Doorgaan naar hoofdcontent

Marokkaanse linzen

 Door de extra uurtjes slaap van gisteren, hadden we deze ochtend tussen het ontbijt en de lunch zo maar tijd voor een spelletje. Dus we hebben toen maar 2 potjes Port Royale gedaan. We zijn er nu toch echt van overtuigd dat we alle regels van het spel door hebben. Dat zijn er stiekem best wel wat en een keer extra de spelbeschrijvingen lezen kan ook geen kwaad.

We hebben vandaag samen een lunch gemaakt. Pizza peperoni broodjes ala Daan en kaas pesto broodjes ala Jeroen. Beide voor herhaling vatbaar.
Hierna hebben we de eerste en enige echte zeil actie gedaan. We hebben de spinnaker boom in het voorzeil gezet. Het doel was om zo het klappen wat tegen te gaan en dit werk uitstekend. Binnen een paar minuten hing de boom in het voorzeil. Nog even getrimd en klaar was het weer. Erg intensief zo dat oceaan zeilen :wink:
Vandaag relatief veel wind gehad… naja windkracht 3 is niet veel te noemen maar de boot loopt er prima op en we hebben wel veel minder gehad.

Het spel gaat nog steeds niet vervelen dus hebben we in de middag nog 2 potjes gedaan. Het geluk zit aan Daan zijn zijde want die heeft vandaag alle potjes gewonnen. We zijn er ook achtergekomen dat er nog een uitbreiding op het spel is en deze hebben we dan ook op ons verlanglijstje staan.

We hebben nog 3 maaltijden in de vriezer en koelkast. Dit omdat we steeds voor ruim 4 personen koken. Toch hebben we besloten vandaag iets anders te proberen. Een Marokkaanse linzen schoten met rijst. Voor het eerst in tijden een maaltijd zonder vlees. En dan komt die schotel ook nog eens uit een zak. naja we zijn benieuwd…

Morgen wordt een minder leuke dag. Ze zeggen dat de wind helemaal weg gaat vallen en dan pas dinsdag weer terug komt. Maar dan zou de wind wel mooi staan om zo door naar de Azoren te zeilen.
We denken dat we morgen de halfwinder maar weer eens uit het vooronder trekken.
Dan maken we misschien nog een beetje snelheid.

Nou mensen, wens ons strekte de linzen schotel roept ons.

Daan & Jeroen

Reacties

Populaire posts van deze blog

Thuis. Echt thuis...

Na drieënhalf jaar op zee was daar ineens dat moment: de haven van Zeewolde, de kade vol mensen en het geluid van applaus en gejuich dat over het water rolde. Wat een thuiskomst! Ruim 120 man stonden ons op te wachten; familie, vrienden, buren, bekenden van vroeger en zeilvrienden van onderweg. Er was muziek, vuurwerk, tranen en vooral: heel veel warmte. We hadden het ons niet mooier kunnen wensen. Eerlijk geven we toe dat we wel iets wat overprikkeld waren.  We willen iedereen die er was, en iedereen die op afstand heeft meegeleefd, enorm bedanken. Jullie waren er niet alleen bij de aankomst, maar eigenlijk de hele reis door. Via berichtjes, reacties en goede wensen. Soms gelezen op een eilandje midden in de Stille Oceaan, soms onder de skyline van een heuse metropool, maar altijd met veel plezier, omdat het een stukje van thuis mee aan boord bracht. En nu zijn we dus weer écht thuis. Dat klinkt simpel, maar eerlijk is eerlijk: het is best even wennen. Na jaren leven met de wind, ...

Toilet

Tijdens het zeilen is naar het toilet gaan al een hele opgave. Voor sommige mensen is het dagelijkse bezoek op het toilet een rust moment. Nou we kunnen jullie vertellen op een zeilende boot is dat alles behalve rust gevend. Toch wen je eraan en wordt het allemaal normaal. Wat trouwens ook wel vervelend is als er een grootboodschap gedaan moet worden. Normaal niet zo erg want de boot lucht lekker door, maar als de luikjes allemaal dicht zitten. Blijft dit nogal lang hangen. Dit is vervelend maar niet heel erg. Gewoon buiten even een luchtje scheppen. Wat wel erg vervelend is dat het toilet vaak niet door spoelt. Door middel van een handmatige pomp. Pompen we zeewater door het toilet om de behoeftes de zee in te pompen. Alleen tijdens het zeilen werkt dit vaak niet goed. De pomp zuigt lucht aan en dan gebeurd er vrij weinig. Je blijft dan maar pompen. Het ergste is dat die dan in een keer gaat en een beetje behoeftes om hoog schieten als je het niet rustig genoeg doet. Het is ons al...

BBQ bij de burgermeester

Het is zondag en dat betekend dat er een kerkdienst is. Vorige keer vonden we het zo leuk. In Nukutavake. Dat we besloten om hier in Amanu nog een keer te gaan. Deze keer ging Jeroen niet mee, want die vond een keer in ze leven naar een kerk dienst wel genoeg. Ollie, Eva, Son yung en de kinderen om 8 uur naar de kerk. Deze kerk bleek weer een beetje anders te zijn dan die in Nukutavake. Hij was kleiner en er waren veel minder mensen. Omdat hier ook geen scherm hing om de text mee te lezen om te zingen vroegen we een boekje van een lokale bewoner. Die hielp ons naar de juiste liedjes en zo konden we een beetje mee zingen. Najah zingen je kan het beter bleren noemen. Aan het eind van de dienst kregen we 4 plakken cake, ranja en chips. We willen wel vaker naar deze kerk ;) Om 11:30 begon de bbq. De burgermeester had gister een varken geslacht en deze vanochtend onder de grond gebbqt. Deze manier van bbq’n is een traditie in Polynesië. Er waren z’n 30 man op de bbq. Er was van alles te...