Doorgaan naar hoofdcontent

Laatste dag

Vandaag is onze laatste volle dag op Rapa Nui. Natuurlijk geen tijd om ons te vervelen. Het weer veranderd wat volgende week en hierdoor is morgen de dag om te vertrekken. Dit houd echter wel in dat de tocht naar Pitcairn met heel weinig wind gedaan moet worden. Hopelijk vallen de golven mee, dan kunnen we onze mooie halfwinder gebruiken.


De ochtend begon met het maken van een lijst voor de boodschappen. Daarna gingen Ollie en Jeroen naar de wal om onze buurman te helpen. Hij moest zijn CodeZero opnieuw oprollen. Dit ging erg makkelijk op het voetbalveld. Hierna zijn we alvast met het uitklaringsproces te begonnen. We liepen naar de Armada waar we de duidelijk maakte dat we morgen middag willen vertrekken. Gelukkig was Ollie mee en kon die genoeg Spaans om alles af te spreken. Die middag moesten we om 1600 terug komen zodat we konden betalen. Morgen tussen 11 en 12 komen ze aan boord om de documenten en de paspoorten te stempelen.

 

We moeten een ander half uur wachten. Genoeg tijd om even een biertje te drinken en doei te zeggen in het surf cafe. Daarna terug naar de Armada om te betalen. Wel 9 hele euros voor de om hier 2.5 week met de boot te liggen. 

Na de betaling kwam kwam Daan ook naar de wal. Die had gewacht aan boord om het Gas in ontvangst te nemen. Helaas is dit niet gelukt, maar dit komt later vast wel.

Zo hadden Ollie en Jeroen nog net even tijd genoeg om vlaggetjes en een kadotje voor Daan te komen. Die is namelijk de 20e jarig. Dit zullen we dus met zijn 3e in de midden van de oceaan vieren. Dat wordt vast heel bijzonder. 


De boodschappen werden gedaan in de supermarkt. Natuurlijk wel challenger stijl. Halverwege ging Ollie naar de andere supermarkt om prijzen te vergelijken. Door de telefoon namen Daan en Ollie de meeste producten door om zo het minste geld uit te geven. Zo verlieten we de supermarkten met onder andere 20 liter melk, 8 kilo bloem, 2 dozen bier, brood en wat snacks. 

Daan belde Kiva voor een lift en zo werden we netjes met onze boodschappen afgezet bij de haven. Daan ging daarna direct mee met Kiva naar de Jiu jitsu. Zo hadden ollie en jeroen net genoeg tijd om alles aan boord een beetje op te ruimen. 


Onze nieuwe vrienden op het eiland wilde ons niet laten gaan zonder nog een keer met zijn alle samen te komen. Na de Jiu jitsu kwamen Daan en Kiva, Ollie en Jeroen weer ophalen. Zo konden we even het gas halen. Helaas niet gevuld, maar dat was in de lijn der verwachtingen. Daarna stopte we bij een buiten douche zodat Daan zich even kon opfrissen. 

Via de supermarkt, waar we wat vlees kochten, wijn en bier gingen we naar het huis van Teiki. Hier werd een heerlijk dinner gemaakt door de vrouw van Kiva. Een heuse grill met spareribs, kip, worstjes, champignon, champignonsaus, salade, bonen, rijst en brood.

Dit werd pas genuttigd toen we uitgespeeld waren. Er was namelijke een tafelvoetbal tafel en een playstation 5 met fifa. De kids en wij vonden dit natuurlijk helemaal geweldig. Daarna gingen we aan tafel en hadden we goede gesprekken over het leven wat wij en hun leven. Wij gigantische   in het leven op die kleine afgezonderde eiland en hun in het leven van ons in Europa. 

Onder genot van een lekker glas wijn was het zomaar 01:30 en echt tijd om er een eind aan de breien. Het was ruim na 2 uur voordat we terug op de boot waren, maar wat een fijne manier om afscheid te nemen van dit bijzondere eiland. 


Morgen doen Daan en Ollie de laatste bootschappen samen met Teiki. Vers fruit, groente en wat eiren staan op de lijst. Jeroen zal de boot klaar maken en daarna is het in de middag vertrekken. hoplelijk komt de Armada tussen 11 en 12 zoals afgeproken. 


Daan, Ollie & Jeroen








Reacties

Populaire posts van deze blog

Gebombardeerd door eekhoorns

Onze dag begon ontspannen met het inmiddels vertrouwde luxe ontbijtje. Met getoast brood en tropisch fruit voelden we ons weer helemaal in de vakantiestemming. Vastbesloten om te genieten van zon en zee, gingen we op pad naar een resort met zwembad. Helaas bleek het zwembad alleen toegankelijk voor hotelgasten. Balen! Vooral voor Thom, die echt een hekel aan dat zand heeft. De prijzen waren hier nogal aan de pittige kant voor Balinese begrippen, dus dit werd niet eten en relaxen bij dit resort. Niet getreurd, we vonden al snel een charmant tentje naast het resort waar we met onze voeten in het zand (sorry Thom) konden lunchen. Terwijl we genoten van ons eten, werden we onverwachts gezelschap gehouden door enkele brutale eekhoorns. Deze kleine acrobaten smulden boven ons van vruchten en lieten de grote pitten zonder pardon naar beneden vallen. Het leek wel een gepland bombardement. Meerdere keren vielen deze met een flinke vaart op onze tafel, tot onze grote schrik. Esmee kreeg zelfs ee...

Challenger komt thuis!

  Na ruim 36.000 zeemijlen, 22 landen en een volledige rondje om de wereld, zeilt  Challenger  op zaterdag 25 oktober rond 14:00 uur Zeewolde weer binnen.  Wat ooit een plan was is nu een onvergetelijke ervaring. Drie jaar lang hebben we genoten, oceanen overgestoken, stormen uitgezeten, nieuwe vrienden gemaakt, onderdelen in de vreemdste uithoeken van de wereld opgescharreld en ontdekt dat er altijd nรณg een schroefje los kan zitten. En nu… varen we de laatste mijlen naar huis. ⚓️ Het voelt dubbel: blij dat we bijna zijn, maar ook een beetje melancholisch dat dit hoofdstuk van onze wereldreis bijna voorbij is. Wees welkom en kom naar de haven van Zeewolde om ons welkom te heten, een hand te geven of gewoon even te zwaaien terwijl  Challenger  haar laatste meters van de wereldreis zeilt. ๐Ÿ—“ zaterdag 25 oktober ๐Ÿ•‘ Rond 14:00 uur ๐Ÿ“ aanloophaven Zeewolde Een extra groot dankjewel aan iedereen die deze reis mogelijk maakte: Aan de mensen die onderdelen opstuurd...

Week 2 oversteek, aankomst Sint Helena

06/08/2025 zijn we aangekomen in Sint Helena. 15 dagen na vertrek uit Kaapstad. De tweede week hebben we 552 mijl afgelegd. Minder snel dan gehoopt natuurlijk, maar dit kwam omdat we in een windstilte terecht zijn gekomen. We hebben zeker twee dagen lopen dobberen. Gelukkig weten jullie dat wij dat in ieder geval geen probleem vinden. We slapen beter er kan gezwommen worden en de koffie blijft staan op tafel. Zwemmen was niet voor ons allebei afgelegd. Jeroen voelde met ze voeten het water en besloot dat het nog veel te koud was. Het water was ook echt wel koud. Onze meter vertelde ons dat het 20 graden was, maar dat weerhield Daan er niet van om even een frisse duik te nemen. Toen hij op het zwemplatform zij haren aan het wassen was. Kwam er ook nog een grote groep dolfijnen langs. Helaas niet dichtbij genoeg om er mee te zwemmen. Eind ochtend gooide we het anker uit net voor Jamestown, de hoofdstad van Sint Helena. Al snel kwam Kyle naar ons toe. Hij beheert hier de lokale ferry...