Doorgaan naar hoofdcontent

De Vierdaagse is er niks bij

We hebben vandaag stad en land afgelopen voor het laatste onderdeeltje voor de watermaker. Dit was helaas stuk gegaan tijdens de montage.

Jammer dat we er zelf zo van overtuigd waren dat de 2e winkel dit onderdeel wel zou hebben. Jammer maar helaas, wel stom van ons want we hadden ondertussen wel hout gekocht. Dit hout is voor het maken van het schap voor de water jerrycans.

Dus van de ene naar de andere winkel zonder resultaat… wel had elke winkel nog 2 adresjes waar we het konden proberen. Toen we bij zo ongeveer onze laatste hoop waren, de laatste meerdere malen getipte winkel/werkplaats, kon ons gelukt niet op.
De oude, dikke, nogal simpel uitziende en volgens ons al zo goed als dode werknemer nam zonder woorden het kapotte onderdeel aan, sjokte naar achter, bleef even weg en kwam weer terug sloffen met nog steeds ons onderdeel in zijn handen.
Wat we zo 1 2 3 niet zagen, was dat hij het afgebroken stuk uit het onderdeel had gehaald en dat we deze dus gewoon weer konden gebruiken. Toen wij hier achter kwamen, was de man al weer naar zijn werkbank gesloft. Gelukkig kregen we nog wel een lach zonder tanden en een fijne dag toegewenst.
En dit allemaal zonder een pond te betalen :moneybag:

Toen de boodschappen nog. Belangrijk is het inslaan van wat verse dingen. Uien, paprika, wortels, brood, sla, vlees enzovoort. Nu komen we de aankomende dagen weer door.
Gelukkig was dit allemaal net gelukt binnen de 4 uur en was ons bootje niet weggesleept.

De watermaker is nu klaar om getest te worden. Er wordt echter geadviseerd om dit te doen waar het zeewater schoon is. Hier in de baai hebben wij er onze twijfels over. Dus hier wachten we nog even mee.

Morgen is het de bedoeling dat we richting het westen zeilen. Waar we willen stoppen zijn we nog niet over uit.

Daan & Jeroen




Reacties

Populaire posts van deze blog

Spinakker tape

De voorbereidingen voor de oversteek zijn vandaag weer in volle gang. Tenminste voor Ollie en Daan, want Jeroen ligt nog steeds ziek op bed. Ollie heeft s’ochtends de afwas gedaan en Daan water gehaald bij het dingy dock.  S’middags wou Ollie graag wat dingen regelen op ze laptop. Dit kon niet aanboord, want ons internet was op. Daan wou boodschappen doen en een nieuw internet kaartje kopen. Dus Ollie en Daan zijn samen naar de kant gegaan en hebben Jeroen aan ze lot overgelaten.  Sailing Ohana de catamaran waar we laatst een cake voor hebben gemaakt. Zij zijn al een tijdje onderweg naar Paaseiland. Zij hebben in de eerste dagen hun spinnaker gescheurd. Ze hebben ons gevraagd of we daar reparatie tape voor konden halen en mee wouden nemen naar Paaseiland. Dit konden we niet vinden in Panama city. Dus hebben we gevraagd aan andere cruisers die nog aan de andere kant van het kanaal zijn of ze die mee kunnen nemen bij de zeilmaker in Shelter bay marina.  Parker en Katy...

Misbruik, gesjouw en lekker eten

De dag begon met het maken van een vaarplanning voor onze tocht van Cairns naar Darwin. We hebben een vele mooie stops op het oog om van de reis te genieten, maar eerst moesten we de nodige voorbereidingen treffen. Het eerste doel: gas halen. Na een half uur in de brandende zon te hebben gelopen zat het direct tegen. Bij deze winkel lukte het ze niet om onze fles te vullen. Waarschijnlijk is onze fles uit curaƧao toch net wat anders dan de flessen hier. Gelukkig hadden ze wel een top tip! Op hun aanraden probeerden we het bij een tankstation in de buurt. Daar schijnen ze niet te kijken ze naar het type gasfles dat we inleverden. Jahoor, ze hadden nog gelijk ook, we kregen zelfs de sleutel om zelf de fles te wisselen… Af en toe mag je dus best een beetje misbruik maken van de situatie. Zo liepen we naar buiten met een splinternieuwe gasfles! Eentje zonder roest die onze oude al wel had. Een mooie bonus! De tocht met die gasfles was zwaar, erg zwaar 3 km heen en terug met een onhandig zw...

SMS from 881652421437@msg.iridium.com

Lizard point, ten zuiden van Falmouth is nog 320 mijlen weg. Voor het gros van alle zeilers ter wereld een gigantische afstand, wij zeggen dat we er bijna zijn. Dan is het jaren van oceaan zeilen klaar. We zullen dan het laatste "stukje" door bekend water varen. Naja voor mij dan, Daan is hier net zo bekend als in Frans Polynesiƫ of het Caribische gebied. Hoe bijzonder is dat. Daan ligt nog heerlijk te slapen, de zee is weer kalm en er staat een lekker windje in de rug. Nog even alle tijd voor niks. Ik heb net uren gelezen, luisterde ruim een uur muziek terwijl ik naar het water staarde. Dat zal nooit gaan vervelen. De lucht is grijs, af en toe breekt een enkele zonnestraal door de wolken. Dan kleurt de oceaan weer even van het grauwe grijs naar het indrukwekkende diepe blauw. Nog even dit en niks anders. Gek eigenlijk maar zo normaal, mooi en bijzonder tegelijk. Aan alles zit een