Doorgaan naar hoofdcontent

Zwemmen in de oceaan

 Vandaag zat het niet mee qua wind. Om middernacht hebben we het grootzeil weg gehaald omdat het niet meer vol bleef staan. Gigantische klappen maakte het zeil.

Om 0600 hebben het groot zeil er weer bijgezet en zijn we een andere koers gaan voorliggen. Jammer dat de wind nog minder werd.
Het grootzeil kon er dus weer af in de middag.

4 knopen uit het Noorden meer zat er niet meer in. Maar geen stress er was zon, we hebben eten genoeg, drinken genoeg en alle tijd van de wereld. De wind komt vanzelf weer terug.

In de middag na het 2e potje Port royaal (kaartspel). Waren we echt klaar met het klappen van de genua.
Het was zo rustig, warm en het water is hier zooo omzettend herder blauw dat we het niet konden weerstaan. We moesten zwemmen.
Het was er maar liefst 4.5 km diep en niet eens koud, 20.5 graad.
Daan vond het stiekem toch wel spannend om zo midden in de oceaan te zwemmen. Maar dat maakte het de ervaring alleen nog maar mooier.
Flippers aan, duikbril op en gaan. Natuurlijk wel verantwoord, dus netjes een lijn met een vender uit en maar 1 tegelijk het water in.

Hierna hebben we nog een uurtje gedobberd en lekker in de zon gelegen.

Toen was het toch echt weer tijd om verder te gaan. Genua weer uitgerold en weer klapperend verder gezeild.
Na de dutjes was de wind er weer. Dus grootzeil er bij gezet en we lopen nu weer rond de 5 knopen.

We vergeten nu wel natuurlijk het aller belangrijkste… het eten :wink:
Deze middag was het weer een pizza broodje. De tomaten puree moest op. Slecht excuus maar daar smaakte het niet minder om.

Het avond maal werd dit keer door chef Jeroen bereid en was een rode curry. Heerlijk van genoten en we kunnen er nog een keer van eten.

Daan is net klaar met afwassen, we gaan nog even douche en dan de nacht in.

Daan & Jeroen

Reacties

Populaire posts van deze blog

Thuis. Echt thuis...

Na drieënhalf jaar op zee was daar ineens dat moment: de haven van Zeewolde, de kade vol mensen en het geluid van applaus en gejuich dat over het water rolde. Wat een thuiskomst! Ruim 120 man stonden ons op te wachten; familie, vrienden, buren, bekenden van vroeger en zeilvrienden van onderweg. Er was muziek, vuurwerk, tranen en vooral: heel veel warmte. We hadden het ons niet mooier kunnen wensen. Eerlijk geven we toe dat we wel iets wat overprikkeld waren.  We willen iedereen die er was, en iedereen die op afstand heeft meegeleefd, enorm bedanken. Jullie waren er niet alleen bij de aankomst, maar eigenlijk de hele reis door. Via berichtjes, reacties en goede wensen. Soms gelezen op een eilandje midden in de Stille Oceaan, soms onder de skyline van een heuse metropool, maar altijd met veel plezier, omdat het een stukje van thuis mee aan boord bracht. En nu zijn we dus weer écht thuis. Dat klinkt simpel, maar eerlijk is eerlijk: het is best even wennen. Na jaren leven met de wind, ...

Toilet

Tijdens het zeilen is naar het toilet gaan al een hele opgave. Voor sommige mensen is het dagelijkse bezoek op het toilet een rust moment. Nou we kunnen jullie vertellen op een zeilende boot is dat alles behalve rust gevend. Toch wen je eraan en wordt het allemaal normaal. Wat trouwens ook wel vervelend is als er een grootboodschap gedaan moet worden. Normaal niet zo erg want de boot lucht lekker door, maar als de luikjes allemaal dicht zitten. Blijft dit nogal lang hangen. Dit is vervelend maar niet heel erg. Gewoon buiten even een luchtje scheppen. Wat wel erg vervelend is dat het toilet vaak niet door spoelt. Door middel van een handmatige pomp. Pompen we zeewater door het toilet om de behoeftes de zee in te pompen. Alleen tijdens het zeilen werkt dit vaak niet goed. De pomp zuigt lucht aan en dan gebeurd er vrij weinig. Je blijft dan maar pompen. Het ergste is dat die dan in een keer gaat en een beetje behoeftes om hoog schieten als je het niet rustig genoeg doet. Het is ons al...

BBQ bij de burgermeester

Het is zondag en dat betekend dat er een kerkdienst is. Vorige keer vonden we het zo leuk. In Nukutavake. Dat we besloten om hier in Amanu nog een keer te gaan. Deze keer ging Jeroen niet mee, want die vond een keer in ze leven naar een kerk dienst wel genoeg. Ollie, Eva, Son yung en de kinderen om 8 uur naar de kerk. Deze kerk bleek weer een beetje anders te zijn dan die in Nukutavake. Hij was kleiner en er waren veel minder mensen. Omdat hier ook geen scherm hing om de text mee te lezen om te zingen vroegen we een boekje van een lokale bewoner. Die hielp ons naar de juiste liedjes en zo konden we een beetje mee zingen. Najah zingen je kan het beter bleren noemen. Aan het eind van de dienst kregen we 4 plakken cake, ranja en chips. We willen wel vaker naar deze kerk ;) Om 11:30 begon de bbq. De burgermeester had gister een varken geslacht en deze vanochtend onder de grond gebbqt. Deze manier van bbq’n is een traditie in Polynesië. Er waren z’n 30 man op de bbq. Er was van alles te...