden ons op te wachten; familie, vrienden, buren, bekenden van vroeger en zeilvrienden van onderweg. Er was muziek, vuurwerk, tranen en vooral: heel veel warmte. We hadden het ons niet mooier kunnen wensen. Eerlijk geven we toe dat we wel iets wat overprikkeld waren.  We willen iedereen die er was, en iedereen die op afstand heeft meegeleefd, enorm bedanken. Jullie waren er niet alleen bij de aankomst, maar eigenlijk de hele reis door. Via berichtjes, reacties en goede wensen. Soms gelezen op een eilandje midden in de Stille Oceaan, soms onder de skyline van een heuse metropool, maar altijd met veel plezier, omdat het een stukje van thuis mee aan boord bracht. En nu zijn we dus weer écht thuis. Dat klinkt simpel, maar eerlijk is eerlijk: het is best even wennen. Na jaren leven met de wind, ...
1 reactie
Meer lezen

Spinakker tape

De voorbereidingen voor de oversteek zijn vandaag weer in volle gang. Tenminste voor Ollie en Daan, want Jeroen ligt nog steeds ziek op bed. Ollie heeft s’ochtends de afwas gedaan en Daan water gehaald bij het dingy dock.  S’middags wou Ollie graag wat dingen regelen op ze laptop. Dit kon niet aanboord, want ons internet was op. Daan wou boodschappen doen en een nieuw internet kaartje kopen. Dus Ollie en Daan zijn samen naar de kant gegaan en hebben Jeroen aan ze lot overgelaten.  Sailing Ohana de catamaran waar we laatst een cake voor hebben gemaakt. Zij zijn al een tijdje onderweg naar Paaseiland. Zij hebben in de eerste dagen hun spinnaker gescheurd. Ze hebben ons gevraagd of we daar reparatie tape voor konden halen en mee wouden nemen naar Paaseiland. Dit konden we niet vinden in Panama city. Dus hebben we gevraagd aan andere cruisers die nog aan de andere kant van het kanaal zijn of ze die mee kunnen nemen bij de zeilmaker in Shelter bay marina.  Parker en Katy...
Een reactie posten
Meer lezen

Toilet

Tijdens het zeilen is naar het toilet gaan al een hele opgave. Voor sommige mensen is het dagelijkse bezoek op het toilet een rust moment. Nou we kunnen jullie vertellen op een zeilende boot is dat alles behalve rust gevend. Toch wen je eraan en wordt het allemaal normaal. Wat trouwens ook wel vervelend is als er een grootboodschap gedaan moet worden. Normaal niet zo erg want de boot lucht lekker door, maar als de luikjes allemaal dicht zitten. Blijft dit nogal lang hangen. Dit is vervelend maar niet heel erg. Gewoon buiten even een luchtje scheppen. Wat wel erg vervelend is dat het toilet vaak niet door spoelt. Door middel van een handmatige pomp. Pompen we zeewater door het toilet om de behoeftes de zee in te pompen. Alleen tijdens het zeilen werkt dit vaak niet goed. De pomp zuigt lucht aan en dan gebeurd er vrij weinig. Je blijft dan maar pompen. Het ergste is dat die dan in een keer gaat en een beetje behoeftes om hoog schieten als je het niet rustig genoeg doet. Het is ons al...
Een reactie posten
Meer lezen