Doorgaan naar hoofdcontent

Laatste dag

Vandaag is onze laatste volle dag op Rapa Nui. Natuurlijk geen tijd om ons te vervelen. Het weer veranderd wat volgende week en hierdoor is morgen de dag om te vertrekken. Dit houd echter wel in dat de tocht naar Pitcairn met heel weinig wind gedaan moet worden. Hopelijk vallen de golven mee, dan kunnen we onze mooie halfwinder gebruiken.


De ochtend begon met het maken van een lijst voor de boodschappen. Daarna gingen Ollie en Jeroen naar de wal om onze buurman te helpen. Hij moest zijn CodeZero opnieuw oprollen. Dit ging erg makkelijk op het voetbalveld. Hierna zijn we alvast met het uitklaringsproces te begonnen. We liepen naar de Armada waar we de duidelijk maakte dat we morgen middag willen vertrekken. Gelukkig was Ollie mee en kon die genoeg Spaans om alles af te spreken. Die middag moesten we om 1600 terug komen zodat we konden betalen. Morgen tussen 11 en 12 komen ze aan boord om de documenten en de paspoorten te stempelen.

 

We moeten een ander half uur wachten. Genoeg tijd om even een biertje te drinken en doei te zeggen in het surf cafe. Daarna terug naar de Armada om te betalen. Wel 9 hele euros voor de om hier 2.5 week met de boot te liggen. 

Na de betaling kwam kwam Daan ook naar de wal. Die had gewacht aan boord om het Gas in ontvangst te nemen. Helaas is dit niet gelukt, maar dit komt later vast wel.

Zo hadden Ollie en Jeroen nog net even tijd genoeg om vlaggetjes en een kadotje voor Daan te komen. Die is namelijk de 20e jarig. Dit zullen we dus met zijn 3e in de midden van de oceaan vieren. Dat wordt vast heel bijzonder. 


De boodschappen werden gedaan in de supermarkt. Natuurlijk wel challenger stijl. Halverwege ging Ollie naar de andere supermarkt om prijzen te vergelijken. Door de telefoon namen Daan en Ollie de meeste producten door om zo het minste geld uit te geven. Zo verlieten we de supermarkten met onder andere 20 liter melk, 8 kilo bloem, 2 dozen bier, brood en wat snacks. 

Daan belde Kiva voor een lift en zo werden we netjes met onze boodschappen afgezet bij de haven. Daan ging daarna direct mee met Kiva naar de Jiu jitsu. Zo hadden ollie en jeroen net genoeg tijd om alles aan boord een beetje op te ruimen. 


Onze nieuwe vrienden op het eiland wilde ons niet laten gaan zonder nog een keer met zijn alle samen te komen. Na de Jiu jitsu kwamen Daan en Kiva, Ollie en Jeroen weer ophalen. Zo konden we even het gas halen. Helaas niet gevuld, maar dat was in de lijn der verwachtingen. Daarna stopte we bij een buiten douche zodat Daan zich even kon opfrissen. 

Via de supermarkt, waar we wat vlees kochten, wijn en bier gingen we naar het huis van Teiki. Hier werd een heerlijk dinner gemaakt door de vrouw van Kiva. Een heuse grill met spareribs, kip, worstjes, champignon, champignonsaus, salade, bonen, rijst en brood.

Dit werd pas genuttigd toen we uitgespeeld waren. Er was namelijke een tafelvoetbal tafel en een playstation 5 met fifa. De kids en wij vonden dit natuurlijk helemaal geweldig. Daarna gingen we aan tafel en hadden we goede gesprekken over het leven wat wij en hun leven. Wij gigantische   in het leven op die kleine afgezonderde eiland en hun in het leven van ons in Europa. 

Onder genot van een lekker glas wijn was het zomaar 01:30 en echt tijd om er een eind aan de breien. Het was ruim na 2 uur voordat we terug op de boot waren, maar wat een fijne manier om afscheid te nemen van dit bijzondere eiland. 


Morgen doen Daan en Ollie de laatste bootschappen samen met Teiki. Vers fruit, groente en wat eiren staan op de lijst. Jeroen zal de boot klaar maken en daarna is het in de middag vertrekken. hoplelijk komt de Armada tussen 11 en 12 zoals afgeproken. 


Daan, Ollie & Jeroen








Reacties

Populaire posts van deze blog

Thuis. Echt thuis...

Na drieënhalf jaar op zee was daar ineens dat moment: de haven van Zeewolde, de kade vol mensen en het geluid van applaus en gejuich dat over het water rolde. Wat een thuiskomst! Ruim 120 man stonden ons op te wachten; familie, vrienden, buren, bekenden van vroeger en zeilvrienden van onderweg. Er was muziek, vuurwerk, tranen en vooral: heel veel warmte. We hadden het ons niet mooier kunnen wensen. Eerlijk geven we toe dat we wel iets wat overprikkeld waren.  We willen iedereen die er was, en iedereen die op afstand heeft meegeleefd, enorm bedanken. Jullie waren er niet alleen bij de aankomst, maar eigenlijk de hele reis door. Via berichtjes, reacties en goede wensen. Soms gelezen op een eilandje midden in de Stille Oceaan, soms onder de skyline van een heuse metropool, maar altijd met veel plezier, omdat het een stukje van thuis mee aan boord bracht. En nu zijn we dus weer écht thuis. Dat klinkt simpel, maar eerlijk is eerlijk: het is best even wennen. Na jaren leven met de wind, ...

Toilet

Tijdens het zeilen is naar het toilet gaan al een hele opgave. Voor sommige mensen is het dagelijkse bezoek op het toilet een rust moment. Nou we kunnen jullie vertellen op een zeilende boot is dat alles behalve rust gevend. Toch wen je eraan en wordt het allemaal normaal. Wat trouwens ook wel vervelend is als er een grootboodschap gedaan moet worden. Normaal niet zo erg want de boot lucht lekker door, maar als de luikjes allemaal dicht zitten. Blijft dit nogal lang hangen. Dit is vervelend maar niet heel erg. Gewoon buiten even een luchtje scheppen. Wat wel erg vervelend is dat het toilet vaak niet door spoelt. Door middel van een handmatige pomp. Pompen we zeewater door het toilet om de behoeftes de zee in te pompen. Alleen tijdens het zeilen werkt dit vaak niet goed. De pomp zuigt lucht aan en dan gebeurd er vrij weinig. Je blijft dan maar pompen. Het ergste is dat die dan in een keer gaat en een beetje behoeftes om hoog schieten als je het niet rustig genoeg doet. Het is ons al...

BBQ bij de burgermeester

Het is zondag en dat betekend dat er een kerkdienst is. Vorige keer vonden we het zo leuk. In Nukutavake. Dat we besloten om hier in Amanu nog een keer te gaan. Deze keer ging Jeroen niet mee, want die vond een keer in ze leven naar een kerk dienst wel genoeg. Ollie, Eva, Son yung en de kinderen om 8 uur naar de kerk. Deze kerk bleek weer een beetje anders te zijn dan die in Nukutavake. Hij was kleiner en er waren veel minder mensen. Omdat hier ook geen scherm hing om de text mee te lezen om te zingen vroegen we een boekje van een lokale bewoner. Die hielp ons naar de juiste liedjes en zo konden we een beetje mee zingen. Najah zingen je kan het beter bleren noemen. Aan het eind van de dienst kregen we 4 plakken cake, ranja en chips. We willen wel vaker naar deze kerk ;) Om 11:30 begon de bbq. De burgermeester had gister een varken geslacht en deze vanochtend onder de grond gebbqt. Deze manier van bbq’n is een traditie in Polynesië. Er waren z’n 30 man op de bbq. Er was van alles te...