Doorgaan naar hoofdcontent

Pannenkoeken

Vandaag is er veel papier werk gedaan. We moeten nogal veel uitzoeken en invullen om naar Australië te gaan. Australië heeft gewoon heel veel regeltjes. Ze zijn vooral bang dat wij ziektes meenemen. We mogen bijvoorbeeld geen dierlijke producten meenemen. Hier hebben ze veel vragen over en dit moeten wij allemaal van te voren regelen. Heel erg is het natuurlijk niet. We mogen wel een beetje werken anders worden we veelte lui. 


S’middags hebben we pannenkoeken gegeten tijdens het kijken van een film. We waren zo lekker aan het chillen dat we ook nog een tweede film hebben aangezet. Veel meer hebben we eigenlijk niet meer gedaan vandaag. 


Jeroen voelt zich weer erg goed en hoeft niet zo vaak meer naar de wc. We willen dus morgen weer wat klusjes gaan doen aan de boot. Er is nog een klein lijstje di ene moeten afwerken voordat we de zee op gaan. Zo moeten we nog wat nieuwe rubbers plakken en wat olie uit de motor halen. Geen grote klussen maar toch moet het gebeuren. Ohja Rolf en Andre van de boot Rebbel&rebbel zijn vandaag ook aangekomen bij musket cove. Wij hebben samen met hun 6 maanden in Curacao op het Spaanse water gelegen. Dit is inmiddels alweer een jaar geleden. Dit is ook de laatste plek waar wij elkaar hebben gezien. Super toevallig dus dat we elkaar hier weer tegen komen. Ze hadden al aangeboden om een drankje te gaan doen vandaag op de kant. Daan zag dit wel zitten, maar Jeroen durfde het nog niet aan om zo ver weg van de wc te gaan ;) Dit doen we morgen dus. Gezellig bij kletsen met een borreltje. 


Jeroen & Daan



Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Thuis. Echt thuis...

Na drieënhalf jaar op zee was daar ineens dat moment: de haven van Zeewolde, de kade vol mensen en het geluid van applaus en gejuich dat over het water rolde. Wat een thuiskomst! Ruim 120 man stonden ons op te wachten; familie, vrienden, buren, bekenden van vroeger en zeilvrienden van onderweg. Er was muziek, vuurwerk, tranen en vooral: heel veel warmte. We hadden het ons niet mooier kunnen wensen. Eerlijk geven we toe dat we wel iets wat overprikkeld waren.  We willen iedereen die er was, en iedereen die op afstand heeft meegeleefd, enorm bedanken. Jullie waren er niet alleen bij de aankomst, maar eigenlijk de hele reis door. Via berichtjes, reacties en goede wensen. Soms gelezen op een eilandje midden in de Stille Oceaan, soms onder de skyline van een heuse metropool, maar altijd met veel plezier, omdat het een stukje van thuis mee aan boord bracht. En nu zijn we dus weer écht thuis. Dat klinkt simpel, maar eerlijk is eerlijk: het is best even wennen. Na jaren leven met de wind, ...
1 reactie
Meer lezen

Toilet

Tijdens het zeilen is naar het toilet gaan al een hele opgave. Voor sommige mensen is het dagelijkse bezoek op het toilet een rust moment. Nou we kunnen jullie vertellen op een zeilende boot is dat alles behalve rust gevend. Toch wen je eraan en wordt het allemaal normaal. Wat trouwens ook wel vervelend is als er een grootboodschap gedaan moet worden. Normaal niet zo erg want de boot lucht lekker door, maar als de luikjes allemaal dicht zitten. Blijft dit nogal lang hangen. Dit is vervelend maar niet heel erg. Gewoon buiten even een luchtje scheppen. Wat wel erg vervelend is dat het toilet vaak niet door spoelt. Door middel van een handmatige pomp. Pompen we zeewater door het toilet om de behoeftes de zee in te pompen. Alleen tijdens het zeilen werkt dit vaak niet goed. De pomp zuigt lucht aan en dan gebeurd er vrij weinig. Je blijft dan maar pompen. Het ergste is dat die dan in een keer gaat en een beetje behoeftes om hoog schieten als je het niet rustig genoeg doet. Het is ons al...
Een reactie posten
Meer lezen

BBQ bij de burgermeester

Het is zondag en dat betekend dat er een kerkdienst is. Vorige keer vonden we het zo leuk. In Nukutavake. Dat we besloten om hier in Amanu nog een keer te gaan. Deze keer ging Jeroen niet mee, want die vond een keer in ze leven naar een kerk dienst wel genoeg. Ollie, Eva, Son yung en de kinderen om 8 uur naar de kerk. Deze kerk bleek weer een beetje anders te zijn dan die in Nukutavake. Hij was kleiner en er waren veel minder mensen. Omdat hier ook geen scherm hing om de text mee te lezen om te zingen vroegen we een boekje van een lokale bewoner. Die hielp ons naar de juiste liedjes en zo konden we een beetje mee zingen. Najah zingen je kan het beter bleren noemen. Aan het eind van de dienst kregen we 4 plakken cake, ranja en chips. We willen wel vaker naar deze kerk ;) Om 11:30 begon de bbq. De burgermeester had gister een varken geslacht en deze vanochtend onder de grond gebbqt. Deze manier van bbq’n is een traditie in Polynesië. Er waren z’n 30 man op de bbq. Er was van alles te...
Een reactie posten
Meer lezen