Doorgaan naar hoofdcontent

Zwemmen in de oceaan

 Vandaag zat het niet mee qua wind. Om middernacht hebben we het grootzeil weg gehaald omdat het niet meer vol bleef staan. Gigantische klappen maakte het zeil.

Om 0600 hebben het groot zeil er weer bijgezet en zijn we een andere koers gaan voorliggen. Jammer dat de wind nog minder werd.
Het grootzeil kon er dus weer af in de middag.

4 knopen uit het Noorden meer zat er niet meer in. Maar geen stress er was zon, we hebben eten genoeg, drinken genoeg en alle tijd van de wereld. De wind komt vanzelf weer terug.

In de middag na het 2e potje Port royaal (kaartspel). Waren we echt klaar met het klappen van de genua.
Het was zo rustig, warm en het water is hier zooo omzettend herder blauw dat we het niet konden weerstaan. We moesten zwemmen.
Het was er maar liefst 4.5 km diep en niet eens koud, 20.5 graad.
Daan vond het stiekem toch wel spannend om zo midden in de oceaan te zwemmen. Maar dat maakte het de ervaring alleen nog maar mooier.
Flippers aan, duikbril op en gaan. Natuurlijk wel verantwoord, dus netjes een lijn met een vender uit en maar 1 tegelijk het water in.

Hierna hebben we nog een uurtje gedobberd en lekker in de zon gelegen.

Toen was het toch echt weer tijd om verder te gaan. Genua weer uitgerold en weer klapperend verder gezeild.
Na de dutjes was de wind er weer. Dus grootzeil er bij gezet en we lopen nu weer rond de 5 knopen.

We vergeten nu wel natuurlijk het aller belangrijkste… het eten :wink:
Deze middag was het weer een pizza broodje. De tomaten puree moest op. Slecht excuus maar daar smaakte het niet minder om.

Het avond maal werd dit keer door chef Jeroen bereid en was een rode curry. Heerlijk van genoten en we kunnen er nog een keer van eten.

Daan is net klaar met afwassen, we gaan nog even douche en dan de nacht in.

Daan & Jeroen

Reacties

Populaire posts van deze blog

Spinakker tape

De voorbereidingen voor de oversteek zijn vandaag weer in volle gang. Tenminste voor Ollie en Daan, want Jeroen ligt nog steeds ziek op bed. Ollie heeft s’ochtends de afwas gedaan en Daan water gehaald bij het dingy dock.  S’middags wou Ollie graag wat dingen regelen op ze laptop. Dit kon niet aanboord, want ons internet was op. Daan wou boodschappen doen en een nieuw internet kaartje kopen. Dus Ollie en Daan zijn samen naar de kant gegaan en hebben Jeroen aan ze lot overgelaten.  Sailing Ohana de catamaran waar we laatst een cake voor hebben gemaakt. Zij zijn al een tijdje onderweg naar Paaseiland. Zij hebben in de eerste dagen hun spinnaker gescheurd. Ze hebben ons gevraagd of we daar reparatie tape voor konden halen en mee wouden nemen naar Paaseiland. Dit konden we niet vinden in Panama city. Dus hebben we gevraagd aan andere cruisers die nog aan de andere kant van het kanaal zijn of ze die mee kunnen nemen bij de zeilmaker in Shelter bay marina.  Parker en Katy...

Misbruik, gesjouw en lekker eten

De dag begon met het maken van een vaarplanning voor onze tocht van Cairns naar Darwin. We hebben een vele mooie stops op het oog om van de reis te genieten, maar eerst moesten we de nodige voorbereidingen treffen. Het eerste doel: gas halen. Na een half uur in de brandende zon te hebben gelopen zat het direct tegen. Bij deze winkel lukte het ze niet om onze fles te vullen. Waarschijnlijk is onze fles uit curaçao toch net wat anders dan de flessen hier. Gelukkig hadden ze wel een top tip! Op hun aanraden probeerden we het bij een tankstation in de buurt. Daar schijnen ze niet te kijken ze naar het type gasfles dat we inleverden. Jahoor, ze hadden nog gelijk ook, we kregen zelfs de sleutel om zelf de fles te wisselen… Af en toe mag je dus best een beetje misbruik maken van de situatie. Zo liepen we naar buiten met een splinternieuwe gasfles! Eentje zonder roest die onze oude al wel had. Een mooie bonus! De tocht met die gasfles was zwaar, erg zwaar 3 km heen en terug met een onhandig zw...

SMS from 881652421437@msg.iridium.com

Lizard point, ten zuiden van Falmouth is nog 320 mijlen weg. Voor het gros van alle zeilers ter wereld een gigantische afstand, wij zeggen dat we er bijna zijn. Dan is het jaren van oceaan zeilen klaar. We zullen dan het laatste "stukje" door bekend water varen. Naja voor mij dan, Daan is hier net zo bekend als in Frans Polynesië of het Caribische gebied. Hoe bijzonder is dat. Daan ligt nog heerlijk te slapen, de zee is weer kalm en er staat een lekker windje in de rug. Nog even alle tijd voor niks. Ik heb net uren gelezen, luisterde ruim een uur muziek terwijl ik naar het water staarde. Dat zal nooit gaan vervelen. De lucht is grijs, af en toe breekt een enkele zonnestraal door de wolken. Dan kleurt de oceaan weer even van het grauwe grijs naar het indrukwekkende diepe blauw. Nog even dit en niks anders. Gek eigenlijk maar zo normaal, mooi en bijzonder tegelijk. Aan alles zit een