Doorgaan naar hoofdcontent

We hebben een plankje hoor!

Change of plan we zouden verder gaan met de provisie, maar er kwam wat tussen door. Ollie had namelijk met iemand van marketplace afgesproken om naar zijn surfplank  te gaan kijken. Omdat Ollie toch weg was zijn Jeroen en Daan ook maar weggaan naar watersport winkels. 


De eerste watersport winkel bleek nogal in een gevaarlijk gebied te liggen van Panama. Onze Nederlandse vrienden op de ankerplek waren hier al geweest en waren wel door 3 lokale mensen aangesproken dat ze daar niet moeten lopen, omdat de kans er groot is dat ze beroofd zullen worden. We moesten er toch heen dus besloten we een uber te nemen en voor de deur uittestappen.


Ze hadden niet echt wat we nodig hadden dus zijn we nog naar een paar andere winkels geweest. Bij de laatste werden we ook aangesproken door een lokale meneer. De waarschuwde ook voor beroving. Gelukkig stonden we te wachten op de uber en die was er al snel. 


Het verschil tussen arm en rijk is nogal groot in Panama. Daarom is het in sommige plekken erg gevaarlijk maar op andere plekken juist weer erg veilig. 


De surfplank bleek perfect geschikt te zijn voor ons. We hebben hem dus ook gekocht. het was nog wel een dingetje hoe we hem aanboord krijgen, want hij is nogal groot. Allemaal gelukt natuurlijk. Ollie en Daan moesten wel haasten want ze hadden namelijk afgesproken met de lokale mensen om te gaan voetballen. Dit begon om 20:00 en we waren er om 19:30 dus prima op tijd. Het bleek 2 uur te zijn waarbij er 4 teams waren die constant rouleren. We gingen allebei helemaal kapot (al na 20 minuten). Gelukkig hebben we het overleefd Ollie wel met een kleine blessure, maar dit viel gelukkig ook mee. 


Jeroen & Ollie &Daan

Voor meer updates, foto's en filmpjes. Volg ons op Facebook & Instagram

Leuk om ons te volgen? Trakteer ons op een Biertje!





Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Thuis. Echt thuis...

Na drieënhalf jaar op zee was daar ineens dat moment: de haven van Zeewolde, de kade vol mensen en het geluid van applaus en gejuich dat over het water rolde. Wat een thuiskomst! Ruim 120 man stonden ons op te wachten; familie, vrienden, buren, bekenden van vroeger en zeilvrienden van onderweg. Er was muziek, vuurwerk, tranen en vooral: heel veel warmte. We hadden het ons niet mooier kunnen wensen. Eerlijk geven we toe dat we wel iets wat overprikkeld waren.  We willen iedereen die er was, en iedereen die op afstand heeft meegeleefd, enorm bedanken. Jullie waren er niet alleen bij de aankomst, maar eigenlijk de hele reis door. Via berichtjes, reacties en goede wensen. Soms gelezen op een eilandje midden in de Stille Oceaan, soms onder de skyline van een heuse metropool, maar altijd met veel plezier, omdat het een stukje van thuis mee aan boord bracht. En nu zijn we dus weer écht thuis. Dat klinkt simpel, maar eerlijk is eerlijk: het is best even wennen. Na jaren leven met de wind, ...
1 reactie
Meer lezen

Toilet

Tijdens het zeilen is naar het toilet gaan al een hele opgave. Voor sommige mensen is het dagelijkse bezoek op het toilet een rust moment. Nou we kunnen jullie vertellen op een zeilende boot is dat alles behalve rust gevend. Toch wen je eraan en wordt het allemaal normaal. Wat trouwens ook wel vervelend is als er een grootboodschap gedaan moet worden. Normaal niet zo erg want de boot lucht lekker door, maar als de luikjes allemaal dicht zitten. Blijft dit nogal lang hangen. Dit is vervelend maar niet heel erg. Gewoon buiten even een luchtje scheppen. Wat wel erg vervelend is dat het toilet vaak niet door spoelt. Door middel van een handmatige pomp. Pompen we zeewater door het toilet om de behoeftes de zee in te pompen. Alleen tijdens het zeilen werkt dit vaak niet goed. De pomp zuigt lucht aan en dan gebeurd er vrij weinig. Je blijft dan maar pompen. Het ergste is dat die dan in een keer gaat en een beetje behoeftes om hoog schieten als je het niet rustig genoeg doet. Het is ons al...
Een reactie posten
Meer lezen

BBQ bij de burgermeester

Het is zondag en dat betekend dat er een kerkdienst is. Vorige keer vonden we het zo leuk. In Nukutavake. Dat we besloten om hier in Amanu nog een keer te gaan. Deze keer ging Jeroen niet mee, want die vond een keer in ze leven naar een kerk dienst wel genoeg. Ollie, Eva, Son yung en de kinderen om 8 uur naar de kerk. Deze kerk bleek weer een beetje anders te zijn dan die in Nukutavake. Hij was kleiner en er waren veel minder mensen. Omdat hier ook geen scherm hing om de text mee te lezen om te zingen vroegen we een boekje van een lokale bewoner. Die hielp ons naar de juiste liedjes en zo konden we een beetje mee zingen. Najah zingen je kan het beter bleren noemen. Aan het eind van de dienst kregen we 4 plakken cake, ranja en chips. We willen wel vaker naar deze kerk ;) Om 11:30 begon de bbq. De burgermeester had gister een varken geslacht en deze vanochtend onder de grond gebbqt. Deze manier van bbq’n is een traditie in Polynesië. Er waren z’n 30 man op de bbq. Er was van alles te...
Een reactie posten
Meer lezen