Doorgaan naar hoofdcontent

BANANA!

Morguuhhh!! Dit is wat Rik riep toen hij s'ochtends bij ons aan klopte. Jeroen was al wakker dus die ging er heen. Vandaag is de dag dat we onze gasfles moeten inleveren. We hadden belooft aan Rik dat we nog zouden proberen om zijn campinggas fles te vullen. Dit ging nog precies, want de gasfles was bijna leeg.

Hierna boot Rik aan om de restanten van de pecan kokosnoot taart op te eten. Hier konden wij natuurlijk geen nee op zeggen. Ollie had zelfs zoveel zin in taart dat die nog een cake bakketje.

Uiteindelijk kwam het erop neer dat we voor ontbijt en lunch taart en cake hadden. Hier tussen zijn we wezen foilen. Deze keer weer achter de dinghy van de Ohana. Rik ging niet mee die bleef aanboord. Dus gingen Ollie en Daan samen met de kinderen foilen.

Jeroen was aanboord bezig met het maken van de bakskist. De sluiting was kapot gegaan. Dit heeft die gefixt door de sluiting er weer op te plakken met epoxy.

Na het foilen pakten Ollie en Daan snel hun voetbalschoenen om te gaan voetballen. Helaas was de sporthal niet open, maar lang treurde ze niet, want ze bedachten om twee goals te maken van een prullenbak en tassen. De kinderen die ook aan het wachten waren vonden dit super leuk dus hier zijn ze partijtje mee gaan spelen.

Ollie en Daan wilden toch nog wel een beetje sporten dus besloten ze te gaan hardlopen. Hier waren ze met een uurtje klaar mee dus gingen ze terug naar de dinghy. Op het moment dat ze de dinghy in stapten stopte er een scooter naast hun. Op de scooter zat een meneer die riep BANANA! Het bleek een lokale meneer te zijn die we al een paar keer gezien en gesproken hadden. Dit is namelijk niet de eerste keer dat we fruit van hem krijgen. Hij heeft ons ook al een keer een tas vol pompelmoes gegeven.

Als avond eten was er helaas geen taart of cake, maar rijst met lentel kerrie saus. Hier waren we stiekem wel heel erg blij mee. De hele dag taart en cake eten is niet het beste idee.

Morgen willen we ons gaan voorbereiden om te vertrekken. We proberen morgen voor het donker of de ochtend erna te vertrekken naar waarschijnlijk Hao.

Jeroen, Ollie & Daan

Reacties

Populaire posts van deze blog

Spinakker tape

De voorbereidingen voor de oversteek zijn vandaag weer in volle gang. Tenminste voor Ollie en Daan, want Jeroen ligt nog steeds ziek op bed. Ollie heeft s’ochtends de afwas gedaan en Daan water gehaald bij het dingy dock.  S’middags wou Ollie graag wat dingen regelen op ze laptop. Dit kon niet aanboord, want ons internet was op. Daan wou boodschappen doen en een nieuw internet kaartje kopen. Dus Ollie en Daan zijn samen naar de kant gegaan en hebben Jeroen aan ze lot overgelaten.  Sailing Ohana de catamaran waar we laatst een cake voor hebben gemaakt. Zij zijn al een tijdje onderweg naar Paaseiland. Zij hebben in de eerste dagen hun spinnaker gescheurd. Ze hebben ons gevraagd of we daar reparatie tape voor konden halen en mee wouden nemen naar Paaseiland. Dit konden we niet vinden in Panama city. Dus hebben we gevraagd aan andere cruisers die nog aan de andere kant van het kanaal zijn of ze die mee kunnen nemen bij de zeilmaker in Shelter bay marina.  Parker en Katy...

Misbruik, gesjouw en lekker eten

De dag begon met het maken van een vaarplanning voor onze tocht van Cairns naar Darwin. We hebben een vele mooie stops op het oog om van de reis te genieten, maar eerst moesten we de nodige voorbereidingen treffen. Het eerste doel: gas halen. Na een half uur in de brandende zon te hebben gelopen zat het direct tegen. Bij deze winkel lukte het ze niet om onze fles te vullen. Waarschijnlijk is onze fles uit curaƧao toch net wat anders dan de flessen hier. Gelukkig hadden ze wel een top tip! Op hun aanraden probeerden we het bij een tankstation in de buurt. Daar schijnen ze niet te kijken ze naar het type gasfles dat we inleverden. Jahoor, ze hadden nog gelijk ook, we kregen zelfs de sleutel om zelf de fles te wisselen… Af en toe mag je dus best een beetje misbruik maken van de situatie. Zo liepen we naar buiten met een splinternieuwe gasfles! Eentje zonder roest die onze oude al wel had. Een mooie bonus! De tocht met die gasfles was zwaar, erg zwaar 3 km heen en terug met een onhandig zw...

SMS from 881652421437@msg.iridium.com

Lizard point, ten zuiden van Falmouth is nog 320 mijlen weg. Voor het gros van alle zeilers ter wereld een gigantische afstand, wij zeggen dat we er bijna zijn. Dan is het jaren van oceaan zeilen klaar. We zullen dan het laatste "stukje" door bekend water varen. Naja voor mij dan, Daan is hier net zo bekend als in Frans Polynesiƫ of het Caribische gebied. Hoe bijzonder is dat. Daan ligt nog heerlijk te slapen, de zee is weer kalm en er staat een lekker windje in de rug. Nog even alle tijd voor niks. Ik heb net uren gelezen, luisterde ruim een uur muziek terwijl ik naar het water staarde. Dat zal nooit gaan vervelen. De lucht is grijs, af en toe breekt een enkele zonnestraal door de wolken. Dan kleurt de oceaan weer even van het grauwe grijs naar het indrukwekkende diepe blauw. Nog even dit en niks anders. Gek eigenlijk maar zo normaal, mooi en bijzonder tegelijk. Aan alles zit een