Doorgaan naar hoofdcontent

Eindelijk lekker zeilen!

We begonnen er zelf aan te twijfelen maar de boot kan het nog. Rond middernacht hebben we de wind echt aangezet en gelukkig niet meer uitgezet. Van 2200 tot 2400 heeft moeder natuut Daan gek lopen maken. Wel wind dus 6 knopen zeilen en dan weer geen wind, zeilen klappen en weer dobberen. De wind en de stiltes wisselde zich elke 5 a 10 minuten af. Daan is er maar druk mee geweest en heeft heerlijk wat gevloekt tussen door.

Gelukkig zeilen we sindsdien heerlijk. We gaan hard en comfortabel richting de Azoren. De grote genua en het volledige grootzeil doen goed hun werk. We varen op het moment rond de 6 knopen, weinig golven en windkracht 3. Vanochtend hadden we iets meer wind en toen had Harry er soms moeite mee. Hierdoor hebben we beide nog een uur op de hand gestuurd.

Overdag hebben we lekker in de zon gelegen, gesport, de brandstof jerrycans opnieuw vast gezet, onze controle rondjes gedaan en van een klein dutje genoten. Natuurlijk konden de potjes port royaal niet missen. Daan heeft beide potjes weer gewonnen, maar gelukkig was het 2e potje weer een keer spannend.

Voordat we aan de bereiding van ons avondmaal begonnen hebben we nog even heerlijk gedoucht. Naja douchen is een groot woord, met zijn tweeën 2 liter water gebruikt via een plantenspuit. We zijn er niet minder schoon om en voelen ons weer helemaal het mannetje.
We gaan zo lekker een broodje rookworst eten samen met een grote kom erwtensoep. Daar hebben we echt heel veel zin in.

Nog even de cijfers van middag tot middag. We hebben 94 mijl afgelegd en dus een gemiddelde snelheid van 3,9 knopen gelopen. Niet schrikbarend veel maar van 0700 tot 1200 hebben we 31,5 mijl afgelegd. Dit is dus 6,3 knopen gemiddeld, daar zijn we erg blij mee.
Als de wind zo blijft staan gaan we een mooi record neer zetten morgen.

Nu eten, afwassen en ons klaarmaken voor de nacht.

Daan & Jeroen

Reacties

Populaire posts van deze blog

Spinakker tape

De voorbereidingen voor de oversteek zijn vandaag weer in volle gang. Tenminste voor Ollie en Daan, want Jeroen ligt nog steeds ziek op bed. Ollie heeft s’ochtends de afwas gedaan en Daan water gehaald bij het dingy dock.  S’middags wou Ollie graag wat dingen regelen op ze laptop. Dit kon niet aanboord, want ons internet was op. Daan wou boodschappen doen en een nieuw internet kaartje kopen. Dus Ollie en Daan zijn samen naar de kant gegaan en hebben Jeroen aan ze lot overgelaten.  Sailing Ohana de catamaran waar we laatst een cake voor hebben gemaakt. Zij zijn al een tijdje onderweg naar Paaseiland. Zij hebben in de eerste dagen hun spinnaker gescheurd. Ze hebben ons gevraagd of we daar reparatie tape voor konden halen en mee wouden nemen naar Paaseiland. Dit konden we niet vinden in Panama city. Dus hebben we gevraagd aan andere cruisers die nog aan de andere kant van het kanaal zijn of ze die mee kunnen nemen bij de zeilmaker in Shelter bay marina.  Parker en Katy...

Misbruik, gesjouw en lekker eten

De dag begon met het maken van een vaarplanning voor onze tocht van Cairns naar Darwin. We hebben een vele mooie stops op het oog om van de reis te genieten, maar eerst moesten we de nodige voorbereidingen treffen. Het eerste doel: gas halen. Na een half uur in de brandende zon te hebben gelopen zat het direct tegen. Bij deze winkel lukte het ze niet om onze fles te vullen. Waarschijnlijk is onze fles uit curaçao toch net wat anders dan de flessen hier. Gelukkig hadden ze wel een top tip! Op hun aanraden probeerden we het bij een tankstation in de buurt. Daar schijnen ze niet te kijken ze naar het type gasfles dat we inleverden. Jahoor, ze hadden nog gelijk ook, we kregen zelfs de sleutel om zelf de fles te wisselen… Af en toe mag je dus best een beetje misbruik maken van de situatie. Zo liepen we naar buiten met een splinternieuwe gasfles! Eentje zonder roest die onze oude al wel had. Een mooie bonus! De tocht met die gasfles was zwaar, erg zwaar 3 km heen en terug met een onhandig zw...

SMS from 881652421437@msg.iridium.com

Lizard point, ten zuiden van Falmouth is nog 320 mijlen weg. Voor het gros van alle zeilers ter wereld een gigantische afstand, wij zeggen dat we er bijna zijn. Dan is het jaren van oceaan zeilen klaar. We zullen dan het laatste "stukje" door bekend water varen. Naja voor mij dan, Daan is hier net zo bekend als in Frans Polynesië of het Caribische gebied. Hoe bijzonder is dat. Daan ligt nog heerlijk te slapen, de zee is weer kalm en er staat een lekker windje in de rug. Nog even alle tijd voor niks. Ik heb net uren gelezen, luisterde ruim een uur muziek terwijl ik naar het water staarde. Dat zal nooit gaan vervelen. De lucht is grijs, af en toe breekt een enkele zonnestraal door de wolken. Dan kleurt de oceaan weer even van het grauwe grijs naar het indrukwekkende diepe blauw. Nog even dit en niks anders. Gek eigenlijk maar zo normaal, mooi en bijzonder tegelijk. Aan alles zit een