Doorgaan naar hoofdcontent

Eindelijk lekker zeilen!

We begonnen er zelf aan te twijfelen maar de boot kan het nog. Rond middernacht hebben we de wind echt aangezet en gelukkig niet meer uitgezet. Van 2200 tot 2400 heeft moeder natuut Daan gek lopen maken. Wel wind dus 6 knopen zeilen en dan weer geen wind, zeilen klappen en weer dobberen. De wind en de stiltes wisselde zich elke 5 a 10 minuten af. Daan is er maar druk mee geweest en heeft heerlijk wat gevloekt tussen door.

Gelukkig zeilen we sindsdien heerlijk. We gaan hard en comfortabel richting de Azoren. De grote genua en het volledige grootzeil doen goed hun werk. We varen op het moment rond de 6 knopen, weinig golven en windkracht 3. Vanochtend hadden we iets meer wind en toen had Harry er soms moeite mee. Hierdoor hebben we beide nog een uur op de hand gestuurd.

Overdag hebben we lekker in de zon gelegen, gesport, de brandstof jerrycans opnieuw vast gezet, onze controle rondjes gedaan en van een klein dutje genoten. Natuurlijk konden de potjes port royaal niet missen. Daan heeft beide potjes weer gewonnen, maar gelukkig was het 2e potje weer een keer spannend.

Voordat we aan de bereiding van ons avondmaal begonnen hebben we nog even heerlijk gedoucht. Naja douchen is een groot woord, met zijn tweeën 2 liter water gebruikt via een plantenspuit. We zijn er niet minder schoon om en voelen ons weer helemaal het mannetje.
We gaan zo lekker een broodje rookworst eten samen met een grote kom erwtensoep. Daar hebben we echt heel veel zin in.

Nog even de cijfers van middag tot middag. We hebben 94 mijl afgelegd en dus een gemiddelde snelheid van 3,9 knopen gelopen. Niet schrikbarend veel maar van 0700 tot 1200 hebben we 31,5 mijl afgelegd. Dit is dus 6,3 knopen gemiddeld, daar zijn we erg blij mee.
Als de wind zo blijft staan gaan we een mooi record neer zetten morgen.

Nu eten, afwassen en ons klaarmaken voor de nacht.

Daan & Jeroen

Reacties

Populaire posts van deze blog

Thuis. Echt thuis...

Na drieënhalf jaar op zee was daar ineens dat moment: de haven van Zeewolde, de kade vol mensen en het geluid van applaus en gejuich dat over het water rolde. Wat een thuiskomst! Ruim 120 man stonden ons op te wachten; familie, vrienden, buren, bekenden van vroeger en zeilvrienden van onderweg. Er was muziek, vuurwerk, tranen en vooral: heel veel warmte. We hadden het ons niet mooier kunnen wensen. Eerlijk geven we toe dat we wel iets wat overprikkeld waren.  We willen iedereen die er was, en iedereen die op afstand heeft meegeleefd, enorm bedanken. Jullie waren er niet alleen bij de aankomst, maar eigenlijk de hele reis door. Via berichtjes, reacties en goede wensen. Soms gelezen op een eilandje midden in de Stille Oceaan, soms onder de skyline van een heuse metropool, maar altijd met veel plezier, omdat het een stukje van thuis mee aan boord bracht. En nu zijn we dus weer écht thuis. Dat klinkt simpel, maar eerlijk is eerlijk: het is best even wennen. Na jaren leven met de wind, ...

Toilet

Tijdens het zeilen is naar het toilet gaan al een hele opgave. Voor sommige mensen is het dagelijkse bezoek op het toilet een rust moment. Nou we kunnen jullie vertellen op een zeilende boot is dat alles behalve rust gevend. Toch wen je eraan en wordt het allemaal normaal. Wat trouwens ook wel vervelend is als er een grootboodschap gedaan moet worden. Normaal niet zo erg want de boot lucht lekker door, maar als de luikjes allemaal dicht zitten. Blijft dit nogal lang hangen. Dit is vervelend maar niet heel erg. Gewoon buiten even een luchtje scheppen. Wat wel erg vervelend is dat het toilet vaak niet door spoelt. Door middel van een handmatige pomp. Pompen we zeewater door het toilet om de behoeftes de zee in te pompen. Alleen tijdens het zeilen werkt dit vaak niet goed. De pomp zuigt lucht aan en dan gebeurd er vrij weinig. Je blijft dan maar pompen. Het ergste is dat die dan in een keer gaat en een beetje behoeftes om hoog schieten als je het niet rustig genoeg doet. Het is ons al...

BBQ bij de burgermeester

Het is zondag en dat betekend dat er een kerkdienst is. Vorige keer vonden we het zo leuk. In Nukutavake. Dat we besloten om hier in Amanu nog een keer te gaan. Deze keer ging Jeroen niet mee, want die vond een keer in ze leven naar een kerk dienst wel genoeg. Ollie, Eva, Son yung en de kinderen om 8 uur naar de kerk. Deze kerk bleek weer een beetje anders te zijn dan die in Nukutavake. Hij was kleiner en er waren veel minder mensen. Omdat hier ook geen scherm hing om de text mee te lezen om te zingen vroegen we een boekje van een lokale bewoner. Die hielp ons naar de juiste liedjes en zo konden we een beetje mee zingen. Najah zingen je kan het beter bleren noemen. Aan het eind van de dienst kregen we 4 plakken cake, ranja en chips. We willen wel vaker naar deze kerk ;) Om 11:30 begon de bbq. De burgermeester had gister een varken geslacht en deze vanochtend onder de grond gebbqt. Deze manier van bbq’n is een traditie in Polynesië. Er waren z’n 30 man op de bbq. Er was van alles te...