Doorgaan naar hoofdcontent

Annelies als haaienvoer!

We werden wakker in een hele kalme baai… Zo zaten we genietend de bijzondere omgeving aan het ontbijt. We baalde ook iets omdat de wind weer ver te zoeken was. Naja we hadden 7 knopen op de windmeter. Dat is net windkracht 3. Stil liggen doen we dan niet, maar het voelt dan wel als dobberen met het windje mee richting rif. Gelukkig hebben we 2 mogelijke ankerplaatsen en zijn deze vandaag beide prima te halen. 

We waren blij verrast toen we achter de kaap vandaan schoven. Een mooie 11 a 12 knopen wind, dus dat is lekker zeilen! De zee was kalm door het rif en zo is het dus extra genieten. We kwamen zelfs nog 2 keer grote beroepsvaart tegen. Beide ruim boven de 250 meter. Wat een joekels en wat zijn wij dan toch klein. 


We hadden genoeg snelheid in de boot om door te zeilen naar de 2e mogelijke stopplaats, maar het was heet en we hadden zin om lekker te zwemmen. Bij het rif lag een mooi stuk zand om te ankeren. 170 bij 70 meter. Ruim voor ons om te ankeren. Na een korte verkenningstocht gooide we ons ankeretje in het zand. Het was hier maar 5 meter diep en werd langzaam dieper tot 15 meter. We lagen heerlijk en konden niet wachten om het water in te gaan. 


We stapte in de dinghy en vaarde naar het ondiepe stuk van het koraal. Wat was het weer bijzonder! Zo veel kleuren en wat een vissen. Dit was echt weer een mooi stuk onaangetast jong koraal. Langzaam maar zeker kwamen we steeds in dieper water. We zagen grotere vissen, en mooie rog en natuurlijk wat haaien. Dat was vooral voor Annelies even wennen. Na de eerste snorkel tour hadden we nog niet genoeg van het onderwaterleven en zo vaarde weer terug naar het ondiepe. Annelies ging hier eerst het water in en kwam al gillende weer terug gezwommen! Er zat daar namelijk een hele grote haai! Ik zat nog in het bootje en moest wel lachen. Ze had de duikbril op de voorhoofd gezet en keek niet eens meer naar de haai. Zo was ze natuurlijk wel een makkelijk hapje. Maar we zaten in het ondiepe dus groot kon die haai nooit zijn. Dat bleek ook toen ik het water in dook. hoe groot dan ook... het blijft toch een imposant dier, zo een haai. Dan wordt een meter al snel 2 a 3 meter ;) 


Gelukkig had de haai geen honger, maar was wel een beetje nieuwsgierig. Na een paar keer goed dichtbij te zijn geweest was het duidelijk. We waren geen eten voor hem. Dus zo verdween die weer het diepe blauwe water in.


Morgen varen we weer richting de kant, richting 1 van de vele eilandjes waar we kunnen liggen. Daar kunnen we wat relaxter liggen dat waar we nu liggen. Dit beloofd namelijk een heftig nachtje te worden. 


Annelies & Jeroen 








Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Gebombardeerd door eekhoorns

Onze dag begon ontspannen met het inmiddels vertrouwde luxe ontbijtje. Met getoast brood en tropisch fruit voelden we ons weer helemaal in de vakantiestemming. Vastbesloten om te genieten van zon en zee, gingen we op pad naar een resort met zwembad. Helaas bleek het zwembad alleen toegankelijk voor hotelgasten. Balen! Vooral voor Thom, die echt een hekel aan dat zand heeft. De prijzen waren hier nogal aan de pittige kant voor Balinese begrippen, dus dit werd niet eten en relaxen bij dit resort. Niet getreurd, we vonden al snel een charmant tentje naast het resort waar we met onze voeten in het zand (sorry Thom) konden lunchen. Terwijl we genoten van ons eten, werden we onverwachts gezelschap gehouden door enkele brutale eekhoorns. Deze kleine acrobaten smulden boven ons van vruchten en lieten de grote pitten zonder pardon naar beneden vallen. Het leek wel een gepland bombardement. Meerdere keren vielen deze met een flinke vaart op onze tafel, tot onze grote schrik. Esmee kreeg zelfs ee...
2 reacties
Meer lezen

Geen wind, wel water

De wind was niet geheel aanwezig deze ochtend. Zeilen deden we nog wel maar het houd niet over… 2 knopen snelheid maar wel de goede kant op. Daarentegen was het wel heel rustig aan boord, rustig genoeg om de pomp van de watermaker te vervangen. Dat was dan ook het project van deze morgen. Slangen los, voeding los, wat signaal kabels los en zo stond de pomp op tafel. Het vervangen was niet heel moeilijk. De pomp met elektra motor er uit en de nieuwe er in. Wel even de leidingen over zetten van de oude naar de nieuwe pomp, en de druk sensor weer aansluiten als laatst deden we koel-ribben weer monteren. Hierna kon die weer terug en worden aangesloten. Daarna even testen en direct een paar uurtjes water maken. Fijn dat die het weer doet en hij lijkt wel stiller te zijn geworden. Voor de rest hebben nog even een paar uurtjes gevaren op de motor. Zo konden we wat stroom draaien en natuurlijk wat extra mijltjes maken. De wind kwam in de loop van de dag weeer een beetje terug maar in de avond ...
3 reacties
Meer lezen

Challenger komt thuis!

  Na ruim 36.000 zeemijlen, 22 landen en een volledige rondje om de wereld, zeilt  Challenger  op zaterdag 25 oktober rond 14:00 uur Zeewolde weer binnen.  Wat ooit een plan was is nu een onvergetelijke ervaring. Drie jaar lang hebben we genoten, oceanen overgestoken, stormen uitgezeten, nieuwe vrienden gemaakt, onderdelen in de vreemdste uithoeken van de wereld opgescharreld en ontdekt dat er altijd nóg een schroefje los kan zitten. En nu… varen we de laatste mijlen naar huis. ⚓️ Het voelt dubbel: blij dat we bijna zijn, maar ook een beetje melancholisch dat dit hoofdstuk van onze wereldreis bijna voorbij is. Wees welkom en kom naar de haven van Zeewolde om ons welkom te heten, een hand te geven of gewoon even te zwaaien terwijl  Challenger  haar laatste meters van de wereldreis zeilt. 🗓 zaterdag 25 oktober 🕑 Rond 14:00 uur 📍 aanloophaven Zeewolde Een extra groot dankjewel aan iedereen die deze reis mogelijk maakte: Aan de mensen die onderdelen opstuurd...
4 reacties
Meer lezen