Doorgaan naar hoofdcontent

Zagen

Het internet kaartje wat Daan gister gekocht had bleek niet te werken. Tenminste hij werkte wel maar op de een of andere manier deed de hotpsot het niet. We willen toch echt wel internet hebben want het maakt alles zoveel makkelijker met de voorbereidingen van de oversteek.


Ollie moet nog een beetje wennen aan het boot leven dus die wilt graag nog elke dag van de boot. Dit komt opzicht goed uit, omdat we nog stof van de toko moesten halen en een nieuw internet kaartje moesten kopen. Ollie ging op pas voor dit. 


Jeroen en Daan bleven aanboord najah Jeroen in ze bed, want die kon nog niet zoveel. Het ging al wel een stuk beter met hem. Hij kon in iedergeval weer eten en het eten bleef ook in zijn lichaam. Daan is de hele boot gaan opruimen er lagen nog wat spullen wat geen plaatst had. 


Toen Ollie terug was aanboord hebben Ollie en Daan samen nog gezaagd en gelijmd. We hebben namelijk nog een zonnepaneel wat nu aan dek ligt, maar die willen we aan de reling hebben. Tijdens het zeilen kan het paneel niet aan dek liggen want dan kunnen we niet goed lopen. Normaal zijn dit taakjes voor Jeroen, maar die ligt natuurlijk niks te doen in ze bed. Dus nu ging Daan zagen en Ollie observeren. Jeroen zal wel hebben gedacht; oohjeeh hopelijk zagen ze de boot niet doormidden. Het resultaat is goed, maar dit is al snel goed als je met een decoupeer zaag op een schommelende boot moeten zagen. 


Jeroen & Ollie & Daan 

Voor meer updates, foto's en filmpjes. Volg ons op Facebook & Instagram

Leuk om ons te volgen? Trakteer ons op een Biertje!




Reacties

Populaire posts van deze blog

Thuis. Echt thuis...

Na drieënhalf jaar op zee was daar ineens dat moment: de haven van Zeewolde, de kade vol mensen en het geluid van applaus en gejuich dat over het water rolde. Wat een thuiskomst! Ruim 120 man stonden ons op te wachten; familie, vrienden, buren, bekenden van vroeger en zeilvrienden van onderweg. Er was muziek, vuurwerk, tranen en vooral: heel veel warmte. We hadden het ons niet mooier kunnen wensen. Eerlijk geven we toe dat we wel iets wat overprikkeld waren.  We willen iedereen die er was, en iedereen die op afstand heeft meegeleefd, enorm bedanken. Jullie waren er niet alleen bij de aankomst, maar eigenlijk de hele reis door. Via berichtjes, reacties en goede wensen. Soms gelezen op een eilandje midden in de Stille Oceaan, soms onder de skyline van een heuse metropool, maar altijd met veel plezier, omdat het een stukje van thuis mee aan boord bracht. En nu zijn we dus weer écht thuis. Dat klinkt simpel, maar eerlijk is eerlijk: het is best even wennen. Na jaren leven met de wind, ...

Toilet

Tijdens het zeilen is naar het toilet gaan al een hele opgave. Voor sommige mensen is het dagelijkse bezoek op het toilet een rust moment. Nou we kunnen jullie vertellen op een zeilende boot is dat alles behalve rust gevend. Toch wen je eraan en wordt het allemaal normaal. Wat trouwens ook wel vervelend is als er een grootboodschap gedaan moet worden. Normaal niet zo erg want de boot lucht lekker door, maar als de luikjes allemaal dicht zitten. Blijft dit nogal lang hangen. Dit is vervelend maar niet heel erg. Gewoon buiten even een luchtje scheppen. Wat wel erg vervelend is dat het toilet vaak niet door spoelt. Door middel van een handmatige pomp. Pompen we zeewater door het toilet om de behoeftes de zee in te pompen. Alleen tijdens het zeilen werkt dit vaak niet goed. De pomp zuigt lucht aan en dan gebeurd er vrij weinig. Je blijft dan maar pompen. Het ergste is dat die dan in een keer gaat en een beetje behoeftes om hoog schieten als je het niet rustig genoeg doet. Het is ons al...

BBQ bij de burgermeester

Het is zondag en dat betekend dat er een kerkdienst is. Vorige keer vonden we het zo leuk. In Nukutavake. Dat we besloten om hier in Amanu nog een keer te gaan. Deze keer ging Jeroen niet mee, want die vond een keer in ze leven naar een kerk dienst wel genoeg. Ollie, Eva, Son yung en de kinderen om 8 uur naar de kerk. Deze kerk bleek weer een beetje anders te zijn dan die in Nukutavake. Hij was kleiner en er waren veel minder mensen. Omdat hier ook geen scherm hing om de text mee te lezen om te zingen vroegen we een boekje van een lokale bewoner. Die hielp ons naar de juiste liedjes en zo konden we een beetje mee zingen. Najah zingen je kan het beter bleren noemen. Aan het eind van de dienst kregen we 4 plakken cake, ranja en chips. We willen wel vaker naar deze kerk ;) Om 11:30 begon de bbq. De burgermeester had gister een varken geslacht en deze vanochtend onder de grond gebbqt. Deze manier van bbq’n is een traditie in Polynesië. Er waren z’n 30 man op de bbq. Er was van alles te...