Doorgaan naar hoofdcontent

Een waterbed

 De eerste tocht over zee zit er op!

Een heftige vuurdoop :wink:

We hebben vanochtend eerst nog de watermaker vast gezet en alles zeevast gezet.

En toen hebben we een domme fout gemaakt… alle luiken waren dicht, behalve het grote Luik onder het bootje. Die stond nog op de ventilatiestand. Het zal jullie verbazen hoeveel water daar door naar binnen kan.
Dit resulteerde in een paar emmers water in de boot en een zeiknat bed… Jeroen heeft nog veel van het water opgeruimd tijdens het varen.
Daan vond het minder leuk om met al die golven binnen te zijn en is snel weer naar buiten gegaan.
Toen het meeste water was opgeruimd hebben we lekker buiten gezeten.
Naja totdat er een grote golf in de nek van Jeroen brak en toen was het best fris. Daan heeft zich goed gehouden tijdens de rit.

We hebben voor de rest snel gevaren, met het 2e rif in het grootzeil en de laatste mijlen hebben we de fok er bij gezet.

Daan heeft ook nog lekker een stuk gestuurd. Dit ging heel netjes, maar het is toch best zwaar werken :wink: Gelukkig wordt dat vanzelf makkelijker.

Voorde rest moeten we melden: Daan is nog een keer van de bank gelanceerd, Jeroen heeft zijn eten nog uitgekotst, we hebben we alles kussen uitgespoeld, onder de bedden droog gemaakt, 4 wassen gedraaid, 4 keer de droger en veeel te lang gedoucht.

Owja en omdat we zo druk waren lekker pizza laten komen.

morgen een dagje alles laten drogen, nog even langs de zee hengelsport winkel, poffertjes eten en nog even langs de watersportwinkel.

Daan & Jeroen




Reacties

Populaire posts van deze blog

Thuis. Echt thuis...

Na drieënhalf jaar op zee was daar ineens dat moment: de haven van Zeewolde, de kade vol mensen en het geluid van applaus en gejuich dat over het water rolde. Wat een thuiskomst! Ruim 120 man stonden ons op te wachten; familie, vrienden, buren, bekenden van vroeger en zeilvrienden van onderweg. Er was muziek, vuurwerk, tranen en vooral: heel veel warmte. We hadden het ons niet mooier kunnen wensen. Eerlijk geven we toe dat we wel iets wat overprikkeld waren.  We willen iedereen die er was, en iedereen die op afstand heeft meegeleefd, enorm bedanken. Jullie waren er niet alleen bij de aankomst, maar eigenlijk de hele reis door. Via berichtjes, reacties en goede wensen. Soms gelezen op een eilandje midden in de Stille Oceaan, soms onder de skyline van een heuse metropool, maar altijd met veel plezier, omdat het een stukje van thuis mee aan boord bracht. En nu zijn we dus weer écht thuis. Dat klinkt simpel, maar eerlijk is eerlijk: het is best even wennen. Na jaren leven met de wind, ...

BBQ bij de burgermeester

Het is zondag en dat betekend dat er een kerkdienst is. Vorige keer vonden we het zo leuk. In Nukutavake. Dat we besloten om hier in Amanu nog een keer te gaan. Deze keer ging Jeroen niet mee, want die vond een keer in ze leven naar een kerk dienst wel genoeg. Ollie, Eva, Son yung en de kinderen om 8 uur naar de kerk. Deze kerk bleek weer een beetje anders te zijn dan die in Nukutavake. Hij was kleiner en er waren veel minder mensen. Omdat hier ook geen scherm hing om de text mee te lezen om te zingen vroegen we een boekje van een lokale bewoner. Die hielp ons naar de juiste liedjes en zo konden we een beetje mee zingen. Najah zingen je kan het beter bleren noemen. Aan het eind van de dienst kregen we 4 plakken cake, ranja en chips. We willen wel vaker naar deze kerk ;) Om 11:30 begon de bbq. De burgermeester had gister een varken geslacht en deze vanochtend onder de grond gebbqt. Deze manier van bbq’n is een traditie in Polynesië. Er waren z’n 30 man op de bbq. Er was van alles te...

Spinakker tape

De voorbereidingen voor de oversteek zijn vandaag weer in volle gang. Tenminste voor Ollie en Daan, want Jeroen ligt nog steeds ziek op bed. Ollie heeft s’ochtends de afwas gedaan en Daan water gehaald bij het dingy dock.  S’middags wou Ollie graag wat dingen regelen op ze laptop. Dit kon niet aanboord, want ons internet was op. Daan wou boodschappen doen en een nieuw internet kaartje kopen. Dus Ollie en Daan zijn samen naar de kant gegaan en hebben Jeroen aan ze lot overgelaten.  Sailing Ohana de catamaran waar we laatst een cake voor hebben gemaakt. Zij zijn al een tijdje onderweg naar Paaseiland. Zij hebben in de eerste dagen hun spinnaker gescheurd. Ze hebben ons gevraagd of we daar reparatie tape voor konden halen en mee wouden nemen naar Paaseiland. Dit konden we niet vinden in Panama city. Dus hebben we gevraagd aan andere cruisers die nog aan de andere kant van het kanaal zijn of ze die mee kunnen nemen bij de zeilmaker in Shelter bay marina.  Parker en Katy...