Doorgaan naar hoofdcontent

Hapje voor de haaien

We hadden afgesproken om rond 7 uur te beginnen met kiten. We besloten dus al om 06:30 te beginnen met de kite klaar leggen. Eerst legden we de lijnen klaar. Even goed kijken of er geen knopen in zaten om vervolgens de lijnen aan de kite vast te maken.

Wanneer we de kite hadden opgeblazen verbaasde het ons dat er maar een lijn in de knoop zat. Dit was makkelijk opgelost. Even het uiteinde los maken, binnen halen en weer op de juiste manier vast knopen.

Dit viel dus alles mee. Vanaf nu kunnen we ook onze kites vanaf de boot starten. Het kiten was prachtig. Vlak water met een stevig windje. Perfecte omstandigheden om te oefenen met jumpen.

Rond 9 uur was het kite feestje alweer klaar want er moest vis gevangen worden. Samen met de buren (Franciso, Sulve en Rik) Gingen Ollie en Daan weer op jacht.

De jacht was zoals gewoonlijk succesvol. Een hele emmer vol. Wat ook wel erg mooi was dat de haaien en van onze gevangen groupers te pakken hebben gekregen. Daan hat een succesvol schot op een grouper, ongeveer 15 meter diep. Waarna hij de lijn wou binnen halen alleen die slipte uit zij handen. De haaien twijfelde geen moment en vlogen op de gewonde grouper af. Dit ging echt snel want binnen een paar seconden was de hele vis weg.

Na de lunch is er nog weer gekite en gefoild. Wat een drukke dag. Iedereen is helemaal gesloopt na zoveel sporten. Maar dit is wel een heerlijk gevoel.

Eva en Rik hadden met de vangst vandaag ceviche gemaakt. Met een base of kokosmelk. Wij hadden dit nog nooit gegeten maar het smaakte fanatisch. Tijdens het eten besloten we om morgen vroeg naar de volgende ankerplek te gaan. Hier kunnen we ook kiten. Het eiland is daar ook wat groter. Dit is handig want dan kunnen we bbq'n.

Jeroen, Ollie & Daan

Reacties

Populaire posts van deze blog

Thuis. Echt thuis...

Na drieënhalf jaar op zee was daar ineens dat moment: de haven van Zeewolde, de kade vol mensen en het geluid van applaus en gejuich dat over het water rolde. Wat een thuiskomst! Ruim 120 man stonden ons op te wachten; familie, vrienden, buren, bekenden van vroeger en zeilvrienden van onderweg. Er was muziek, vuurwerk, tranen en vooral: heel veel warmte. We hadden het ons niet mooier kunnen wensen. Eerlijk geven we toe dat we wel iets wat overprikkeld waren.  We willen iedereen die er was, en iedereen die op afstand heeft meegeleefd, enorm bedanken. Jullie waren er niet alleen bij de aankomst, maar eigenlijk de hele reis door. Via berichtjes, reacties en goede wensen. Soms gelezen op een eilandje midden in de Stille Oceaan, soms onder de skyline van een heuse metropool, maar altijd met veel plezier, omdat het een stukje van thuis mee aan boord bracht. En nu zijn we dus weer écht thuis. Dat klinkt simpel, maar eerlijk is eerlijk: het is best even wennen. Na jaren leven met de wind, ...

Toilet

Tijdens het zeilen is naar het toilet gaan al een hele opgave. Voor sommige mensen is het dagelijkse bezoek op het toilet een rust moment. Nou we kunnen jullie vertellen op een zeilende boot is dat alles behalve rust gevend. Toch wen je eraan en wordt het allemaal normaal. Wat trouwens ook wel vervelend is als er een grootboodschap gedaan moet worden. Normaal niet zo erg want de boot lucht lekker door, maar als de luikjes allemaal dicht zitten. Blijft dit nogal lang hangen. Dit is vervelend maar niet heel erg. Gewoon buiten even een luchtje scheppen. Wat wel erg vervelend is dat het toilet vaak niet door spoelt. Door middel van een handmatige pomp. Pompen we zeewater door het toilet om de behoeftes de zee in te pompen. Alleen tijdens het zeilen werkt dit vaak niet goed. De pomp zuigt lucht aan en dan gebeurd er vrij weinig. Je blijft dan maar pompen. Het ergste is dat die dan in een keer gaat en een beetje behoeftes om hoog schieten als je het niet rustig genoeg doet. Het is ons al...

BBQ bij de burgermeester

Het is zondag en dat betekend dat er een kerkdienst is. Vorige keer vonden we het zo leuk. In Nukutavake. Dat we besloten om hier in Amanu nog een keer te gaan. Deze keer ging Jeroen niet mee, want die vond een keer in ze leven naar een kerk dienst wel genoeg. Ollie, Eva, Son yung en de kinderen om 8 uur naar de kerk. Deze kerk bleek weer een beetje anders te zijn dan die in Nukutavake. Hij was kleiner en er waren veel minder mensen. Omdat hier ook geen scherm hing om de text mee te lezen om te zingen vroegen we een boekje van een lokale bewoner. Die hielp ons naar de juiste liedjes en zo konden we een beetje mee zingen. Najah zingen je kan het beter bleren noemen. Aan het eind van de dienst kregen we 4 plakken cake, ranja en chips. We willen wel vaker naar deze kerk ;) Om 11:30 begon de bbq. De burgermeester had gister een varken geslacht en deze vanochtend onder de grond gebbqt. Deze manier van bbq’n is een traditie in Polynesië. Er waren z’n 30 man op de bbq. Er was van alles te...