Doorgaan naar hoofdcontent

Heerlijk zeilen

Het was een heerlijke dag zeilen. De bakstag wind bleef de hele dag door staan en de Challenger glijd heerlijk over en surft af en toe van de golven. Geen klappen, geen bakken met water die over komen en geen gangboorden die onderwater worden gedrukt. Het leven is goed.

De dreigende luchten achter ons bleven bij ons vandaag en we hadden zo toch nog een zonnige dag. De boot was vandaag weer ongedoopt tot varende bakkerij en zo aten we weer een heerlijk vers brood.

De kakkerlak is ook gevonden, niet dood op zijn ruggetje maar dood face down onder de garage van het schuifluik. Die heeft de aanval met het gif niet overleeft en daar zijn we dankbaar voor. We hopen dat dit de laatste was die met het bier mee aan boord is gekomen.

Verder is er vandaag een beetje gesport, gelezen en film gekeken.

De cijfers van 12:00
Bananen: 0
Vissen: 0
afgelegde afstand: 124 Nm
gemiddelde snelheid: 5.2 kn
afstand te gaan: 133 Nm

morgen komt Pitcairn in zicht, met de huidige condities en voorspelling wordt het niet stoppen. Toch zullen we even langs de ankerplaatsen varen om te kijken of ze toch beschut genoeg zijn. Het zou echt jammer zijn als we Pitcairn moeten overslaan.

Ollie's Engels Corner

We found our cockroach stowaway. He did not survive the funmigation. For a proper sea burial we shall sew him in a piece of toilet paper then attach to ball bearings to his head and feet, and send him to Davy Jones locker. He will join the army of flying fish that have been kamikaze attacking the Challenger through the whole Pacific.

A fresh breeze from the NE and we are flying, so as to sight Pitcairn at first light and at least stop by for lunch in the lee of the island, before in all likelihood continuing to Gambier. On the upside it's only 280 from Pitcairn to the Gambier islands, and this breeze may provide some prime kiteboarding conditions. Plus our biscuit supply is running low and French Polynesia is a better option for restocking than Pitcairn.

Daan, Ollie & Jeroen

Reacties

Populaire posts van deze blog

Thuis. Echt thuis...

Na drieënhalf jaar op zee was daar ineens dat moment: de haven van Zeewolde, de kade vol mensen en het geluid van applaus en gejuich dat over het water rolde. Wat een thuiskomst! Ruim 120 man stonden ons op te wachten; familie, vrienden, buren, bekenden van vroeger en zeilvrienden van onderweg. Er was muziek, vuurwerk, tranen en vooral: heel veel warmte. We hadden het ons niet mooier kunnen wensen. Eerlijk geven we toe dat we wel iets wat overprikkeld waren.  We willen iedereen die er was, en iedereen die op afstand heeft meegeleefd, enorm bedanken. Jullie waren er niet alleen bij de aankomst, maar eigenlijk de hele reis door. Via berichtjes, reacties en goede wensen. Soms gelezen op een eilandje midden in de Stille Oceaan, soms onder de skyline van een heuse metropool, maar altijd met veel plezier, omdat het een stukje van thuis mee aan boord bracht. En nu zijn we dus weer écht thuis. Dat klinkt simpel, maar eerlijk is eerlijk: het is best even wennen. Na jaren leven met de wind, ...

Toilet

Tijdens het zeilen is naar het toilet gaan al een hele opgave. Voor sommige mensen is het dagelijkse bezoek op het toilet een rust moment. Nou we kunnen jullie vertellen op een zeilende boot is dat alles behalve rust gevend. Toch wen je eraan en wordt het allemaal normaal. Wat trouwens ook wel vervelend is als er een grootboodschap gedaan moet worden. Normaal niet zo erg want de boot lucht lekker door, maar als de luikjes allemaal dicht zitten. Blijft dit nogal lang hangen. Dit is vervelend maar niet heel erg. Gewoon buiten even een luchtje scheppen. Wat wel erg vervelend is dat het toilet vaak niet door spoelt. Door middel van een handmatige pomp. Pompen we zeewater door het toilet om de behoeftes de zee in te pompen. Alleen tijdens het zeilen werkt dit vaak niet goed. De pomp zuigt lucht aan en dan gebeurd er vrij weinig. Je blijft dan maar pompen. Het ergste is dat die dan in een keer gaat en een beetje behoeftes om hoog schieten als je het niet rustig genoeg doet. Het is ons al...

BBQ bij de burgermeester

Het is zondag en dat betekend dat er een kerkdienst is. Vorige keer vonden we het zo leuk. In Nukutavake. Dat we besloten om hier in Amanu nog een keer te gaan. Deze keer ging Jeroen niet mee, want die vond een keer in ze leven naar een kerk dienst wel genoeg. Ollie, Eva, Son yung en de kinderen om 8 uur naar de kerk. Deze kerk bleek weer een beetje anders te zijn dan die in Nukutavake. Hij was kleiner en er waren veel minder mensen. Omdat hier ook geen scherm hing om de text mee te lezen om te zingen vroegen we een boekje van een lokale bewoner. Die hielp ons naar de juiste liedjes en zo konden we een beetje mee zingen. Najah zingen je kan het beter bleren noemen. Aan het eind van de dienst kregen we 4 plakken cake, ranja en chips. We willen wel vaker naar deze kerk ;) Om 11:30 begon de bbq. De burgermeester had gister een varken geslacht en deze vanochtend onder de grond gebbqt. Deze manier van bbq’n is een traditie in Polynesië. Er waren z’n 30 man op de bbq. Er was van alles te...