Doorgaan naar hoofdcontent

BANANA!

Morguuhhh!! Dit is wat Rik riep toen hij s'ochtends bij ons aan klopte. Jeroen was al wakker dus die ging er heen. Vandaag is de dag dat we onze gasfles moeten inleveren. We hadden belooft aan Rik dat we nog zouden proberen om zijn campinggas fles te vullen. Dit ging nog precies, want de gasfles was bijna leeg.

Hierna boot Rik aan om de restanten van de pecan kokosnoot taart op te eten. Hier konden wij natuurlijk geen nee op zeggen. Ollie had zelfs zoveel zin in taart dat die nog een cake bakketje.

Uiteindelijk kwam het erop neer dat we voor ontbijt en lunch taart en cake hadden. Hier tussen zijn we wezen foilen. Deze keer weer achter de dinghy van de Ohana. Rik ging niet mee die bleef aanboord. Dus gingen Ollie en Daan samen met de kinderen foilen.

Jeroen was aanboord bezig met het maken van de bakskist. De sluiting was kapot gegaan. Dit heeft die gefixt door de sluiting er weer op te plakken met epoxy.

Na het foilen pakten Ollie en Daan snel hun voetbalschoenen om te gaan voetballen. Helaas was de sporthal niet open, maar lang treurde ze niet, want ze bedachten om twee goals te maken van een prullenbak en tassen. De kinderen die ook aan het wachten waren vonden dit super leuk dus hier zijn ze partijtje mee gaan spelen.

Ollie en Daan wilden toch nog wel een beetje sporten dus besloten ze te gaan hardlopen. Hier waren ze met een uurtje klaar mee dus gingen ze terug naar de dinghy. Op het moment dat ze de dinghy in stapten stopte er een scooter naast hun. Op de scooter zat een meneer die riep BANANA! Het bleek een lokale meneer te zijn die we al een paar keer gezien en gesproken hadden. Dit is namelijk niet de eerste keer dat we fruit van hem krijgen. Hij heeft ons ook al een keer een tas vol pompelmoes gegeven.

Als avond eten was er helaas geen taart of cake, maar rijst met lentel kerrie saus. Hier waren we stiekem wel heel erg blij mee. De hele dag taart en cake eten is niet het beste idee.

Morgen willen we ons gaan voorbereiden om te vertrekken. We proberen morgen voor het donker of de ochtend erna te vertrekken naar waarschijnlijk Hao.

Jeroen, Ollie & Daan

Reacties

Populaire posts van deze blog

Een catastrofe

Precies wat niet gebeuren moest met de motor gebeurde vandaag. De slang die als tijdelijke oplossing op de smeerolie leiding zat aangesloten sprong er af… We hoorde gelukkig snel dat het geluid van de motor veranderde en zette direct de motor uit. Je wil niet weten hoe het motorruim er uit zag… een grote zwarte olie catastrofe We hebben de laatste dagen niet heel veel zon gehad en hierdoor gaat het niet zo best met het opwekken van de energie. Nu dat de motor weer in gebruik is kunnen we die ook weer eens bijzetten om zo wat extra energie op te wekken en natuurlijk wat extra mijltjes te maken. Dus na de lunch met lekkere afbakbroodjes was het zo ver. Nog even alles controleren en daar ging de trouwe volvo weer aan. Het doel om 3 uurtjes te draaien. 2 daarvan draait de watermaker ook en het laatste uurtje is dat om nog wat extra energie de accues in te pompen. Helaas knalde na 2 uur de slang eraf… absoluut niet goed. We waren en snel bij, maar toch is dit alles behalve goed voor een mot...

Thuis. Echt thuis...

Na drieënhalf jaar op zee was daar ineens dat moment: de haven van Zeewolde, de kade vol mensen en het geluid van applaus en gejuich dat over het water rolde. Wat een thuiskomst! Ruim 120 man stonden ons op te wachten; familie, vrienden, buren, bekenden van vroeger en zeilvrienden van onderweg. Er was muziek, vuurwerk, tranen en vooral: heel veel warmte. We hadden het ons niet mooier kunnen wensen. Eerlijk geven we toe dat we wel iets wat overprikkeld waren.  We willen iedereen die er was, en iedereen die op afstand heeft meegeleefd, enorm bedanken. Jullie waren er niet alleen bij de aankomst, maar eigenlijk de hele reis door. Via berichtjes, reacties en goede wensen. Soms gelezen op een eilandje midden in de Stille Oceaan, soms onder de skyline van een heuse metropool, maar altijd met veel plezier, omdat het een stukje van thuis mee aan boord bracht. En nu zijn we dus weer écht thuis. Dat klinkt simpel, maar eerlijk is eerlijk: het is best even wennen. Na jaren leven met de wind, ...

Vertrokken

Het was moeilijk wakker worden deze ochtend. Minder als 6 uurtjes slaap, tja dat zijn we niet meer gewend. Daan en Ollie waren netjes op de afgesproken tijd aan de wal. Daar pikte Teiki ze op om te gaan shoppen voor het groeten en fruit. Echt hoe anders was de beleving op Rapa Nui wel niet geweest als we deze mensen niet hadden leren kennen. Daan en Ollie werden met de lokale kennis langs de winkeltjes gereden. Zo konden ze overal perfect de goede kwaliteit en goedkope fruit en groenten halen. Zo hebben we nu weer lekker verse producten aan boord: Appels. Advocado's, Peren, tomaten, limoen, uien, paprika's wortels, aardappelen, courgette en aubergine. Zo komen we de dagen wel weer door. We zijn erg blij met de kwaliteit van al de verse producten. Terug op de boot was jeroen nog bezig met de voorbereidingen. De hoezen waren er af, de schoten lagen klaar… Maar er moest nog veel zeevast worden gezet en het bootje moest nog worden opgeruimd. Gelukkig hebben we de tijd aan ons zelf....