Doorgaan naar hoofdcontent

Backflips

6 uur s’ochtends stond de wekker. Even uit het luik kijken, maar helaas nog geen bootjes. Een half uurtje later keken we weer en toen waren er wel toeristen bootjes en veel ook. Deze kans grepen we met open armen aan. Hup allemaal het bootje in en gaan met die banaan. Al onze snorkel spullen lagen nog in het bootje. We hoefden dus alleen maar het bootje op te pompen en te laten zakken. We moeten dus nu altijd elke dag het bootje oppompen, omdat die langzaam leeg loopt. Vervelend binnenkort maar weer een keer plakken. 


De manta waren er! Plus 40 touristen. Er stond nogal veel stromingen dus moest er iemand in het bootje blijven Jeroen offerde zich op. Hij liet Esmee en Daan samen naar de manta’s zwemmen. Wat is het toch een lieve jongen. Van de 40 touristen hebben geen last gehad najah Esmee wel en Daan niet. Iedereen probeerde te kijken en duwde elkaar aan de kant om maar een glimp van de manta te kunnen zien. Daan had hier geen last van, want die dook naar beneden en de toeristen konden dit niet. Zo was Daan super dichtbij de manta’s om filmpjes te maken. We hebben hier twee filmpjes van gemaakt de mantra vlog en een rustig filmpje van de manta’s. Toen Esmee en Daan weer bij het bootje aan kwamen waren de manta’s helaas al weg. Jammer voor Jeroen, maar gelukkig heeft hij ze vorige keer met Justin gezien. 


Na ons manta avontuur zijn we gaan varen. Richting Naviti hier zijn we ook geweest met Justin. Dit is de plek waar we het gezonken vliegtuig hebben gezien. We besloten nu wel iets verder in de baai te gaan liggen. Zo leek het net een nieuw plekje. We lagen hier mooi alleen. Esmee en Daan zijn nog even lekker naar het mega grote privé strand geweest en daarna hebben we s’avonds lekker pasta gegeten. Hier hadden we mooi nog een portie van over om nog een keer van te eten.


Jeroen, Esmee & Daan



Reacties

Populaire posts van deze blog

Gebombardeerd door eekhoorns

Onze dag begon ontspannen met het inmiddels vertrouwde luxe ontbijtje. Met getoast brood en tropisch fruit voelden we ons weer helemaal in de vakantiestemming. Vastbesloten om te genieten van zon en zee, gingen we op pad naar een resort met zwembad. Helaas bleek het zwembad alleen toegankelijk voor hotelgasten. Balen! Vooral voor Thom, die echt een hekel aan dat zand heeft. De prijzen waren hier nogal aan de pittige kant voor Balinese begrippen, dus dit werd niet eten en relaxen bij dit resort. Niet getreurd, we vonden al snel een charmant tentje naast het resort waar we met onze voeten in het zand (sorry Thom) konden lunchen. Terwijl we genoten van ons eten, werden we onverwachts gezelschap gehouden door enkele brutale eekhoorns. Deze kleine acrobaten smulden boven ons van vruchten en lieten de grote pitten zonder pardon naar beneden vallen. Het leek wel een gepland bombardement. Meerdere keren vielen deze met een flinke vaart op onze tafel, tot onze grote schrik. Esmee kreeg zelfs ee...

Geen wind, wel water

De wind was niet geheel aanwezig deze ochtend. Zeilen deden we nog wel maar het houd niet over… 2 knopen snelheid maar wel de goede kant op. Daarentegen was het wel heel rustig aan boord, rustig genoeg om de pomp van de watermaker te vervangen. Dat was dan ook het project van deze morgen. Slangen los, voeding los, wat signaal kabels los en zo stond de pomp op tafel. Het vervangen was niet heel moeilijk. De pomp met elektra motor er uit en de nieuwe er in. Wel even de leidingen over zetten van de oude naar de nieuwe pomp, en de druk sensor weer aansluiten als laatst deden we koel-ribben weer monteren. Hierna kon die weer terug en worden aangesloten. Daarna even testen en direct een paar uurtjes water maken. Fijn dat die het weer doet en hij lijkt wel stiller te zijn geworden. Voor de rest hebben nog even een paar uurtjes gevaren op de motor. Zo konden we wat stroom draaien en natuurlijk wat extra mijltjes maken. De wind kwam in de loop van de dag weeer een beetje terug maar in de avond ...

Challenger komt thuis!

  Na ruim 36.000 zeemijlen, 22 landen en een volledige rondje om de wereld, zeilt  Challenger  op zaterdag 25 oktober rond 14:00 uur Zeewolde weer binnen.  Wat ooit een plan was is nu een onvergetelijke ervaring. Drie jaar lang hebben we genoten, oceanen overgestoken, stormen uitgezeten, nieuwe vrienden gemaakt, onderdelen in de vreemdste uithoeken van de wereld opgescharreld en ontdekt dat er altijd nóg een schroefje los kan zitten. En nu… varen we de laatste mijlen naar huis. ⚓️ Het voelt dubbel: blij dat we bijna zijn, maar ook een beetje melancholisch dat dit hoofdstuk van onze wereldreis bijna voorbij is. Wees welkom en kom naar de haven van Zeewolde om ons welkom te heten, een hand te geven of gewoon even te zwaaien terwijl  Challenger  haar laatste meters van de wereldreis zeilt. 🗓 zaterdag 25 oktober 🕑 Rond 14:00 uur 📍 aanloophaven Zeewolde Een extra groot dankjewel aan iedereen die deze reis mogelijk maakte: Aan de mensen die onderdelen opstuurd...