Doorgaan naar hoofdcontent

Bijgeslapen

 Vandaag lekker een dagje bijgeslapen. We hebben beide zeker 2 uur extra gepakt.

Afgelopen nacht voordat Jeroen de eerste keer ging slapen hebben we de boom omgezet en zijn we pal voor de wind gaan varen. Dit noemen ze ook wel als een melkmeisje. Dit kon omdat de zee erg rustig was en de wind nog iets was aan getrokken.
Dit hebben we vol kunnen houden tot 16:00. Toen hebben we geprobeerd met 2 genuas te varen. Dit is helaas niet gelukt…. De wind draaide en we konden eigenlijk beter weer op het grootzeil varen.
Waren we te ongeduldig geweest of hadden we het omzetten van de zeilen te lang uitgesteld? Wie zal het zeggen.
Naja de grote genua is 3 keer gehesen en gestreken, de normale genua 2 keer. En we hebben nog een kleine reparatie aan de grote genua gedaan.
Owja en het grootzeil in dus gestreken en weer gehesen. Naja we houden ons lekker bezig zo :wink:

Ontbijt hebben we afzonderlijk gedaan, het pakken van de extra uurtjes slaap ging voor. De lunch was een bakje tomaten soep met brood.
Nu wordt het avond maal voorbereid en dit wordt kip kerrie. We zijn beide erg benieuwd en kunnen ook niet wachten totdat het klaar is :wink:

Voor de rest zijn er geen spannende dingen gebeurd.

Voor de mensen die zich afvragen waarom we een niet rechtstreekse route varen, zullen we een korte uitleg geven. We kunnen 2 keer per dag het weerbericht binnen halen. In dit programma zijn de parameters van de boot ingevuld en kan deze berekenen wat dat de ideale route is. Er wordt dan rekening gehouden met de lengte van de route en de snelheid van de boot in de omstandigheden die voorspeld zijn. Dit veranderd elke dag wel een klein beetje maar zo varen we als het goed is de snelste route.
Het binnen halen van het weerbericht duurt alleen wel een half uur en daarna moet de route nog worden aangepast in de kaart. Dus dit is een goede bezigheidstherapie.

Daan & Jeroen

Reacties

Populaire posts van deze blog

Thuis. Echt thuis...

Na drieënhalf jaar op zee was daar ineens dat moment: de haven van Zeewolde, de kade vol mensen en het geluid van applaus en gejuich dat over het water rolde. Wat een thuiskomst! Ruim 120 man stonden ons op te wachten; familie, vrienden, buren, bekenden van vroeger en zeilvrienden van onderweg. Er was muziek, vuurwerk, tranen en vooral: heel veel warmte. We hadden het ons niet mooier kunnen wensen. Eerlijk geven we toe dat we wel iets wat overprikkeld waren.  We willen iedereen die er was, en iedereen die op afstand heeft meegeleefd, enorm bedanken. Jullie waren er niet alleen bij de aankomst, maar eigenlijk de hele reis door. Via berichtjes, reacties en goede wensen. Soms gelezen op een eilandje midden in de Stille Oceaan, soms onder de skyline van een heuse metropool, maar altijd met veel plezier, omdat het een stukje van thuis mee aan boord bracht. En nu zijn we dus weer écht thuis. Dat klinkt simpel, maar eerlijk is eerlijk: het is best even wennen. Na jaren leven met de wind, ...

Toilet

Tijdens het zeilen is naar het toilet gaan al een hele opgave. Voor sommige mensen is het dagelijkse bezoek op het toilet een rust moment. Nou we kunnen jullie vertellen op een zeilende boot is dat alles behalve rust gevend. Toch wen je eraan en wordt het allemaal normaal. Wat trouwens ook wel vervelend is als er een grootboodschap gedaan moet worden. Normaal niet zo erg want de boot lucht lekker door, maar als de luikjes allemaal dicht zitten. Blijft dit nogal lang hangen. Dit is vervelend maar niet heel erg. Gewoon buiten even een luchtje scheppen. Wat wel erg vervelend is dat het toilet vaak niet door spoelt. Door middel van een handmatige pomp. Pompen we zeewater door het toilet om de behoeftes de zee in te pompen. Alleen tijdens het zeilen werkt dit vaak niet goed. De pomp zuigt lucht aan en dan gebeurd er vrij weinig. Je blijft dan maar pompen. Het ergste is dat die dan in een keer gaat en een beetje behoeftes om hoog schieten als je het niet rustig genoeg doet. Het is ons al...

BBQ bij de burgermeester

Het is zondag en dat betekend dat er een kerkdienst is. Vorige keer vonden we het zo leuk. In Nukutavake. Dat we besloten om hier in Amanu nog een keer te gaan. Deze keer ging Jeroen niet mee, want die vond een keer in ze leven naar een kerk dienst wel genoeg. Ollie, Eva, Son yung en de kinderen om 8 uur naar de kerk. Deze kerk bleek weer een beetje anders te zijn dan die in Nukutavake. Hij was kleiner en er waren veel minder mensen. Omdat hier ook geen scherm hing om de text mee te lezen om te zingen vroegen we een boekje van een lokale bewoner. Die hielp ons naar de juiste liedjes en zo konden we een beetje mee zingen. Najah zingen je kan het beter bleren noemen. Aan het eind van de dienst kregen we 4 plakken cake, ranja en chips. We willen wel vaker naar deze kerk ;) Om 11:30 begon de bbq. De burgermeester had gister een varken geslacht en deze vanochtend onder de grond gebbqt. Deze manier van bbq’n is een traditie in Polynesië. Er waren z’n 30 man op de bbq. Er was van alles te...